II SAB/Wa 428/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Danuta Kania Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy K. do rozpoznania wniosku J. S. z dnia 5 września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie żądania udostępnienia kopii wszystkich postanowień Wójta wydanych w 2012 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania; 2. oddala skargę w pozostałym zakresie; 3. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Wójta Gminy K. na rzecz skarżącego J. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] września 2012 r., przesłanym pocztą elektroniczną, J. S. zwrócił się do Wójta Gminy K. – w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej - o pilne przesłanie mu kopii wszystkich postanowień wójta wydanych w 2012 r. oraz wydanie kopii rejestru decyzji i postanowień wójta za okres poprzedniej i bieżącej kadencji. Odpowiadając na powyższy wniosek organ w piśmie z dnia [...] września 2012 r. poinformował wnioskodawcę, że żądana przez niego informacja w postaci kopii wszystkich postanowień nie ma charakteru informacji publicznej, nie dotyczy bowiem sfery faktów, lecz stosowania prawa w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej. Tym samym odmowa udostępnienia tych informacji nie może być rozstrzygana decyzją wydaną na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie organ podniósł, że J. S. jest w posiadaniu postanowień wydanych w jego sprawach. Odnosząc się natomiast do żądania wydania kopii rejestru decyzji i postanowień organ poinformował wnioskodawcę, że ze względów technicznych oraz w związku z szerokim zakresem żądania nie ma możliwości udostępnienia tej informacji w formie wskazanej we wniosku. W związku z powyższym organ zaproponował wgląd do dokumentów, w tym przypadku wgląd do rejestru decyzji i postanowień, jako jedyny możliwy sposób i forma udostępnienia żądanej informacji publicznej. W związku z tym wezwał J. S. w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego powiadomienia do złożenia wniosku o udostępnienie informacji w sposób i formie wskazanych w tym powiadomieniu. Odpowiadając na powyższe pismo J. S. w korespondencji z dnia 20 września 2012 r. przesłanej droga elektroniczną wniósł o niezwłoczne przekazanie wnioskowanej informacji pocztą elektroniczną na adres [...] lub przesłanie pocztą na płycie CD/DVD. W dniu 27 września 2012 r. J. S. skierował, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy K. zarzucając organowi nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem z dnia [...] września 2012 r. W skardze wniósł o: 1/ zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpoznania jego wniosku i załatwienia go zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, 2/ stwierdzenie, że organ działając celowo, z rozmysłem, rażąco naruszył prawo - art. 13, 14, 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wymierzenie mu grzywny w oparciu o art. 149 § 2 P.p.s.a. w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, 3/ zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, 4/ poinformowanie na mocy art. 155 § 1 P.p.s.a. o fakcie permanentnie powtarzających się istotnych naruszeń prawa przez organ, polegających na łamaniu przez niego przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwierzchnie organy nadzoru. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że w sądownictwie administracyjnym przyjmuje się bardzo szeroką definicję informacji publicznej (wyrok z 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 735/06). Za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumianą władzę publiczną. W takim zaś zakresie w informacji publicznej mieszczą się niewątpliwie postanowienia wójta, które skoro nie zostały udostępnione w BIP, winny być udostępnione na wniosek zgodnie z przepisami art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odnośnie natomiast wezwania organu do modyfikacji wniosku w zakresie żądania wydania kopii rejestru decyzji i postanowień, skarżący zarzucił, że działanie organu narusza art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 ww. ustawy podkreślając, że przepis ten zobowiązuje organ do umożliwienia wnioskodawcy kopiowania informacji lub jej wydruk lub przesłania jej albo przeniesienia na odpowiedni, powszechnie stosowany nośnik. Skarżący