II SAB/Wa 434/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: odmówić A. S. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. A. S. wystąpił w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na trudną sytuację finansową. We wniosku wskazał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną, a utrzymuje się z prac dorywczych z minimalnym wynagrodzeniem, które nie pozwala na zaspokojenie "potrzeb egzystencji". Jednocześnie wskazał, że obecnie otrzymuje wynagrodzenie za pracę wykonywaną w ramach robót publicznych w wysokości 1.600 zł brutto i załączył umowę o pracę z dnia 27 sierpnia 2013 r., zawartą z Urzędem Miejskim w [...], reprezentowanym przez Burmistrza [...]. Ponadto wskazał, że posiada dług w wysokości 185.000 zł. Skarżący, pismem z dnia 10 października 2013 r., uzupełnił przedmiotowy wniosek, załączając kserokopię zeznania podatkowego PIT-37 za 2012 r., kserokopię zaświadczenia o wpisaniu go do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych w dniu [...] lipca 2008 r. oraz zestawienie kosztów miesięcznego utrzymania, w którym wskazał, że jego usprawiedliwione potrzeby wynoszą 6.926 zł, natomiast wydaje 1.118,90, czyli tyle ile zarabia. Wskazał, że z uzyskiwanych dochodów kupuje gaz w butli za 25 zł, prasę – 8 zł, ponosi opłaty za telewizję w wysokości 24,90 zł, kartę do telefonu komórkowego - 30 zł. Ponadto opłaca koszty leczenia w kwocie 80 zł, koszty przejazdów, w tym do pracy - 310 zł, natomiast na koszty związane z ubraniem i środkami czystości wydaje po 25 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy zauważyć, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w tym postępowaniu. Natomiast prawo pomocy wywodzi się z tzw. prawa ubogich, dlatego też pomoc państwa wyrażona w przepisach o prawie pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym skierowana jest do osób, które albo mają bardzo niskie dochody, albo ich w ogóle nie posiadają, tj. do osób, które z uwagi na bardzo ciężką sytuację materialną, często nie mają zaspokojonych nawet podstawowych potrzeb życiowych. Jak wynika ze złożonego wniosku PPF oraz załączonych dokumentów, aktualnie wnioskodawca posiada stałe dochody, w wysokości około 1.600 zł brutto miesięcznie. Natomiast na obecnym etapie postępowania jest obowiązany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. W związku z powyższym należy uznać, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.