II SAB/Wa 464/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spraw.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Sławomir Antoniuk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2014 r. sprawy ze skargi L. D. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2014 r. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. nakazać kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwrot L. D. kwoty 100 (słownie: sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] maja 2014 r. L. D. zwrócił się do Dyrektora Biura Kontroli Komendy Głównej Policji ze skargą na pracownika organu, zarzucając uchylenie się od ujawnienia żądanych informacji. Organ pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. ustosunkował się do treści zawartych w skardze strony. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. L. D. wywiódł skargę do tutejszego Sądu na bezczynność Komendanta Głównego Policji w ujawnieniu informacji publicznej jak we wniosku z [...] maja 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc że skargi składane w trybie art. 227 K.p.a. nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2014 r. skarżący zawarł stwierdzenie, z którego można wywieść akceptację dla stanowiska organu, zaprezentowanego w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniesienie przedmiotowej skargi uznać należało za niedopuszczalne. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy problematyka, której dotyczył wniosek strony z [...] maja 2014 r., inicjujący postępowanie, podlega kognicji sądu administracyjnego. Analiza wniosku strony z [...] maja 2014 r. prowadzi do konkluzji, iż jest to skarga opisana w dziale VIII K.p.a. Dotyczy ona bowiem zaniedbań jakich, w ocenie skarżącego, dopuścił się pracownik organu. Zgodnie zaś z dyspozycją art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi opisanej w dziale VIII K.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników. Tego zaś typu postępowanie skargowe nie zostało poddane przez ustawodawcę kontroli sądów administracyjnych. Konsekwentnie więc, za niedopuszczalną należy również uznać skargę na bezczynność dotyczącą powyższej tematyki. Przedmiotowe dywagacje pozostają w zgodzie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, czego przykładem jest m.in. teza wyroku z dnia 12 marca 2013 r., wydanego w sprawie o sygn. akt I OSK 318/13, zgodnie z którą: "w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działanie podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia skargi, o której mowa w art. 246 § 1 K.p.a. W razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. stronie nie służy skarga na bezczynność organu". W świetle powyższego, skargę na bezczynność wniesioną do tutejszego Sądu, traktować należało jako niedopuszczalną. Stąd więc, działając w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono stosownie do dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nakazując dokonanie zwrotu dla strony całego uiszczonego przez nią wpisu.