II SAB/Wa 434/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2023 r. o udostępnienie informacji 1. stwierdza, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku M. P. z dnia [...] grudnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz M. P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. M. P. (zwana dalej "Skarżąca") pismem z [...] grudnia 2023r. (28 grudnia 2023r. - data wpływu do Urzędu Gminy K. – zwany dalej "Urzędem Gminy"), na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022r., poz. 902 ze zm., zwana dalej "u.d.i.p."), zwróciła się do Wójta Gminy K. (zwany dalej "Wójtem") o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dokumentacji związanej z przygotowaniem, przeprowadzeniem i udzieleniem następujących zamówień publicznych przeprowadzonych w 2018r.: 1) zakup urządzeń na plac zabaw zlokalizowany przy ośrodku zdrowia w O.; 2) wykonanie dokumentacji projektowo - kosztorysowej rozbudowy sieci kanalizacji sanitarnej z odgałęzieniami do granic posesji w O. (ul. K., R., G., M., C., S., J.) oraz w L.; 3) pełnienie nadzoru inwestorskiego nad budową PSZOK; 4) wynajem długoterminowy (leasing) auta służbowego dla Urzędu Gminy; 5) dostawa i montaż drzwi wjazdowych do strażnicy OSP D.; 6) wykonanie dokumentacji projektowo - kosztorysowej skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr [...] z drogą gminną w miejscowości R.; 7) pełnienie funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego nad robotami budowlanymi związanymi z renowacją i adaptacją piwnic w Szkole w W. (etap I i II); 8) pełnienie funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego nad robotami budowlanymi związanymi z przebudową drogi gminnej ul. R. od km [...] do km [...] w W.; 9) program budowy przydomowych oczyszczalni ścieków w Gminie - dla [...] nieruchomości na terenie Gminy; 10) dostawa i montaż sprzętu elektronicznego do realizacji projektu "[...]" - dla Szkoły Podstawowej w K. i Szkoły Podstawowej w D.; 11) dostawa specjalistycznego sprzętu w ramach projektu "W. OSP z terenu gminy K" dofinansowanego w ramach środków F. P. P. oraz P. P. – F. S.; 12) dostawa pomocy naukowych dla Szkoły Podstawowej w S; 13) świadczenie usług powszechnych pocztowych w obrocie krajowym i zagranicznym dla potrzeb Urzędu Gminy i pozostałych jednostek organizacyjnych Gminy; 14) dowóz uczniów do szkół. 2. Wójt w odpowiedzi z 11 stycznia 2024r. uznał, że zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej powinno być realizowane w sposób nienaruszający przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Zgodnie z wymogami ustawy z 14 lipca 1983r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.U. z 2020r., poz. 164, ze zm., zwana dalej "u.n.z.a.a.") oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 18 stycznia 2011r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych (Dz.U. 2011r., poz. 67, zwane dalej "Rozporządzeniem") w urzędach obsługujących organy gminy, a więc także w Urzędzie Gminy, dokumentacja związana z zamówieniami publicznymi, zakupami jest przechowywana przez 5 lat od roku jej wytworzenia. Po pięciu latach dokumentacja podlega procesowi brakowania i w świetle ww. przepisów Urząd Gminy nie ma już prawnego obowiązku dysponowania ww. dokumentacją. 3. Wójt pismem z 12 lutego 2024r., po uzyskaniu stanowiska archiwisty zakładowego Urzędu Gminy z [...] stycznia 2024r., wskazał Skarżącej, że: 1) dokumentację, będącą przedmiotem wniosku przekazano do Archiwum Zakładowego, o czym świadczy stosowny spis zdawczo-odbiorczy; 2) od 1 stycznia 2024r. wskazany we wniosku zakres dokumentacji Urzędu Gminy podlega brakowaniu w związku z zakończeniem trwania obowiązku przechowywania dokumentacji, wynikającym z u.n.z.a.a.; 3) w stosunku do dokumentacji z ww. wniosku podjęto już działania określone w § 38 ust. 1 Instrukcji Archiwalnej, mającej zastosowanie w Urzędzie, na mocy ww. Rozporządzenia. Zgodnie z ww. informacjami dokumentację będącą przedmiotem wniosku, objęto ww. procedurą przygotowania do brakowania, ale jeszcze nie została ostatecznie zbrakowana. Istnieje możliwość realizacji ww. wniosku o udostępnienie informacji publicznej, po wycofaniu tej dokumentacji z ww. procedury brakowania, a więc do 28 lutego 2024r. 4. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta w przedmiocie rozpatrzenia ww. wniosku z [...] grudnia 2023r. o udostępnienie informacji publicznej, zarzucając naruszenie: - art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, przez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, - art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, - art. 10 ust 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w BIP jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. Skarżąca, podnosząc ww. zarzuty wniosła o: - stwierdzenie, że Wójt dopuścił się bezczynności, - zobowiązanie Wójta do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, - zasądzenie od Wójta na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca w uzasadnieniu skargi przedstawiła stan faktyczny sprawy podnosząc, że organ nie udzielił odpowiedzi, choć z ww. wnioskiem o udostępnienie informacji była objęta dokumentacja z 2018r., a wniosek doręczono organowi w grudniu 2023r. W chwili zatem doręczenia organowi ww. wniosku nie upłynął jeszcze termin pozwalający na zniszczenie lub poddanie dokumentacji brakowaniu. Tym samym organ, udzielając odpowiedzi na ww. wniosek powinien w sposób przekonujący uprawdopodobnić, że nie posiada już żądanej dokumentacji. Wypełnieniem tego obowiązku powinno być albo poinformowanie Skarżącej, do jakiego podmiotu dokumentację przekazano w celu jej archiwizacji, albo przedłożenie dokumentów potwierdzających poddanie jej zniszczeniu lub brakowaniu. 