II SAB/Wa 458/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 07 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. T. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej – S. T. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] dot. [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23) - dalej: kpa, art. 12 pkt 2, art. 22, art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 i art. 27 ust. 2 pkt 2, a także art. 34 w zw. z art. 33 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 922), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi S. T. na przetwarzanie jego danych osobowych, w tym udostępnienie przez Zespół [...] dla Dzielnicy [...], których administratorem jest Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], w związku z toczącym się przed Sądem Okręgowym w W. postępowaniem z powództwa M.T. o rozwód (sygn. akt [...]) oraz na Komisariat Policji [...], w związku z procedurą "Niebieska Karta", odmówił uwzględnienia wniosku. Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. S. T. wystąpił do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wniosku S. T. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 12 pkt 2, art. 22, art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2, art. 27 ust. 2 pkt 2 , art. 33 w zw. z art. 34 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 922), decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] dot. [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. ([...] sierpnia 2017 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej ww. pismo) S. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W treści skargi skarżący podniósł, iż w 2012 r. złożył do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wniosek w sprawie nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych przez Ośrodek Pomocy Społecznej oraz Policję w procedurach niebieskiej karty, i jak dotychczas nie doczekał się ostatecznej decyzji w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej odrzucenie. Organ podniósł, że skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie występował do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1 powołanego art.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2 powołanego art.). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 3 ww. ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przesłanką dopuszczalności postępowania przed sądem administracyjnym w odniesieniu do skargi na bezczynność organu jest zatem dopełnienie obowiązku wyczerpania ww. środków zaskarżenia. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie skarżący przed złożeniem skargi powinien był wykorzystać środek prawny wskazany w art. 37 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, tzn. wnieść do GIODO - do dnia 01 czerwca 2017 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa bądź też po 01 czerwca 2017 r. ponaglenie. Zgodnie bowiem z treścią art. 37 § 1 kpa - w brzmieniu obowiązującym do 01 czerwca 2017 r. - na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w myśl art. 37 § 1 pkt 1 kpa – w brzmieniu obowiązującym od 01 czerwca 2017 r. - stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Skarżący takiego wezwania do usunięcia naruszenia prawa ani ponaglenia nie wniósł, tym samym nie wyczerpał on środków zaskarżenia służących przed organami właściwymi w sprawie, co powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.