II SAB/Wa 441/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność P. z siedzibą w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: - odrzucić skargę - A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę datowaną na dzień 9 czerwca 2013 r. na bezczynność P. z siedzibą w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi podniósł, że wnioskiem z dnia 8 listopada 2012 r. zwrócił się do P. o udostępnienie informacji publicznej. Do skargi skarżący dołączył odpis powyższego wniosku. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że nie otrzymał wniosku skarżącego z dnia 8 listopada 2012 r. Wyjaśnił również, że udzielił odpowiedzi na wniosek w dniu 21 czerwca 2013 r. Organ zwrócił się da Sądu o zobowiązanie skarżącego do przedstawienia dowodu nadania lub doręczenia przedmiotowego wniosku. Pismem z dnia 6 września 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do nadesłania dowodu nadania bądź dowodu doręczenia wniosku z dnia 8 listopada 2012 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 12 września 2013 r. skarżący wyjaśnił, że przedmiotowy wniosek był przesłany na adres organu listem zwykłym, a co zatem idzie nie posiada dowodu nadania, ani doręczenia tej przesyłki. Skarżący podniósł jednocześnie, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został przez niego załączony do skargi wniesionej w niniejszej sprawie, a mimo tego organ nie udzielił pełnej odpowiedzi. Skarżący podniósł, że w tej sytuacji, o ile zasadność skargi w dniu jej wniesienia może być dyskusyjna, to na dzień orzekania przez Sąd zarzut bezczynności jest w pełni zasadny. Skarżący zmodyfikował swój wniosek zawarty w skardze i wniósł o uznanie, że organ pozostaje w bezczynności w zakresie pkt 3. jego wniosku w pozostałym zakresie wniósł o umorzenie postępowania i o zasądzenie kosztów postępowania. Alternatywnie skarżący wniósł o odrzucenie skargi jako przedwczesnej i o zwrot wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje, Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Aby doszło do powstania obowiązku organu do podjęcia określonych prawem czynności musi nastąpić zdarzenie, które zainicjuje postępowanie w sprawie. W przypadku spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, w których postępowanie jest uregulowane w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zdarzeniem inicjującym postępowanie będzie zawsze złożenie przez stronę wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Tylko w sytuacji, gdy taki wniosek zostanie złożony Sąd może oceniać, czy organ był zobowiązany do jego rozpatrzenia, a co za tym idzie, czy pozostaje w bezczynności. Należy zauważyć, że w przypadku, gdy postępowanie w sprawie się nie toczy, albowiem z uwagi na brak wniosku nigdy nie zostało wszczęte, nie można stawiać organowi zarzutu bezczynności w tym postępowaniu. Skarga w takich przypadkach jest niedopuszczalna i winna być odrzucona. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z ustaleń Sądu wynika bowiem, że wniosek skarżącego z dnia 8 listopada 2012 r., co do którego skarżący stawia organowi zarzut bezczynności w jego rozpoznaniu, nigdy nie wpłynął do organu. Nie ma żadnego dokumentu, który by potwierdzał tą okoliczność. Wniosek ten, wedle wyjaśnień skarżącego został nadany na adres organu listem zwykłym. Zgodnie zaś z oświadczeniem osób upoważnionych do reprezentacji P. organ nigdy takiego wniosku nie otrzymał. W takiej sytuacji skarga A. K. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Ponadto należy wyjaśnić, że kontrola działalności administracji publicznej, jaką sprawują sądy administracyjne, w przypadku skarg na bezczynność polega na ocenie zasadności skargi na dzień jej wniesienia. Nie jest zatem dopuszczalne, aby w skardze stawiać organowi zarzut bezczynności, co do rozpoznania wniosku, który wpłynął do organu jednocześnie z tą skargą. Sąd zatem nie mógł uwzględnić wniosku skarżącego zawartego w piśmie z dnia 12 września 2013 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.