II SAB/Wa 46/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 46/10 w sprawie ze skargi A. D. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia 20 października 2009 r. postanawia odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wymienionego orzeczenia. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 46/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 46/10, odrzucającego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 46/10, odrzucającego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 46/10, odrzucającego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 46/10, odrzucającego skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 46/10 o odrzuceniu skargi A. D. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia 20 października 2009 r. Odpis postanowienia z dnia 8 listopada 2010 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 17 listopada 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W dniu 22 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego) A. D., na podstawie art. 285a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem tutejszego Sądu, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 285a § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skarga, o której mowa w § 1, przysługuje również w wyjątkowych przypadkach od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych. Przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia A. D. uczynił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2010 r. o odrzuceniu jego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2010 r. Biorąc pod uwagę treść cytowanego art. 285a § 1 i 2 ustawy, należy stwierdzić, iż niniejsza skarga jest niedopuszczalna, ponieważ postanowienie z dnia 8 listopada 2010 r. w momencie wniesienia skargi nie posiadało przymiotu prawomocności. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem została bowiem wniesiona w dniu 22 listopada 2010 r., tj. w terminie otwartym do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie, zważywszy iż zostało ono doręczone skarżącemu w dniu 17 listopada 2010 r. Ponadto podkreślenia wymaga, że złożona skarga jest niedopuszczalna również z innej przyczyny – została ona wniesiona z uchybieniem art. 285l w związku z art. 175 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tymi przepisami, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę taką sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2). W myśl zaś art. 285f § 3 tej ustawy, skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Pomimo zatem tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego, czyli obowiązku sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez uprawnione osoby, wymienione w art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga ta została sporządzona przez skarżącego osobiście, co uchybia cytowanej wyżej regulacji, w konsekwencji czyniąc ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. o sygn. akt FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 285a § 1 i 2 oraz art. 285f § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.