II SAB/Wa 410/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. oddala skargę w zakresie żądania udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zgody właściciela nieruchomości na posadowienie urządzeń przesyłowych, 2. w pozostałym zakresie umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 4. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny, 5. zasądza od Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz skarżącej A. K. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. A. K. zwróciła się do [...] Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W., o udostępnienie dokumentacji projektowej dotyczącej przyłącza gazowego położonego w miejscowości [...] przy ul. [...], gmina [...]., powiat p. Wyjaśniła, że przyłącze położone jest na działce ewidencyjnej nr [...], która jest jej własnością (KW [...]). Wskazała, iż w szczególności prosi o udostępnienie kopii lub wglądu do wszelkich dokumentów poświadczających zgodę poprzedniego właściciela (jej babci H. B.) na przeprowadzenie przez jej posesję przyłącza gazowego do sąsiedniej posesji położonej przy ul. [...]. Zaznaczyła, iż w przypadku braku jakichkolwiek dokumentów poświadczających zgodę na wybudowanie tego przyłącza prosi o potwierdzenie tego faktu na piśmie. [...] Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. skierowanym do A. K. wskazała, że przez działkę nr [...] nie przebiega przyłącze gazowe do posesji nr [...] tylko do posesji nr [...] i w związku z tym Spółka zwróciła się o wyjaśnienie tych rozbieżności oraz o podanie dla jakich celów potrzebne jest jej pisemne oświadczenie dotyczące zgody na wybudowanie przedmiotowego przyłącza. A. K. w piśmie z dnia [...] maja 2013 r. wyjaśniła, że omyłkowo podała adres sąsiedniej posesji jako ul. [...]. Wskazała, że z załączonej przez nią mapy jasno wynika, że wniosek dotyczył przyłącza gazowego przechodzącego przez działkę ewidencyjną nr [...] do budynku znajdującego się na działce ewidencyjnej nr [...]. Podała także, że ustalenie, czy istnieje pisemna zgoda poprzedniego właściciela nieruchomości na przeprowadzenie przyłącza gazowego, jest jej potrzebna do ustalenia podstawy prawnej do wszczęcia postępowania sądowego o wypłatę zaległej opłaty za służebność przesyłu i ustalenie odpłatnej służebności przesyłu. W piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. Spółka poinformowała A. K., że podjęła działania w celu ustalenia zasadności przedstawionych przez nią roszczeń. Wyjaśniła, że konieczne jest odszukanie dokumentacji związanej z budową przedmiotowej sieci gazowej we wszelkich archiwach. Zaznaczyła, że na czas odpowiedzi Archiwów Państwowych Spółka nie ma wpływu. W kolejnym piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. skierowanym do A. K. [...] Sp. z o.o. wskazała, że nie jest możliwe pozytywne rozpatrzenie jej prośby. Spółka nie jest odpowiedzialna za takie usytuowanie przyłącza [...], które przebiega przez nieruchomość A. K. Spółka podniosła, że z zebranych dotychczas dokumentów nie wynika, aby kiedykolwiek od momentu wybudowania przyłącza do chwili wystosowania pisma z dnia [...] marca 2013 r. właściciel działki nr [...] sprzeciwiał się przeprowadzeniu powyższej inwestycji, jak i dalszej eksploatacji tego przyłącza. Ponadto w 1992 r., w czasie remontu sieci gazowej, właściciel nieruchomości również nie zgłaszał żadnych uwag, ani żądań wobec inwestycji. W piśmie z dnia [...] marca 2014 r. zatytułowanym "Wezwanie do umownego ustanowienia służebności przesyłu i zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości" skierowanym do Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. A. K., wniosła o udostępnienie informacji publicznej, poprzez: – wskazanie, na jakiej podstawie prawnej i w jakiej dacie zostały wybudowane urządzenia przesyłowe na nieruchomości położonej w [...], gmina [...]., przy ul. [...], obejmującej działkę ewidencyjną o nr [...] z obrębu nr [....] , – wskazanie, czy poprzedni właściciel nieruchomości wyraził zgodę na posadowienie urządzeń przesyłowych na tej nieruchomości, – udostępnienie kopii decyzji administracyjnych stanowiących podstawę lokalizacji, budowy oraz eksploatacji urządzeń przesyłowych na przedmiotowej nieruchomości, jak również załączników do tych decyzji, w tym map obrazujących przebieg przedmiotowych urządzeń przesyłowych i wykazów właścicieli nieruchomości, – wskazanie, czy od dnia budowy zmieniano położenie (a jeśli tak, to kiedy to nastąpiło) urządzeń przesyłowych posadowionych na nieruchomości. W odpowiedzi na powyższy wniosek, w piśmie z dnia [...] marca 2014 r. Spółka podniosła, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, a tym samym nie podlegają regulacji objętej ustawą o dostępie do informacji publicznej. Wskazała, że sprawami publicznymi nie są konkretne indywidualne sprawy danej osoby, zwłaszcza o charakterze prywatnym. Żądanie udostępnienia dokumentów związane jest bezpośrednio z wysuwanymi w interesie prywatnym roszczeniami o ustanowienie służebności przesyłu oraz wypłaty za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Spółka nie ma w tej sytuacji obowiązku udostępnienia dokumentów dotyczących indywidualnej sprawy roszczeniowej, które miały wpływ na dokonaną przez nią ocenę żądań. Spółka podkreśliła, że