II SAB/Wa 41/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA: Anna Mierzejewska, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Monika Michnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku: - oddala skargę. II SAB/Wa 41/07 UZASADNIENIE S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w rozpoznaniu jego wniosku o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku. W uzasadnieniu skargi S. K. wskazał na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] marca 2006 r., którym uchylono decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2006 r., utrzymującą w mocy poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] listopada 2005 r., odmawiającą przyznania świadczenia. W ocenie skarżącego, w wyniku powyższego wyroku, organ wydając w dniu [...] listopada 2006 r. decyzję, dokonał wadliwej oceny stanu zdrowia. Nadto organ bezpodstawnie w toku postępowania administracyjnego zawiesił postępowanie, co miało wpływ na niekorzystny wynik, rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., sprawy. Skarga została sporządzona w dniu [...] grudnia 2006 r. W odpowiedzi na skargę, organ wnosił o jej oddalenie. Wskazywał, iż akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] marca 2006 roku otrzymał [...] lipca 2006 roku i w związku z niezakończeniem postępowania toczącego się między stronami przed Sądem Okręgowym w K. w sprawie sygn. [...], którego wynik miał wpływ na niniejszą sprawę, postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. zawiesił postępowanie. Gdy organ powziął informację o uprawomocnieniu się wyroku Sądu Okręgowego w K., w dniu [...] września 2006 r. podjął postępowanie i akta sprawy skierował do oceny przez lekarzy orzeczników. W dniu [...] października 2006 r. specjalista [...] wydał opinię o częściowej niezdolności do pracy skarżącego, natomiast w dniu [...] listopada 2006 r. organ wydał na tej podstawie decyzję utrzymującą w mocy swoją poprzedzającą decyzję z dnia [...] listopada 2005 r. o odmowie przyznania świadczenia. W ocenie organu nie pozostawał on w bezczynności, o czym świadczy wyżej przedstawiony przebieg postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Istotą tego środka jest doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w danej sprawie. W przypadku skargi na bezczynność warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie złożenie przez stronę zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 Kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Warunek ten należy uznć za spełniony, albowiem skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2006 r. (które wpłynęło do organu w dniu [...] sierpnia 2006 r.) wskazywał na potrzebę pilnego załatwienia sprawy i wskazywał na niezasadne zawieszenie postępowania, a nadto organ, zgodnie z istotą tego pisma, nie potraktował go jako zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania, ale jako pismo interwencyjne w sprawie. W niniejszej sprawie skargę na bezczynność organu złożono już po wydaniu i doręczeniu merytorycznej decyzji rozstrzygającej sprawę, a zatem istota skargi na bezczynność stała się tu bezprzedmiotowa, gdyż sprawa została już merytorycznie rozstrzygnięta decyzją. Jednakże sposób załatwiania niniejszej sprawy nie świadczy o sprawności przebiegu postępowania administracyjnego. W tej materii należy wskazać na nieprawidłowy przebieg informacji pomiędzy terenowymi oddziałami Zakładu Ubezpieczeń Społecznych a Prezesem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i na brak szybkiego działania (zasada wyrażona w art. 12 § 1 Kpa). Niekorzystny dla skarżącego wyrok w sprawie o sygnaturze [...] Sąd Okręgowy w K. wydał w dniu [...] lipca 2006 r. Z treści postanowienia organu o zawieszeniu postępowania administracyjnego z dnia [...] lipca 2006 r. wynika brak informacji w tym przedmiocie. Pierwsza odnotowana w aktach sprawy informacja o wyroku Sądu Okręgowego w K. to pismo skarżącego z dnia [...] lipca 2006 r. Informacji tej organ nie sprawdza, mimo iż w dniu [...] lipca 2006 r. wyrok Sądu Okręgowego w K. staje się prawomocny. W dniu [...] sierpnia 2006 r. wpływają do organu akta, zwrócone przez Sąd Okręgowy w K., tak więc organ dysponuje już pełną dokumentacją w niniejszej sprawie, a mimo to postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania wydaje dopiero w dniu [...] września 2006 roku. W takim działaniu organu można dopatrzyć się co najmniej miesięcznej niczym nieuzasadnionej zwłoki, jednakże - po pierwsze, z faktu tego nie można wyprowadzać wniosku o nieprawidłowości podjętej przez organ decyzji w dniu [...] listopada 2006 r.; - po drugie, zwłoka ta nie jest nadmierna. Nadto wobec sporządzenia skargi na bezczynność organu już po wydaniu decyzji ostatecznej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wspomniane wyżej ustalenia nie mogą mieć wpływu na treść wyroku w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.