II SAB/Wa 415/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-12-28

Skład orzekający: Anna Mierzejewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący przed jej wniesieniem nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa, w przypadku skargi na bezczynność organu, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tych środków przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący T. K. wniósł skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 5 stycznia 2016 r. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy wyczerpał środki zaskarżenia. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko, że wyczerpał środki i że wymóg z art. 37 kpa nie ma zastosowania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 5 stycznia 2016 r. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (słownie sto) zł. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 5 stycznia 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Organ stwierdził, że skarżący przed złożeniem skargi nie złożył wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa. Następnie Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy skarżący przed wniesieniem skargi wyczerpał środki zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w zw. z art. 37 § 1 kpa. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo, w którym stwierdził, że wszystkie przysługujące mu środki zaskarżenia wyczerpał. Stwierdził też że w jego ocenie w sprawie nie ma zastosowania wymóg z art. 37 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga T. K. jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, w myśl art. 37 § 1 kpa, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy fakt potwierdził też organ w odpowiedzi na skargę. Należy zatem uznać, że skarżący skargę do sądu administracyjnego wniósł przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji. O zwrocie stronie z urzędu całego uiszczonego z opóźnieniem wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło