II SAB/Wa 44/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cichoń po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie bezczynności w rozpoznaniu wniosku z [...] października 2025 r., o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. W dniu 19 grudnia 2025r. M.J. (dalej: "Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej Prezes UODO) w rozpoznaniu wniosku z [...] października 2025 r., o udostępnienie informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 22 stycznia 2026 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w kwocie 100 zł- w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania- pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Skarżący odebrał w dniu 23 stycznia 2026r. Jak wynika z Rejestru Opłat Sądowych na dzień 4 lutego 2026 r. nie zidentyfikowano wpłaty w postaci wpisu sądowego od skargi, w niniejszej sprawie. Należy też podkreślić, że w dniu 26 stycznia 2026 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącego, zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd, zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej "P.p.s.a.", nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 30 stycznia 2025 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie opłacił wpisu od skargi, mimo prawidłowego doręczenia wezwania w ww. zakresie oraz prawidłowego pouczenia, że niewykonanie wezwań skutkować będzie odrzuceniem skargi. Jednocześnie w dniu 26 stycznia 2026 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącego, zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Z uwagi na fakt, że pismo nie zostało podpisane nie mogło wywrzeć żadnych skutków procesowych. Ponadto należy podkreślić, że strona może cofnąć jedynie taką skargę, która została skutecznie wniesiona. Oznacza to, że skarga musi być dopuszczalna i nie może zawierać braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, LEX nr 10747). W niniejszej sprawie wniesiona skarga nie była prawidłowo opłacona. Brak ten nie został usunięty, tak więc cofnięcie skargi nie było skuteczne. Z tego względu Sąd nie znalazł podstaw do umorzenia postępowania. Skoro w sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania jej do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiściła należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w orzekł, jak w sentencji.