II SAB/Wa 452/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie WSA Adam Lipiński (sprawozdawca), Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Elwira Sipak, specjalista, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 22 sierpnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej (dotyczącego wydania wniosków skierowanych do Archiwum Państwowego o zezwolenie na brakowanie dokumentów - poz. [...]) 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. R. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 26 września 2011 r. (data wpływu pisma), powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, J. S. zwrócił się do Wójta Gminy K. o pilne wydanie odpisów wszystkich wniosków skierowanych przez Wójta K. do Archiwum Państwowego o zezwolenie na brakowanie dokumentów wraz z załącznikami, wszystkich pozwoleń na brakowanie dokumentów wydanych przez Archiwum Państwowe wraz z załącznikami, wszystkich protokołów brakowania dokumentów w gminie wraz ze szczegółowym spisem brakowanych każdorazowo dokumentów. W odpowiedzi organ pismem z dnia [...] października 2011 r. poinformował J. S., iż informacje dotyczące archiwum zakładowego są umieszczone na stronie internetowej urzędu [...] oraz że zainteresowany w swoim piśmie powinien określić okres, jak też zakres spraw objętych wnioskiem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. S. zarzucił Wójtowi Gminy K. bezczynność w udzieleniu informacji publicznej i zarządał wymierzenia organowi grzywny. W uzasadnieniu skargi wskazał, że termin odpowiedzi na jego wniosek upłynął w dniu 6 września 2011 r. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o umorzenie postępowania lub ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu swojego pisma wskazywał na fakt udzielenia skarżącemu informacji pismem z dnia [...] października 2011 r. Podkreślił, iż żądana informacja funkcjonuje w obiegu publicznym, co pozwala zainteresowanemu zapoznać się z jej treścią. Udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej) wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego w trybie art. 10 ust. 1 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Bezczynność organu występuje gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wniesienie skargi na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej, nie musi być poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, albo złożeniem zażalenia, o którym mowa w art. 37 Kpa (porównaj wyrok WSA z dnia 9 grudnia 2005 r. sygn. akt SAB/Wa 181/05 oraz glosą B. Adamiak do postanowienia NSA z dnia 17 października 1997 r. – OSP 1998/10 s.526). Skarga nie jest zasadna. Pismo Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2011 r. zostało skarżącemu doręczone w dniu 19 października 2011 r. W dniu 18 października 2011 r., a wiec dzień wcześniej, skarżący sporządził skargę na bezczynność organu i złożył ją w dniu 19 października 2011 r. w Urzędzie Gminy K. Z tych też względów skarżący nie ustosunkował się w skardze do informacji zawartej w piśmie organu z dnia [...] października 2011 r. Do treści tego pisma skarżący nie ustosunkował się także do chwili rozprawy. Na stronie internetowej Gminy K., wskazanej w piśmie organu z dnia [...] października 2011 r. są zawarte informacje dotyczące archiwum, a w zakresie objętym wnioskiem skarżącego: zgoda Archiwum Państwowego m. st. Warszawy na brakowanie dokumentacji archiwalnej (zgoda Nr 54/10); protokół oceny dokumentacji niearchiwalnej, sporządzony przez Archiv-Akt-Digital s.c. na rzecz Urzędu Gminnego w K. oraz spis dokumentacji niearchiwalnej (aktowej) przeznaczonej na zniszczenie. Nadto w piśmie z dnia [...] października 2011 r. Wójt Gminy K. wskazywał na konieczność określenia przez skarżącego zakresu interesujących go spraw objętych zezwoleniem na brakowanie oraz określenia interesującego go okresu. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ, wskazując na stronę internetową, na której między innymi zamieścił informację o brakowaniu dokumentów archiwalnych, w takim zakresie w jakim zamieszczona w taki sposób informacja dotyczy wniosku o jej udzielenie, zgodnie z art. 7 ustawy o dostępie do informacji publicznej został zwolniony z udzielenia tej informacji skarżącemu w inny sposób (art. 10 ustawy). Z uwagi na fakt, że spis dokumentacji niearchiwalnej (aktowej) przeznaczonej na zniszczenie (dostępny na stronach internetowych Gminy K.) zawierał informacje o brakowaniu różnorodnych dokumentów wytworzonych w różnych latach, organ prawidłowo zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie zakresu żądanej informacji. Takie sprecyzowanie informacji było tu o tyle konieczne, gdyż poza kwestią czasu (z wniosku nie wynika, czy skarżącemu chodzi o datę brakowania dokumentów czy datę wytworzenia danego dokumentu), która jest tu mniej istotna, pozostaje konieczność sprecyzowania zakresu brakowanych dokumentów, co może nie być obojętne dla oceny czy dany dokument stanowi informacje publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, czy nie stanowi on informacji niejawnej lub której ujawnienie naruszyłoby interes osoby trzeciej. Skarżący w żaden sposób nie ustosunkował się do powyższych wskazań. Takie przemilczenie, należy uznać za zwłokę w działaniu skarżącego, która w żadnym wypadku nie może obciążać organu. Gdyby skarżący działał starannie to konstatując treść swojej skargi z pismem z dnia [...] października 2011 r. albo cofnąłby skargę albo odpowiednio zmienił jej treść. Zatem porównując treść odpowiedzi udzielonej skarżącemu pismem z dnia [...] października 2011 r. i zakres informacji dostępnej na stronie internetowej organu z treścią wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz wobec braku doprecyzowania przez skarżącego wniosku (ewentualnie żądania skargi), uznać należy, iż informacja została udzielona w sposób prawidłowy. Niewielka zwłoka w przekazaniu przez organ skarżącemu żądanej przez niego informacji (pismo z dnia [...] października 2011 r.) nie może w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skutkować zasądzeniem grzywny. Tym bardziej, iż wniosek skarżącego został przez niego sporządzony w dniu 22 sierpnia 2011 r. i złożony do organu dopiero miesiąc później, to jest w dniu 22 września 2011 r., jak twierdzi skarżący (jednakże prawdziwości tej daty w żaden sposób nie wykazał ani nie uprawdopodobnił). Z kolei wniosek ten posiada datę wpływu do organu – 26 września 2011 r. Z tych wszystkich wyżej przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za chybioną i na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach zastępstwa prawnego Sąd orzekł zgodnie z art. 250 powyższej ustawy.