II SAB/Wa 437/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Marszałka Sejmu RP w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] lutego 2013 r. dotyczącej przeprowadzenia kontroli w Kancelarii Sejmu RP postanawia: odrzucić skargę Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2013 r. Stowarzyszenie [...] zwróciło się do Kancelarii Sejmu o udostępnienie informacji publicznej w zakresie mandatów karnych dotyczących wykroczeń popełnionych przez posłów w związku z naruszeniem ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1137) i danych posłów, którzy odmówili przyjęcia mandatu powołując się na immunitet poselski. Pismem z dnia 4 lutego 2013 r. Kancelaria Sejmu poinformowała, iż nie posiada wnioskowanych informacji, jednocześnie nadmieniła, że gromadzenie takich informacji byłoby uzasadnione jedynie w przypadku gdyby odpowiedni organ wystąpił z wnioskiem o wyrażenie przez Sejm zgody na pociągnięcie posła do odpowiedzialności sądowej. Następnie jak przedstawiono w skardze złożonej do Sądu, w mediach podana została inna niż przytoczona powyżej informacja, którą następnie Kancelaria Sejmu RP potwierdziła. Wobec powyższego w dniu 25 lutego 2013 r. Stowarzyszenie [...], działając na podstawie art. 221 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) dalej - kpa złożyło do Marszałka Sejmu RP skargę na działanie Kancelarii Sejmu w której zażądano przeprowadzenia audytu w kwestii wykonywania obowiązku udostępniania informacji publicznej pod kątem rzetelności i terminowości w udzielaniu odpowiedzi. Następnie pismem z dnia 22 lipca 2013 r. Stowarzyszenie [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Marszałka Sejmu RP w przedmiocie nierozpoznania skargi z dnia 25 lutego 2013 r. złożonej na podstawie art. 221 § 1 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podnosząc, że nie jest dopuszczalne złożenie skargi na bezczynność organu w rozpoznaniu skargi o której mowa w Dziale VIII kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana jest, co do zasady, pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1)decyzje administracyjne, 2)postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3)postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4)inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5)akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7)akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8)bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe oznacza, iż skarga na bezczynność służy, jeżeli organ nie wydaje decyzji, postanowienia, innego aktu, czynności, czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa, do których wydania jest zobowiązany w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Skarga na bezczynność Marszałka Sejmu RP nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Przedmiot skargi odnosi się bowiem do postępowania skargowego prowadzonego w oparciu o przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd administracyjny nie ma ustawowego umocowania do rozpoznawania skarg załatwianych w oparciu o przepisy tego Działu. Sprawy uregulowane w Dziale VIII Kodeksu określają tryb postępowania i organy właściwe do rozpatrywania skargi w przedmiocie zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Jest to uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym nie objęte skargą do sądu administracyjnego, bowiem w takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Mimo, że na mocy art. 237 § 4 kpa w razie niezałatwienia skargi w terminie określonym w § 1 stosuje się przepisy art. 36-38 tego Kodeksu, to na tym kończy się możliwość wyegzekwowania od organu obowiązku udzielenia odpowiedzi. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje również prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi (postanowienie NSA z 9.12.1999r., III SAB 7/99, ONSA 2001/1/27; postanowienie NSA z 21.11.2000r., III SAB 108/99, LEX nr 48017). Brak podstawy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na działania organu podejmowane w ramach postępowań skargowych prowadzonych na podstawie przepisów Działu VIII kpa, wyklucza możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu z racji niezałatwienia żądania, które mieści się w zakresie takiego postępowania. Z tej przyczyny, skargę Stowarzyszenia [...] na bezczynność Marszałka Sejmu RP w przedmiocie rozpoznania skargi złożonej na podstawie art. 221 § 1 kpa jako niedopuszczalną należy odrzucić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji postanowienia.