podkreślił jednocześnie, że szeroki zakres żądania, nie może być uznany za prawdziwą, istotną i realną przeszkodę załatwienia wniosku w formie wykonania kserokopii dokumentów. Może to jedynie powodować pewien nakład pracy, w zależności od ilości kopiowanych stron. Ponieważ jednak organ nie wskazał ich liczby, trudno jest w tej kwestii z nim polemizować. W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie nie zaszła przesłanka do wezwania go o zmianę treści wniosku, bowiem pojęcie "sposób i forma" zawarte w art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej odnoszą się do sposobu i formy udostępnienia informacji z punktu widzenia technicznego (pisemnie, elektronicznie, odbiór osobisty, wysłanie), a nie do uwolnienia się przez organ od obowiązku ustawowego z powodu jego "widzimisię" pod pretekstem niesprecyzowanych, rzekomych "względów technicznych", czy też pracochłonności. Po wpłynięciu powyższej skargi organ w piśmie z 3 października 2012 r. skierowanym do skarżącego poinformował go, iż weryfikuje swoje wcześniejsze stanowisko przekazane w piśmie z [...] września 2012 r. odnośnie żądania udostępnienia rejestru decyzji i postanowień Wójta Gminy K. wydanych w poprzedniej i obecnej kadencji. Organ poinformował w tym piśmie, że nie prowadzi jednostki ewidencyjnej o nazwie "Rejestr Decyzji i Postanowień", gdyż są one rejestrowane w ogólnym rejestrze korespondencji Urzędu Gminy. W rejestrze korespondencji zaznacza się adresata przesyłki i nadawcę przesyłki oraz datę pisma, numer pozycji i określenie sprawy. Natomiast w określeniu sprawy nie podaje się informacji o zawartości kierowanej do adresata przesyłki, tj. czy do pisma przewodniego załączono decyzję lub postanowienie. Takie postępowanie wiąże się z faktem, iż korespondencja kierowana przez organ to w większości decyzje podejmowane w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, w związku z czym nie istnieje potrzeba prowadzenia odrębnego rejestru. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że nie prowadzi odrębnej jednostki ewidencyjnej o nazwie "Rejestr Decyzji i Postanowień", w związku z czym nie może go udostępnić. W odpowiedzi na skargę skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., ewentualnie o ich oddalenie na podstawie art. 151 P.p.s.a. jako bezzasadnej. W odniesieniu natomiast do żądania zawartego w punkcie 3 skargi, o odrzucenie wniosku zarówno w zakresie zwrotu kosztów postępowania, jak i w szczególności wniosku o zwrot kosztów zastępstwa procesowego, chyba że skarżący wykaże się tytułem zawodowym radcy prawnego/adwokata, który dałby mu prawo domagania się od organu zwrotu tych kosztów. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko, że żądana przez skarżącego informacja w postaci kopii wszystkich postanowień nie posiada charakteru informacji publicznej. Organ podkreślił przy tym, iż fakt, że określona informacja została zawarta w treści decyzji administracyjnej bądź w postanowieniu, nie jest wystarczający do uznania jej za informację publiczną. To samo dotyczy akt administracyjnych - sam fakt umieszczenia w nich określonego dokumentu nie uzasadnia żądania udostępnienia go na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tylko treść aktów administracyjnych zawierających informację publiczną podlega udostępnieniu. Ustawa nie zawiera bowiem reguły, zgodnie z którą każdy dokument urzędowy traktowany jest jako informacja publiczna. Decyzje administracyjne rozstrzygają indywidualne sprawy obywateli, te sprawy nie dotyczą zaś spraw publicznych. Akty administracyjne podejmowane przez organ są niewątpliwie dokumentem urzędowym, ale to nie jest wystarczająca przesłanka do udostępnienia ich w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podobnie akta administracyjne nie stanowią informacji publicznej, o jakiej mowa w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Dostęp do nich regulowany jest w przepisie art. 73 K.p.a. i przysługuje stronie postępowania administracyjnego. Natomiast poszczególne dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych mogą podlegać udostępnieniu, jeżeli będą się odnosiły do sfery życia publicznego. Udostępniania wszelkiej treści aktów i akt administracyjnych z nimi związanych prowadzonych w indywidualnych sprawach wydaje się być natomiast