II SAB/Wa 430/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Mateusz Rogala, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 września 2025 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę Postępowanie w sprawie zainicjował wniosek T. K. z dnia [...] lutego 2025r. – skierowany do Miasta [...] - o udostępnienie informacji publicznej w postaci kserokopii z wszelkimi załącznikami podstawy prawnej obowiązującej na terenie Unii Europejskiej związanej z materią działania instalacji i sposobu naliczania opłat za centralne ogrzewanie i ciepłą wodę użytkową w zajmowanym przez skarżącego lokalu komunalnym. W dniu 26 marca 2025r. T. K. wywiódł do tut. Sądu skargę na bezczynność adresata wniosku podnosząc, że dotyczy jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej "w kwestii zabytkowej samowoli czterokondygnacyjnej koncentracyjnej [...] na [...] ...". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej nieuwzględnienie wyjaśniając, że wnioskodawca w ostatnim czasie skierował do organu ponad 1200 pism a organ ustosunkowując się do nich wielokrotnie wyjaśniał wnioskodawcy, że akty prawne dostępne są na stronach internetowych Sejmu i na stronie internetowej Unii Europejskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dopuszczalne jest domaganie się udostępnienia treści aktów prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie tut. Sądu na w/postawione pytanie należało udzielić negatywnej odpowiedzi. W myśl ugruntowanego od lat orzecznictwa Sądów administracyjnych obydwu instancji, dopuszczalność żądania udostępnienia informacji publicznej dotyczy tylko takiej informacji, która nie jest ogólnie dostępna lub której udostępnienie możliwe jest w innym trybie. Co do zasady, ustawa o dostępie do informacji publicznej ma umożliwić dostęp tylko do takich danych, których w inny sposób obywatel nie jest w stanie posiąść. W świetle powyższego jako uzasadnione jawi się stanowisko organu, iż nie jest dopuszczalne żądanie udostępnienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, treści aktów prawa powszechnie obowiązującego. Podstawową cechą tego typu przepisów jest bowiem właśnie ich powszechna i nieskrępowana dostępność. W celu poznania treści tychże aktów, nie zachodzi więc konieczność sięgania po wyjątkowy środek jakim jest ustawa o dostępie do informacji publicznej. W realiach niniejszej sprawy nie bez znaczenia pozostaje też podniesiona przez organ okoliczność, że reagując na aktywność wnioskodawcy odesłał go do konkretnych stron internetowych, na których możliwym jest zapoznanie się z aktami prawnymi obowiązującymi na terenie Rzeczpospolitej Polskiej jak i Unii Europejskiej. Powyższe okoliczności świadczą niezbicie o tym, że organ nie popadł w bezczynność w rozpoznaniu żądania zawartego we wniosku z dna [...] lutego 2025 r. Stąd też Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zmuszony był orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).