II SAB/Wa 459/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Związku Zawodowego P. na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 25 stycznia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (słownie sto) zł. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 cytowanej ustawy). Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 26 lipca 2016 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie dokumentu upoważniającego J. Z. do podpisania skargi w imieniu strony skarżącej, informując jednocześnie, że niewykonanie tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. W dniu 5 sierpnia 2016 r. skarżąca nadesłała do Sądu wypis KRS Związku wraz z postanowieniem Sądu Rejonowego o dokonanych zmianach dotyczących organu uprawnionego do reprezentacji podmiotu. Z uwagi jednak na fakt, że z nadesłanych dokumentów nie wynikało jednoosobowe umocowanie J. Z. do podpisania skargi, Sąd pismem z dnia 6 września 2016 r. ponowił swoje wezwanie. Pomimo prawidło doręczonego odpisu ww. zarządzenia w dniu 8 września 2016 r. i upływu wyznaczonego terminu, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O zwrocie stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.