nieuprawnione i narusza przepisy innych ustaw, w tym ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Odnosząc się natomiast do żądania wydania kserokopii rejestru decyzji i postanowień organ podniósł, iż zweryfikował w piśmie z 3 października 2012 r. pierwotną informację przekazaną skarżącemu w piśmie z [...] września 2012 r. Organ błędnie bowiem założył, że żądana informacja znajduje się w jego posiadaniu. Faktem bezspornym jest natomiast, że tutejszy Urząd nie prowadzi jednostki ewidencyjnej o nazwie "Rejestr Decyzji i Postanowień", lecz jest w posiadaniu ogólnego rejestru korespondencji. Organ wskazał jednocześnie, iż w chwili obecnej toczy się odrębne postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego o udostępnienie kserokopii rejestru korespondencji. Skarżący w piśmie procesowym z dnia 4 marca 2013 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko podnosząc, iż organ sam przyznał, że udzielił błędnej odpowiedzi na jego wniosek. Skarżący zarzucił, że stanowisko prezentowane przez organ jest wewnętrznie sprzeczne i niezrozumiałe dla przeciętnego obywatela. Z jednej strony organ twierdzi bowiem, że decyzje i postanowienia są rejestrowane w ogólnym rejestrze korespondencji Urzędu Gminy, a jednocześnie z dalszych wywodów organu wynika, że ten ogólny rejestr korespondencji nie zawiera żadnych informacji o wydanych decyzjach, czy postanowieniach. Nawet jednak, gdyby organ nie rejestrował wydawanych decyzji i postanowień, to posiada je fizycznie w urzędzie, a zatem może sporządzić ich rejestr/wykaz/spis i wydać, zarówno ich rejestr, jaki ich kopie lub skany (pocztą elektroniczną lub na płycie CD/DVD) zgodnie z wnioskiem. Z pewnością natomiast decyzje i postanowienia są sporządzane za pośrednictwem komputerów i drukarek, a więc ich obraz jest zachowany w formie zapisu elektronicznego w pamięciach masowych gminnych komputerów. Zatem informacja na ten temat jest dostępna "od ręki". Tym bardziej, że organ zatrudnia etatowego, gminnego informatyka. W ocenie skarżącego organ ma też świadomość, że wydawane przez niego postanowienia, są informacją publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o dostępie do informacji publicznej. Analogiczna sprawa była już bowiem przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2012r. sygn. akt II SAB/Wa 38/11 oraz NSA z 6 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1396/12, w których Sądy wyraźnie wskazały, że akty administracyjne niosące informację publiczną, niedostępne w BIP, po anonimizacji podlegają udostępnieniu na wniosek. Zatem organ winien przeprowadzić analizę wydanych postanowień, pod kątem wyboru tych, które niosą informację publiczną i po anonimizacji wydać je w formie zgodnej z wnioskiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jakkolwiek przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określają na czym polega stan bezczynności organów administracji publicznej, to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z taką bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1996, s. 62 - 63). Skarga J. S. na bezczynność Wójta Gminy K. oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje, w ocenie Sądu, częściowo na uwzględnienie. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście zakres stosowania ustawy wytycza tylko dostęp do informacji publicznej, nie zaś publiczny dostęp do wszelkich informacji. Oznacza to, że ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Uwzględniając te wszystkie aspekty, można zatem przyjąć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Stanowi ją treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Informacją publiczną jest również informacja o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Artykuł 4 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy K. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. Trzeba również dodać, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia, gdy informacja publiczna nie została udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym tak, by wnioskodawca mógł zapoznać się z jej treścią, np. poprzez bezpośredni do niej wgląd, czy też sięgając do publikatora. W literaturze, jak również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane jest jednolite stanowisko, że decyzje oraz postanowienia wydane przez organy administracji w indywidualnych sprawach stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok NSA z 6 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1396/12, wyrok NSA z 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 202/12 opubl. CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie bowiem z treścią art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacją publiczną jest informacja o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Stosownie natomiast do art. 6 ust. 2 dokumentem urzędowym w rozumieniu tej ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. W świetle powyższego, postanowienie jest aktem administracyjnym i jednocześnie dokumentem urzędowym, zawiera bowiem treść oświadczenia woli utrwaloną i podpisaną przez funkcjonariusza publicznego, stanowi zatem informację publiczną. Należy jednocześnie zwrócić uwagę, że w literaturze i orzecznictwie odróżnia się informacje publiczną od nośnika, na którym informacja ta została utrwalona. Nośnikiem treści zawierającej informację publiczną może być karta papieru, na której został sporządzony dokument urzędowy lub taśma zawierająca multimedialny zapis obrad sesji rady gminy. Wobec brzmienia art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy, informacją publiczną jest nie tylko treść postanowienia wydanego przez organ ale również jego postać, a więc sam nośnik informacji jakim jest karta papieru, na której ten dokument urzędowy został sporządzony. W przypadku wniosku o udostępnienie informacji publicznej w postaci kserokopii postanowienia nie wystarczy zatem poinformowanie wnioskodawcy o jego treści. Wnioskodawca w istocie domaga się bowiem informacji o treści i postaci dokumentu urzędowego. Informacja ta może być zaś udostępniona po uwzględnieniu ograniczeń, o których mowa w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nietrafne jest tym samym stanowisko organu, że postanowienia wydane w indywidualnych sprawach nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przeczy takiemu poglądowi samo brzmienie art. 6 ust. 4 lit. a ww. ustawy, a ponadto postanowienie takie traci charakter indywidualny poprzez usunięcie z niego danych chronionych ustawą o ochronie danych osobowych. Tak zanonimizowana kserokopia postanowienia staje się jednak ważną informacją o sposobie działania organu administracji oraz o treści i formie podejmowanych przez ten organ rozstrzygnięć. Powyższe prowadzi do wniosku, że postanowienia podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej w całości lub w części do granic kolizji z przepisami, które zawierają wyłączenie dostępności do informacji publicznej, przy czym wyraźne wskazówki ograniczające można znaleźć w treści art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można jednak wykluczyć, że udostępnienie skarżącemu żądanej przez niego informacji w postaci kopii wszystkich postanowień wydanych przez Wójta w 2012 r. nie będzie stanowiło udostępnienia informacji prostej, lecz informacji przetworzonej. W tym kontekście zasadnym jest odwołanie się do stanowiska prezentowanego w piśmiennictwie, zgodnie z którym w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia i sporządzenia kserokopii wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo, że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska - Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, LexisNexis, Wydanie 2). Należy też zwrócić uwagę na pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, że informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma informacji tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. W okolicznościach niniejszej sprawy, wobec braku dostatecznych danych, nie jest możliwe na obecnym etapie postępowania zajęcie kategorycznego stanowiska, co do charakteru żądanej przez skarżącego informacji publicznej. Organ rozpoznając ponownie wniosek skarżącego w zakresie żądania przesłania kopii wszystkich postanowień Wójta wydanych w 2012 r. powinien zatem rozważyć, czy żądana informacja publiczna ma charakter informacji prostej, czy przetworzonej. Organ powinien przy tym mieć na względzie, że art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej ogranicza uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej poprzez konieczność