II SAB/Wa 426/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 15 czerwca 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. L. D. wniósł w dniu 19 września 2012 r. skargę na przewlekłość postępowania Komendanta Głównego Policji w sprawie przekazania organowi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi L. D. z dnia 1 stycznia 2012 r. w celu udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przekazania akt sprawy (sprawa II KO/Wa 2/12). Skarżący wniósł jednocześnie o wymierzenie organowi grzywny w najwyższym wymiarze oraz o rozpatrzenie sprawy z pominięciem organu. W związku z powyższym Przewodnicząca Wydziału II, zarządzeniem z dnia 26 września 2012 r., wezwała L. D. do jednoznacznego wykazania czy jego pismo z dnia 19 września 2012 r. stanowi: a) skargę na przewlekłość postępowania przez organ w sprawie II KO/Wa 2/12, o której mowa w art. 3 § 2 ust. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ppsa, wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 ppsa, b) ponowny wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa, c) wniosek o rozpoznanie skargi z dnia 1 stycznia 2012 r. w sprawie II KO/Wa 2/12 na podstawie odpisu skargi w trybie art. 55 § 2 ppsa. Skarżący został pouczony o warunkach formalnych, jakie powinny spełniać ww. wnioski i skargi oraz o konsekwencjach niewykonania wezwania Sądu. W zakreślonym terminie, w piśmie z dnia 12 października 2012 r. L. D. wyjaśnił, że jego pismo z dnia 19 września 2012 r. stanowi wniosek o rozpoznanie skargi z dnia 1 stycznia 2012 r. Do pisma dołączył odpis skargi z 1 stycznia 2012 r., odpis wniosku z dnia 15 czerwca 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej, wniosek z dnia 4 stycznia 2012 r. o przekazanie przez organ skargi z dnia 1 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz wezwanie z dnia 15 maja 2012 r. skierowane do organu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 55 § 2 ppsa jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. W pierwszej kolejności wyjaśnić zatem należy, iż ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzależnia rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi od czterech przesłanek: 1) braku przekazania skargi przez organ, 2) wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi przez organ, 3) zgłoszenia przez skarżącego żądania rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi, 4) braku wątpliwości co do stanu faktycznego i prawnego przedstawionego w skardze. Wszystkie wymienione wyżej przesłanki muszą wystąpić łącznie. Badając zaś ich wystąpienie w rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdza, że nie wszystkie przesłanki zostały spełnione. Wprawdzie w chwili wpływu do Sądu odpisu skargi wraz z żądaniem rozpoznania sprawy na podstawie tego odpisu Komendant Główny Policji nie przekazał jeszcze skargi, jednakże Sąd nie wymierzył organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ppsa za uchybienie temu obowiązkowi. Wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 1 stycznia 2012 r. w sprawie II KO/Wa 2/12 wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę został bowiem odrzucony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt II SO/Wa 4/12 (prawomocnym od dnia 11 kwietnia 2012 r.) z uwagi na nieuzupełnienie przez L. D. braków formalnych wniosku. Odnosząc się natomiast do ostatniej z przesłanek rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi należy podnieść, iż wobec lakonicznej treści skargi, zwłaszcza w zakresie opisu stanu prawnego sprawy, nie byłoby możliwe orzekanie na podstawie jej odpisu. W konsekwencji, wobec braku spełnienia wszystkich przesłanek warunkujących rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę z dnia 1 stycznia 2012 r. za niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.