II SAB/Wa 413/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. i J. G. na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie niezałatwienia sprzeciwu na nieuwzględnienie wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu z przebiegu obrad Komisji [...],[...],[...]oraz [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. postanawia: - odrzucić skargę - M. C. i J. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie niezałatwienia sprzeciwu na nieuwzględnienie wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu z przebiegu obrad Komisji [...],[...],[...] oraz [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Skarżący zażądali wydania zarządzenia o wyjaśnieniu przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a także wnieśli o podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania sprawy w przyszłości oraz stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto skarżący zażądali usunięcia naruszenia prawa w postaci przyjęcia sprzeciwu i jego rozpatrzenia w ustawowym terminie przez Radę Gminy [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zakres właściwości sądu administracyjnego jest określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej: p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Rady Gminy [...] w zakresie niezałatwienia w terminie sprzeciwu na nieuwzględnienie wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu z przebiegu obrad Komisji [...],[...],[...] oraz [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Sprawa tego rodzaju nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanym art. 3 § 2 p.p.s.a. Kompetencje rady gminy określone zostały w art. 18 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 446), z którego wynika, że organ ten jest powołany do podejmowania uchwał w sprawach wymienionych w tym przepisie. Jest to wyłączna kompetencja tego organu, a więc od woli tego gremium zależy czy i jakiej treści uchwały podejmuje. Natomiast sąd administracyjny jest powołany wyłącznie do kontroli legalności aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Przedmiot skargi, w powyższych kategoriach nie mieści się. Sąd administracyjny może badać bezczynność organu w przypadku gdy działanie organu może zakończyć się konkretnym rozstrzygnięciem lub czynnością wskazaną w art. 3 § 2 lub § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie uchwała Rady Gminy wydana w sprawie sprzeciwu na nieuwzględnienie wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu z przebiegu obrad Komisji [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nie jest uchwałą stanowiącą – nie rozstrzyga konkretnej sprawy. Ma ona charakter porządkowy, organizacyjny i wpadkowy. Jest to sprawa wewnętrzna Rady Gminy. Natomiast jeśli przedmiotowy protokół ma istotne wady, które mogą mieć znaczenie dla ważność uchwały podjętej na posiedzeniu z którego wytworzono ten protokół, to te wady można wykazać zaskarżając przedmiotową uchwałę. Dlatego nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu, skarga na bezczynności rady gminy, polegająca na niepodjęciu uchwały w sprawie sprzeciwu na nieuwzględnienie wniosku o sprostowanie i uzupełnienie protokołu z przebiegu obrad Komisji [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Wobec powyższego działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.