wykazania, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jeżeli organ w wyniku przeprowadzonej analizy uzna, że nie istnieją przeszkody do udzielenia żądanej informacji w pełnym zakresie i w sposób wskazany przez skarżącego, powinien udostępnić żądaną informację, która niewątpliwie jest w jego posiadaniu. Jeżeli natomiast organ dojdzie do wniosku, że żądana informacja nie może być udostępniona w sposób i w formie wskazanej we wniosku, zastosowanie winien mieć art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przypadku natomiast, gdy organ uzna, że zachodzą przesłanki ograniczające dostępność żądanej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych informacji ustawowo chronionych oraz ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, powinien rozważyć czy i w jakim zakresie powinna nastąpić odmowa udostępnienia informacji w formie decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż w zakresie żądania udostępnienia informacji w postaci kopii wszystkich postanowień wydanych przez Wójta w 2012 r. organ pozostaje w bezczynności, gdyż nie udzielił informacji publicznej zgodnie z żądaniem wnioskodawcy, ani też nie wydał w tym zakresie rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej . Przepis art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Mając zatem na względzie treść powyższego przepisu Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w zakresie żądania udostępnienia kopii wszystkich postanowień wydanych przez Wójta w 2012 r., zakreślił organowi termin 14-dniowy do rozpoznania wniosku, liczony od dnia doręczenie prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania. Sąd za niezasadny uznał natomiast zarzut bezczynności Wójta Gminy K. w zakresie żądania udostępnienia informacji publicznej w postaci kopii rejestru decyzji i postanowień Wójta za okres poprzedniej i obecnej kadencji. Przepis art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyraźnie wskazuje, że organy administracji publicznej obowiązane są do udostępnienia informacji publicznych będących w ich posiadaniu. Organ w piśmie z dnia z 3 października 2012 r. poinformował natomiast wnioskodawcę, że nie prowadzi jednostki ewidencyjnej o nazwie "Rejestr Decyzji i Postanowień", gdyż są one rejestrowane w ogólnym rejestrze korespondencji Urzędu Gminy. Organ wskazał jednocześnie, że w rejestrze korespondencji zaznacza się adresata przesyłki i nadawcę przesyłki oraz datę pisma, numer pozycji i określenie sprawy. Natomiast w określeniu sprawy nie podaje się informacji o zawartości kierowanej do adresata przesyłki, tj. czy do pisma przewodniego załączono decyzję lub postanowienie. W sytuacji zatem, gdy organ nie prowadzi urządzenia ewidencyjnego w postaci rejestru decyzji i postanowień wydawanych przez Wójta, nie mógł udostępnić skarżącemu kopii tego rejestru, a zatem prawidłowo poinformował skarżącego, że nie dysponuje żądaną informacją publiczną. Niezrozumiałe są w tym kontekście wywody skarżącego zawarte w jego piśmie procesowym z dnia 4 marca 2013 r., że jeżeli nawet organ nie prowadzi rejestru wydawanych decyzji i postanowień przez Wójta, to posiada je fizycznie w urzędzie, a zatem może sporządzić ich rejestr/wykaz/spis i wydać, zgodnie z wnioskiem. Przedmiotem wniosku skarżącego nie było bowiem udostępnienie informacji publicznej w postaci wykazu decyzji i postanowień wydanych przez Wójta za okres poprzedniej i obecnej kadencji, lecz wydanie kopii rejestru decyzji i postanowień Wójta, a taki rejestr, jak wynika z wyjaśnień organu, nie jest prowadzony w Urzędzie Gminy w K. Z uwagi na powyższe zarzut bezczynności organu w zakresie żądania wydania kopii rejestru decyzji i postanowień Wójta za okres poprzedniej i obecnej kadencji Sąd uznał za nieuzasadniony. Jednocześnie, biorąc pod uwagę fakt, że organ w zakreślonym przez ustawę terminie, wprawdzie częściowo wadliwie, ale odpowiedział na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, Sąd stwierdził, że bezczynność organu w zakresie wskazanym w wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W świetle powyższych ustaleń, zdaniem Sądu, nie zachodziły też przesłanki do wymierzenia organowi grzywny, a także skorzystania z przewidzianej w art. 155 P.p.s.a. możliwości sygnalizacji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ww. ustawy.