II SAB/Wa 425/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. z dnia 5 stycznia 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.S. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego postanawia: ustanowić dla J.S. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. J.S. wnioskiem z dnia 5 stycznia 2013 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Z treści wniosku oraz dokumentów zamieszczonych w aktach administracyjnych wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a wyłącznym źródłem jej utrzymania jest przyznane świadczenie socjalne (zasiłek stały) w kwocie 444 zł netto. Skarżąca jest osobą zaliczoną do znacznego stopnia niepełnosprawności. Wedle oświadczenia, skarżąca posiada udział wynoszący ½ części w nieruchomości budynkowej o pow. 56 m2. Jest to wyłączny składnik jej majątku. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej powoływana jako P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. W niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że wysokość świadczenia, stanowiącego źródło jej utrzymania, uniemożliwia jej poniesienie wydatków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak sentencji.