II SAB/Wa 434/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.J. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę - W dniu 28 lipca 2017 r. Z.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem poczty elektronicznej, skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. W powyższej skardze nie wskazał adresu miejsca zamieszkania czy też adresu korespondencyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 września 2017 r. wezwano Z.J. do wskazania – w terminie 7 dni – adresu do doręczeń umożliwiającego dokonywanie doręczeń przez operatora pocztowego. Wobec nieudzielenia żadnej odpowiedzi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 25 października 2017 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych poprzez podpisanie skargi, uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł oraz wskazania adresu miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane skarżącemu pismem z dnia 25 października 2017 r. na adres poczty elektronicznej wskazany w skardze. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że Z.J. nie uiścił należnego wpisu sądowego oraz nie usunął pozostałych braków formalnych skargi. Pismem z dnia 5 listopada 2017 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem m.in. zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń, co zostało określone w art. 46 § 2 P.p.s.a. Przy czym wskazanie elektronicznego adresu do doręczeń – jak uczynił to skarżący – nie stanowi prawidłowego podania adresu. W art. 46 § 2 P.p.s.a. mowa jest nie o adresie elektronicznym lecz o rzeczywistym miejscu zamieszkania lub pocztowym (nieelektronicznym) adresie do doręczeń. Stosownie do treści art. 49 § 2 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do szczególnego rodzaju pisma jakim jest skarga, P.p.s.a. przewiduje odmienny skutek nieuzupełnienia braków formalnych, niż pozostawienie pisma bez rozpoznania. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez podanie adresu miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń. Ponadto zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez Z.J. nie czyni zadość wymaganiom, o których mowa w ww. przepisie. Skarżący złożył skargę niezawierającą własnoręcznego podpisu. Konieczne w tej sytuacji było wezwanie go do podpisania się pod jej treścią. Brak skargi, o którym skarżący w wezwaniu Sądu został poinformowany i wezwany do jego uzupełnienia, nie został usunięty. Z kolei stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W ocenie Sądu skoro pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie wskazał adresu miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń oraz nie nadesłał podpisanej własnoręcznie skargi, a także nie uiścił należnego wpisu sądowego, choć pismami z dnia 25 października 2017 r. został pouczony o skutkach niewykonania wezwań w zakreślonym terminie to skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Odnosząc się do pisma skarżącego z dnia 5 listopada 2017 r., zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi, należy wskazać, że stosownie do treści art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z przepisu tego wynika, że cofnięcie skargi zasadniczo prowadzi do umorzenia postępowania, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje, że utrzymany zostanie w mocy akt lub czynność, dotknięte wadą nieważności. Jednak ocena w tym zakresie możliwa jest dopiero wówczas, gdy sama skarga jest dopuszczalna (gdy może zostać rozpoznana merytorycznie). Z uwagi na niedopuszczalność skargi w niniejszej sprawie, wynikającą z nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi, uiszczenie wpisu sądowego oraz wskazania adresu miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń, Sąd nie rozpatrywał powyższego wniosku w przedmiocie cofnięcia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.