nadużyciem prawa w zakresie dostępu do informacji publicznej jest próba korzystania z tej instytucji dla osiągnięcia celu innego niż dbałość o dobro publiczne. W skardze z dnia [...] maja 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. K. zarzuciła Polskiej Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia [...] marca 2014 r. W związku z powyższym wniosła: – na podstawie art. 149 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", o zobowiązanie Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. do rozpoznania wymienionego wyżej wniosku, – na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 154 § 5 P.p.s.a. o wymierzenie Spółce grzywny w wysokości dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej, – na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, – na podstawie art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi A. K. podniosła, że wbrew twierdzeniom Spółki żądane przez nią informacje stanowią informację publiczną. Wskazała, że jedynym kryterium zakwalifikowania danej informacji jako informacji publicznej jest jej przedmiot – otóż ważne jest, aby dotyczyła ona spraw publicznych. Z tego punktu widzenia nieistotne jest, w jakim celu wnioskodawca chce tę informację uzyskać. Nie można uzależniać realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej od wykazania przez wnioskodawcę, że działa on w interesie publicznym. W ocenie skarżącej, Spółka w tej sytuacji powinna zakończyć wszczęte postępowania w sposób przewidziany prawem, tj. udostępnić informację albo wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia. Skoro zaś tego nie uczyniła to tym samym dopuściła się bezczynności. W odpowiedzi na skargę Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o umorzenie postępowania. Na wstępie wyjaśniła, że [...] Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. uległa przekształceniu. Nastąpiło połączenie szeregu spółek poprzez przeniesienie całego majątku tych spółek na nowo powstałą spółkę, tj. na [...] Sp. z o.o., która następnie zmieniła firmę na Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. Spółka ta weszła we wszystkie prawa i obowiązki [...] Spółki Gazownictwa. W dalszej części Spółka podniosła, że udzieliła odpowiedzi na wniosek skarżącej w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. Zatem w tym zakresie nie można mówić o bezczynności. Podniosła ponadto, że informacja na temat, czy poprzedni właściciel wyraził zgodę na posadowienie urządzeń przesyłowych nie stanowi informacji publicznej. Dokument zawierający zgodę jest dokumentem prywatnym. Podniosła, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że dokumenty takie nie stanowią informacji publicznej. Niezależnie od powyższego Spółka podniosła, że pisma z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz z dnia [...] marca 2014 r. były wyczerpujące i stanowiły odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej. Z pisma z dnia [...] marca 2014 r. jednoznacznie wynika, że Spółka odmówiła skarżącej udostępnienia informacji publicznej. W ocenie Spółki, pismo to można uznać za decyzję administracyjną, albowiem zawiera ono oznaczenia Spółki, adresata, rozstrzygnięcie w sprawie i podpis. Spółka nie pozostaje zatem w bezczynności. Dodatkowo Spółka wskazała, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy i dokumentów będących w jej posiadaniu w dniu [...] czerwca 2014 r. wystosowała do pełnomocnika skarżącej pismo, w którym poinformowała, że w odniesieniu do inwestycji polegającej na budowie przyłącza gazowego na dz. ew. nr [...] Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. na chwilę obecną dysponują jedynie protokołem z odbioru technicznego robót gazowych z dnia [...] lipca 1996 r. Przy piśmie tym przekazano pełnomocnikowi skarżącej kopię tego protokołu. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2014 r. skarżąca podniosła, że Spółka udzieliła odpowiedzi jedynie na jej pytanie dotyczące daty wybudowania przyłącza na jej nieruchomości. Odnośnie pozostałych punktów jej wniosku nie otrzymała odpowiedzi, bądź błędnie poinformowano ją, że żądane przez nią dokumenty nie stanowią informacji publicznej. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Spółki, iż pismo z dnia [...] marca 2014 r. stanowi decyzję administracyjną. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazała, że odmowa udzielenia informacji z uwagi na to, że nie stanowi ona informacji publicznej, nie może być dokonana w drodze decyzji. Na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. pełnomocnik Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. oświadczył, że jedynym dokumentem wnioskowanym przez skarżącą posiadanym przez Spółkę jest protokół z odbioru technicznego robót gazociągowych z dnia [...] lipca 1996 r. Spółka nie posiada innych dokumentów i w związku z tym nie zna aktów administracyjnych stanowiących podstawę prawną budowy przyłącza gazowego. W kwestii pytania dotyczącego położenia sieci, Spółka w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. wskazała, iż nastąpił remont tej sieci gazowej, a skoro był remont, to nie było zmiany położenia przyłącza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1 - 4a. Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego - w nakazanym terminie - organ nie wypełnia. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Oznacza to, że celem skargi na bezczynność organu administracji, jest doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.". Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Biorąc powyższe pod uwagę Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. jest zobowiązana do rozpoznania przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zauważyć należy, że działalność Spółki obejmuje m. in. poszukiwania i eksploatację złóż gazu ziemnego, ropy naftowej oraz import, magazynowanie, obrót oraz dystrybucję paliw gazowych i płynnych. Zgodnie z definicją celu publicznego zawartą w art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), celami publicznymi są: budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Z uwagi na wagę i zakres zadań wykonywanych przez Spółkę, a przede wszystkim obowiązki tego podmiotu jako operatora systemu dystrybucyjnego gazu oraz mając na uwadze brzmienie wskazanego wyżej art. 6 pkt 2 ustawy, jest ona jednostką organizacyjną użyteczności publicznej, wykonującą zadania publiczne w rozumieniu powołanego art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. i wobec czego podlega regulacjom tej ustawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10). Spełniona zatem została przesłanka podmiotowa zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie wniosku skarżącej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ustawodawca w przepisie art. 6 ust. 1 u.d.i.p. dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną. W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się w związku z tym, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. Wspomniany przepis art. 6 ust. 1 w pkt 4 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna m. in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Z tego względu, należało uznać, że żądana przez skarżącą informacja w postaci wskazania podstawy prawnej i daty wybudowania urządzeń przesyłowych na jej nieruchomości, decyzji administracyjnych stanowiących podstawę lokalizacji, budowy oraz eksploatacji urządzeń przesyłowych na tej nieruchomości, jak również załączników do tych decyzji oraz informacji dotyczących ewentualnych zmian położenia urządzeń przesyłowych posadowionych na nieruchomości stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przymiotu tego nie pozbawia żądanej informacji okoliczność, że skarżąca wystąpiła do Spółki o ustanowienie służebności przesyłu oraz z roszczeniami w związku z bezumownym korzystaniem przez nią z przedmiotowej nieruchomości, a zatem w indywidualnej sprawie, a nie w interesie publicznym. W myśl bowiem art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który ogranicza je z uwagi na ochronę informacji niejawnych oraz ochronę innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest przy tym wymagane wykazanie ani interesu publicznego, ani celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Jedynie w przypadku informacji przetworzonej ustawodawca wprowadził wymóg wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 u.d.i.p.). Podkreślić należy, że to wnioskodawca decyduje o tym, od którego z ewentualnych dysponentów informacji publicznej chciałby ją uzyskać. Jedynie istnienie innej regulacji, której przepisy pozwalałyby na uzyskanie objętych wnioskiem decyzji administracyjnych, wyłączyłoby tryb wynikający z u.d.i.p., a sytuacja taka w rozpoznawanej sprawie nie występuje. Samo bowiem formułowanie indywidualnych roszczeń cywilnoprawnych przez skarżącą wobec Spółki i podejmowanie prób negocjacji w tym względzie nie wyłącza możliwości domagania się przez skarżącą udostępnienia informacji dotyczącej daty wybudowania urządzeń przesyłowych na jej nieruchomości, decyzji administracyjnych stanowiących podstawę lokalizacji, budowy oraz eksploatacji urządzeń przesyłowych na tej nieruchomości oraz informacji dotyczących ewentualnych zmian położenia tych urządzeń w trybie u.d.i.p. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 1966/13, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się natomiast do żądanych przez skarżącą informacji dotyczących zgody poprzedniego właściciela nieruchomości na posadowienie urządzeń przesyłowych należy wskazać, że tego typu informacje nie stanowią, w ocenie Sądu, informacji publicznej. Dokument zawierający taką zgodę jest dokumentem prywatnym, a jak już wskazano wyżej, przymiot informacji publicznej posiadają wszelkiego rodzaju dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich urzędowo stwierdzono, zaświadczono bądź podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw. Natomiast nie stanowią informacji publicznej wszelkiego rodzaju dokumenty prywatne, które podmiot prywatny kieruje do organu administracji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 maja 2006 r. o sygn. akt II OSK 812/05 (publ. LEX nr 236465) wyraził pogląd, że dokumenty prywatne, jako takie, nie stanowią informacji publicznej, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Fakt, że dokument prywatny trafia do organu i służy realizacji powierzonych prawem zadań organu, nie oznacza, że przez to nabiera on cech dokumentu urzędowego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 10/14, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni tę tezę podziela, podkreślając przy tym, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Oznacza to, że zakres przedmiotowy ustawy wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Jako błędne należy natomiast uznać stanowisko Spółki, iż jej pismo z dnia [...] marca 2014 r. skierowane do skarżącej stanowiło decyzję administracyjną. Pismo to miało wyłącznie charakter informacyjny i nie zawierało żadnego rozstrzygnięcia. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może bowiem, stosownie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p., wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania w sytuacji przewidzianej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Odmowa udostępnienia informacji publicznej w drodze decyzji administracyjnej może nastąpić tylko wtedy, gdy żądane przez stronę postępowania informacje stanowią informację publiczną. Tylko wówczas, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. będzie miał zastosowanie. Skoro zatem informacja dotycząca zgody poprzedniego właściciela nieruchomości, której obecnym właścicielem jest skarżąca, na posadowienie urządzeń przesyłowych nie stanowi informacji publicznej, to postawiony Spółce zarzut bezczynności w tym zakresie jest bezzasadny. Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. nie była zobowiązana do załatwienia wniosku skarżącej w tym zakresie w sposób przewidziany w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Skarga w tej części podlega zatem oddaleniu. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Odnośnie pozostałych informacji żądanych przez skarżącą we wniosku z dnia [...] marca 2014 r., należy na wstępie wskazać, że udostępnienie informacji publicznej dokonywane jest w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jak już wskazano wyżej, jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 (...), następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy podmiot obowiązany nie jest dysponentem żądanej informacji, zawiadamia o tym fakcie wnioskodawcę na piśmie. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności przez organ (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeżeli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej wykonania. W sytuacji wydania przez organ administracji aktu lub dokonania czynności już po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, postępowanie staje się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy po wniesieniu skargi wystąpią okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie w odniesieniu do tej części wniosku skarżącej, w której żądała ona wskazania podstawy prawnej i daty wybudowania urządzeń przesyłowych na jej nieruchomości, decyzji administracyjnych stanowiących podstawę lokalizacji, budowy oraz eksploatacji urządzeń przesyłowych na tej nieruchomości, jak również załączników do tych decyzji oraz informacji dotyczących ewentualnych zmian położenia urządzeń przesyłowych posadowionych na nieruchomości. Co do tych informacji został spełniony zarówno zakres podmiotowy, jak i przedmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Bezsporne jest, że Polska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie rozpoznała wniosku A. K. o udostępnienie tych informacji do dnia wniesienia skargi na jej bezczynność. Dopiero w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. Spółka udostępniła żądaną informację przesyłając kserokopię protokołu z odbioru technicznego robót gazociągowych w [...] z dnia [...] lipca 1996 r. W piśmie tym Spółka podkreśliła, że powyższy dokument stanowi całość dokumentacji związanej z budową przyłącza gazowego na dz. ew. nr [...]. Dodatkowo na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. pełnomocnik Spółki oświadczył, że jedynym dokumentem wnioskowanym przez skarżącą posiadanym przez Spółkę jest powyższy protokół z odbioru technicznego, oraz że Spółka nie posiada innych dokumentów i w związku z tym nie zna aktów administracyjnych stanowiących podstawę prawną budowy przyłącza gazowego. Oznacza to, że w dacie rozpoznawania niniejszej sprawy przez Sąd, Spółka nie pozostawała już w bezczynności, skoro udostępniła informację publiczną będącą w jej posiadaniu, a co do pozostałego zakresu żądania poinformowała skarżącą, że informacji tych nie posiada. Stąd też postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe i Sąd zobowiązany był do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1 zdanie drugie P.p.s.a., Sąd stwierdził, że bezczynność Spółki w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę okoliczność Sąd wziął pod uwagę wszystkie aspekty sprawy, w tym fakt, że zachowanie Spółki nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na nią z mocy ustawy. W kolejnych pismach z dnia [...] marca 2014 r. i [...] czerwca 2014 r. Spółka ustosunkowała się do wniosku skarżącej i udostępniła żądaną przez skarżącą informację publiczną będącą w jej posiadaniu. Z tych też względów Sąd uznał, iż niezasadny jest również wniosek o wymierzenie Spółce grzywny w oparciu o art. 149 § 2 P.p.s.a. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 2, 3 i 4 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 P.p.s.a.