II SAB/Wa 42/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka na bezczynność Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2. zasądzić od Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu na rzecz Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 23 grudnia 2009 r. Helsińska Fundacja Praw Człowieka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej. Strona skarżąca wyjaśniła, że decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] Prezes IPN odmówił udostępnienia informacji publicznej, uznając ją za informację przetworzoną, której udostępnienie nie jest szczególnie istotne ze względu na interes publiczny. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony w dniu 20 lipca 2009 r. i do dnia wniesienia skargi organ nie rozpatrzył wniosku, wobec czego pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę Prezes IPN wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na rozpatrzenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. W dniu 3 marca 2010 r. Helsińska Fundacja Praw Człowieka, ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem niewydania decyzji w ustawowym terminie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Strona skarżąca, podkreślając ponad pięciomiesięczny okres rozpatrywania wniosku przez organ, podniosła, że brak napiętnowania przez Sąd uchybień proceduralnych organu prowadzi do poczucia jego całkowitej bezkarności oraz uniemożliwi stronie skarżącej ubieganie się o odszkodowanie na gruncie przepisów prawa cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności albo też stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych niż wymienione w pkt 1 i 2 przyczyn (cofnięcie skargi i śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. W rozpatrywanej sprawie Prezes IPN rozpatrzył wniosek Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka już po wniesieniu skargi na bezczynność w tym zakresie, jednak jeszcze przed wyznaczeniem rozprawy, co oznacza, że przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Organ administracji publicznej decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., doręczoną stronie skarżącej w dniu 13 stycznia 2010 r., utrzymał w mocy decyzję odmawiającą udostępnienia stronie skarżącej informacji publicznej określonej we wniosku z dnia 8 kwietnia 2009 r., a zatem nie pozostaje w bezczynności, stąd nie ma też podstaw by zobowiązać właściwy organ wyrokiem do rozpatrzenia wniosku. Odnosząc się zaś do wniosku strony skarżącej o stwierdzenie niezgodności z prawem niewydania decyzji w ustawowym terminie wyjaśnić należy, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takiego rozstrzygnięcia. Jednak z uwagi na treść art. 417 ¹ § 3 kodeksu cywilnego stwierdzić należy, że przepis ten nie uzależnia wniesienia żądania naprawienia szkody od stwierdzenia we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem niewydania orzeczenia lub decyzji, gdy przepisy odrębne stanowią inaczej. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 199 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.