II SAB/Wa 460/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy w Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] postanawia: - odrzucić skargę - B. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby zawartej w propozycji pracy w Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. W treści skargi skarżąca zarzuciła istnienie bezprawnej i niezasadnej bezczynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...], wniosła o uznanie przez Sąd, że propozycja pracy jest w swej istocie decyzją administracyjną o zwolnieniu ze służby, a także o stwierdzenie bezczynności organu. Zażądała ponadto nakazanie Dyrektorowi podjęcia stosownych działań prawnych tj. przekazanie odwołania do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub ewentualnie o zobowiązanie organu do rozpoznania odwołania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, że skarżąca w dniu 31 maja 2017 r. złożyła oświadczenie o przyjęciu propozycji pracy. W tym samym dniu strona złożyła odwołanie od otrzymanej propozycji pracy zawierającej jej zdaniem decyzję o zwolnieniu ze służby, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i pozostawienie jej jako funkcjonariusza celnego w Służbie Celno-Skarbowej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] w pismie z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] wyjaśnił skarżącej, że obowiązujące przepisy nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedkładanej funkcjonariuszowi celnemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369.) - dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (§ 2). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w sprawie rozpatrzenia odwołania z dnia 31 maja 2017 r. Z treści odwołania jednoznacznie jednak wynika, że skierowane zostało do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Skoro strona wniosła odwołanie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, to nie jest dopuszczalne kwestionowanie bezczynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w jego rozpatrzeniu. Okoliczność skierowania odwołania do Szefa KAS za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie powoduje, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej może przyjąć to odwołanie do rozpoznania jako organ właściwy w sprawie. Stąd też skarga na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] nie jest w tym zakresie dopuszczalna. Obowiązkiem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] było zgodnie z art. 133 K.p.a. przekazanie odwołania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w terminie 7 dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie. To Szef KAS władny jest – wobec skierowania do niego odwołania – podjąć w jego przedmiocie działania na gruncie K.p.a. Czynność przesłania odwołania, o czym jest mowa w art. 133 K.p.a. nie stanowi jednakże żadnej z czynności, której niedokonanie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Wobec niedopuszczalności skargi na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania, brak było podstaw do dokonywania na gruncie tej sprawy rozważań co do charakteru pisma z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. Jednocześnie Sąd podkreśla, że prawnie dopuszczalna jest skarga na bezczynność Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z dnia 31 maja 2017 r. od otrzymanej propozycji zatrudnienia z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. Jak już wspomniano powyżej przedmiotowe odwołanie adresowane jest do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, zatem to właśnie ten organ zobligowany jest zgodnie z art. 127 § 2 k.p.a. do jego rozpatrzenia. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 § ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.