II SAB/Wa 433/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-14
Skład orzekający: Anna Mierzejewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w tym nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa przed jej wniesieniem?Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, co w przypadku braku organu wyższego stopnia oznacza konieczność wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi. Wniesienie skargi równocześnie z takim wezwaniem nie spełnia wymogu wyczerpania środków zaskarżenia.Stan faktyczny
J. Z. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w sprawie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji cofającej prawo do lokalu. Skarżący dołączył do skargi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy wyczerpał środki zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Skarżący odpowiedział, że tak, powołując się na rozmowy telefoniczne.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 21 października 2015 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji cofającej prawo do lokalu postanawia - odrzucić skargę -
J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 21 października 2015 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji cofającej prawo do lokalu. Do skargi skarżący załączył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skierowane do organu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w zw. z art. 37 § 1 kpa.
W związku z powyższym Sąd pismem z dnia 5 sierpnia 2016 r. wezwał skarżącego m.in. do udzielenia informacji, czy przed złożeniem przedmiotowej skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, jakie mu służyły w postępowaniu przed organem.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo, w którym stwierdził, że wszystkie przysługujące mu środki zaskarżenia wyczerpał, czego dowodem są bilingi nagrywanych rozmów telefonicznych z Wydziałem Kolegium rozpoznającym jego sprawę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga J. Z. jest niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, w myśl art. 37 § 1 kpa, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy fakt potwierdził też organ w odpowiedzi na skargę.
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu również takiego pisma nie nadesłał.
Odnosząc się natomiast do wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 7 czerwca 2016 r. złożonego razem ze skargą, należy stwierdzić, że nie spełnia ono w ocenie Sądu wymogu z cytowanego powyżej art. 52 § 1 ustawy. Skarga nie została bowiem złożona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w tym wypadku po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, ale równocześnie z wezwaniem.
Należy zatem uznać, że skarżący skargę do sądu administracyjnego wniósł przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło