II SAB/Wa 434/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Starosty W. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. W dniu 21 listopada 2011 r. W. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty [...], polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie, z uwagi na udzielenie skarżącemu stosownej odpowiedzi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2011 r. o sygn. akt II SAB/Wa 434/11 skarżący został wezwany – pod rygorem odrzucenia skargi – do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł. W piśmie z dnia 20 grudnia 2011 r. skarżący oświadczył, iż z uwagi na ostateczne udzielenie przez organ żądanej informacji publicznej cofa skargę w niniejszej sprawie. Należny wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi zasadniczo prowadzi do umorzenia postępowania, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje, że utrzymany zostanie w mocy akt lub czynność, dotknięte wadą nieważności. Jednakże ocena w tym zakresie możliwa jest jedynie wówczas, gdy sama skarga jest dopuszczalna. O tym zaś, czy skarga jest dopuszczalna, przesądza między innymi kwestia związana z poniesieniem przez stronę należnych opłat (wpisu od złożonej skargi). Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Artykuł 220 § 3 powołanej ustawy stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie W. S. został wezwany do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz poinformowany o skutkach jego niewykonania. Pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 19 grudnia 2011 r. pisma Sądu (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) i upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu sądowego, zatem skarga – jako nieopłacona – podlega odrzuceniu. W takiej sytuacji nie jest możliwe rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi, gdyż mogłoby to nastąpić tylko wtedy, gdyby skarga nie zawierała braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Skoro skarga zawiera braki, nie został bowiem uiszczony od niej należny wpis, Sąd odrzuca skargę, nie rozpoznając złożonych przez stronę wniosków procesowych. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.