5. Wójt w odpowiedzi na skargę z 30 lipca 2024r. wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że mając na uwadze ilość danych postępowań związanych z przygotowaniem, przeprowadzeniem i udzieleniem zamówień publicznych przeprowadzonych w 2018r., 30 lipca 2024r. przekazał Skarżącej żądane dokumenty (zgodnie z ww. wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej). Zaznaczył ponadto, że niemożliwość odpowiedzi na wniosek, zgodnie z ww. terminem - do 28 lutego 2024r., wynikała z ogromnej ilości wpływających do organu wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Na stronie internetowej BIP Urzędu Gminy (link: https:[...]), w zakładce Informacja publiczna, w 2023r opublikowano i zarazem rozpatrzono - 200 postępowań, zaś w 2024r. - 122 postępowania. Urząd Gminy nie ma w swojej strukturze pracowników, do których wyłącznych kompetencji należałoby udzielanie informacji osobom, podmiotom zainteresowanym dostępem do informacji publicznej. W związku z tym, tego rodzaju sprawy są załatwiane niezwłocznie, w ramach skromnych możliwości organizacyjnych Urzędu. 6. Skarżąca pismem z 17 września 2024r. wskazała, że zakładając, że Wójt wysłał żądane informacje na adres email, to nie zamieścił ich w BIP i w związku z tym nie uprawdopodobnił wysłania żądanych informacji. W związku z tym Skarżąca wniosła, na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a., o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów, podając link do zakładki BIP. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024r., poz. 935, zwana dalej "P.p.s.a."). Stosownie bowiem do art. 119 pkt 4 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Sytuacja, o której stanowi powołany art. 119 pkt 4 P.p.s.a. zaszła w sprawie, gdyż przedmiotem wniesionej skargi jest bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej – ww. Wójta. 2. Sąd stwierdza ponadto, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak z kolei stanowi art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. Skarga na bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. ma na celu ochronę prawa strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie lub podjęcia czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest zatem brak aktu lub czynności organu, w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonym terminie. Na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a. jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 P.p.s.a.). Sąd wskazuje ponadto, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się wprost z Konstytucji, która w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania "informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne", a ponadto "informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa". Procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca unormował w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog takich spraw. Natomiast katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został określony w art. 4 u.d.i.p. Art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Powyższe reguły doznają pewnej modyfikacji w przypadku, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w ocenie jego adresata, dotyczy "informacji przetworzonej" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wiąże się to z doniosłym na gruncie u.d.i.p. rozróżnieniem na informację publiczną "prostą" oraz "przetworzoną". Tym niemniej wyjaśnić należy, że na gruncie u.d.i.p. o bezczynności możemy mówić, jeżeli w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. adresat wniosku (jako podmiot zobowiązany do udostepnienia informacji publicznej): - nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), - nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo - nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Oznacza to, że w wypadku, gdy dany podmiot, będąc właściwym i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w trybie i w sposób przewidziany przepisami u.d.i.p., wbrew tym przepisom, ani nie udostępni w nakazanym terminie – w drodze czynności materialno-technicznej w sposób i formie zgodnych z wnioskiem – żądanej informacji, ani nie wyda stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub o umorzeniu postępowania, ani też nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o ww. okolicznościach, to tym samym zaistnieje sytuacja kwalifikowana jako bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili wniesienia skargi. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Dlatego też dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi w terminach wskazanych w art. 13 u.d.i.p. 3. Zdaniem Sądu w świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości i nie jest sporne w sprawie, że Skarżąca była, zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Również nie budzi wątpliwości, że Wójt jako organ jednostki samorządu terytorialnego jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Poza sporem pozostaje i to, że informacja, o której udostępnienie zwróciła się Skarżąca ww. wnioskiem stanowiła informację publiczną. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Odwołując się do tego przepisu i art. 6 u.d.i.p. należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyroki NSA z: 30 października 2002r. sygn. akt II SA 181/02, sygn. akt II SA 1956/02 i sygn. akt II SA 2036-2037/02). Informację publiczną stanowi m.in. treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów i informacji odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Wobec takiego rozumienia informacji publicznej, nie można mieć zatem wątpliwości, że wnioskowane przez Skarżącą informacje wskazane w ww. wniosku należy kwalifikować jako mające charakter publiczny. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się natomiast do ustalenia, czy Wójt zareagował na ww. wniosek Skarżącej w terminie i trybie oraz w sposób przewidziany w u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., termin do udostępnienia informacji publicznej wynosi 14 dni. Wobec złożenia wniosku o informację publiczną, noszącego datę [...] grudnia 2023r., do Urzędu Gminy [...] grudnia 2023r., organ winien udzielić odpowiedzi na ww. wniosek, albo podjąć czynności wiążące się z ww. wnioskiem do 11 stycznia 2024r. Wprawdzie Skarżąca otrzymała w piśmie Wójta z 11 stycznia i 12 lutego 2024r. informacje dotyczące ww. wniosku, ale do udostępnienia informacji wskazanych w ww. wniosku doszło dopiero 30 lipca 2024r., już po wniesieniu przez Skarżącą skargi do WSA w Warszawie. Wskazuje to, że w sprawie na dzień wniesienia skargi do Sądu – [...] lipca 2024r. - Wójt pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia Skarżącej informacji publicznej, zgodnie z ww. wnioskiem, gdyż ani nie udzielił Skarżącej wnioskowanej informacji publicznej, na podany adres email, ani nie wyjaśnił powodów opóźnienia w załatwieniu wniosku w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, a podjęte w sprawie czynności nie stanowiły prawidłowego rozpatrzenia wniosku. W tym miejscu należy wyjaśnić, że przesłanie przez organ Skarżącej żądanych informacji, zgodnie z ww. wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, za pośrednictwem poczty elektronicznej na wskazany we wniosku adres e-mail nie starzało po stronie Wójta obowiązku zamieszczania tych informacji w BIP. Tym samym niezasadne jest wnioskowanie przez Skarżącą o przeprowadzenie postępowania dowodowego w tym zakresie. Stosownie natomiast do art. 106 § 3 P.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów (podkreślenie Sądu), jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zdaniem Sądu przesłanki te nie zaszły w sprawie, skoro Skarżąca wskazuje, że "zakładając więc, że Organ w dniu 30 lipca 2024r. wysłał żądane informacje za pośrednictwem poczty elektronicznej na wskazany we wniosku adres e-mail, informacje to powinny również znajdować się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Gminy (...)". Sąd zauważa, że jakkolwiek nie wszystkie sprawy o udostępnienie informacji publicznej są na tyle proste, aby mogły być rozstrzygnięte niezwłocznie, a niektóre z nich mogą wymagać postępowania wyjaśniającego, także w kontekście ww. przepisów u.n.z.a.a. oraz ww. Rozporządzenia, to jednak organ powinien korzystać w takim przypadku z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., czego w sprawie zabrakło. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, a Sąd rozpoznający sprawę stanowisko to podziela, że brak udostępnienia informacji publicznej oraz brak powiadomienia w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o powodach i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, co do zasady oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (por. wyrok NSA z 14 maja 2014r. sygn. akt I OSK 1027/14). 4. Sąd w związku z tym przyjął, że Wójt dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu ww. wniosku Skarżącej z 28 grudnia 2023r. o udostępnienie informacji publicznej, gdyż w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. nie skorzystał z uprawnienia wynikającego z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Udostępnienie żądanych informacji po terminie przewidzianym w ww. przepisie, a ponadto już po wniesieniu skargi na bezczynność organu spowodowało, że Sąd nie mógł uwzględnić wniosku o zobowiązanie organu do niezwłocznego udostępnienia wnioskowanej informacji. Sąd zobligowany był do stwierdzenia w takim przypadku, że Wójt dopuścił się bezczynność w rozpoznaniu ww. wniosku (punkt pierwszy sentencji wyroku), stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność, stwierdził, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a., że bezczynność Wójta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt drugi sentencji wyroku). Jakkolwiek Wójt z opóźnienie odpowiedział na ww. wniosek Skarżącej, jednocześnie udostępniając żądane informacje, to wyjaśnił czym spowodowane było opóźnienie. Nie można w związku z tym przyjąć, że bezczynność organu wynikała z celowego działania, a tym samym, że miała rażący charakter. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość kwalifikowaną, kiedy zachowanie organu posiadałoby pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie. Ustawodawca nie zdefiniował kryteriów stanu rażącego naruszenia prawa, pozostawiając dokonanie kwalifikacji w tym zakresie uznaniu Sądu orzekającego, opierającemu się na analizie całokształtu okoliczności sprawy. Zakwalifikowanie bezczynności jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa będzie więc zasadne, gdy stan bezczynności lub przewlekłości jest oczywisty, uporczywy i nie daje się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa (por. wyrok WSA w Łodzi z 31 stycznia 2023r. sygn. akt II SAB/Łd 199/22). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zaszły okoliczności, które wskazywałyby na kwalifikowaną postać naruszenia prawa przez Wójta w związku z ww. wnioskiem Skarżącej o udzielenie informacji publicznej. Sąd o kosztach postępowania postanowił na podstawie art. 200 i art. 209 P.p.s.a. (punkt trzeci sentencji wyroku), zasądzając od Wojewody na rzecz Skarżącej kwotę uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł.