II SAB/Wa 464/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. 1. zobowiązuje Wojewodę [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego R. G. z dnia [...] czerwca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego R. G. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2019r., na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014r. poz. 782 ze zm., dalej jako u.d.i.p.), R. G. wniósł o udostępnienie pytań egzaminacyjnych, stosowanych na egzaminach państwowych w roku 2018 i 2019 w Mazowieckim Urzędzie Wojewódzkim w [...] dla kandydatów na instruktorów i instruktorów oraz kandydatów na wykładowców i wykładowców prowadzących szkolenie osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania motorem, pojazdem silnikowym i tramwajem. Doprecyzował, że chodzi mu o pytania egzaminacyjne znajdujące się w dokumentach urzędowych, na podstawie których zostały przeprowadzone egzaminy w tych latach. Jednocześnie, na podstawie art. 14 ust. 1 powołanej ustawy, wniósł o udostępnienie mu powyższych informacji poprzez przesłanie na adres poczty elektronicznej w formie plików komputerowych w ogólnie dostępnym formacie. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r., znak: [...] , Wojewoda [...] odpowiedział na wyżej wymieniony wniosek, informując Skarżącego, iż nie może udostępnić wnioskowanych pytań egzaminacyjnych, wyjaśniając jednocześnie, iż zgodnie z art. 39 ust. 7 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r., poz. 341, ze zm.) na egzaminie sprawdzającym kwalifikacje przed komisją powołaną przez wojewodę stosuje się pytania egzaminacyjne pochodzące z katalogu pytań, zatwierdzonego przez ministra właściwego do spraw transportu, a katalog pytań oraz pytania zawarte w teście egzaminacyjnym nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.). R. G. wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej przez Wojewodę Mazowieckiego. Organowi temu zarzucił naruszenie przepisów: 1. art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem w określonym terminie, 2. art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. 3. art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Na tych podstawach wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznych zgodnie z wnioskiem z dnia [...].06.2019 r. i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie uznając, iż wnioskowane przez Skarżącego dane nie stanowią informacji publicznej, jak również z uwagi na fakt, iż organ udzielił odpowiedzi na wniosek w ustawowym terminie i nie pozostawał w przedmiotowej sprawie bezczynny, a zarzuty podniesione przez Skarżącego w skardze są bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), a zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Spór w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy stanowią informację publiczną arkusze egzaminacyjne z pytań egzaminacyjnych stosowanych na egzaminach państwowych w roku 2018 i 2019 w [...] Urzędzie Wojewódzkim w [...] dla kandydatów na instruktorów i instruktorów oraz kandydatów na wykładowców i wykładowców prowadzących szkolenie osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania motorem, pojazdem silnikowym i tramwajem. Sąd podkreśla, że z przepisów u.d.i.p. oraz orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że obowiązek udzielenia informacji publicznej dotyczy tylko takich danych, które dają się zakwalifikować jako dotyczące spraw publicznych. Co do zakresu spraw publicznych przykładowy katalog zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Przedmiot informacji o sprawach publicznych został w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. określony poprzez podanie katalogu o charakterze otwartym, zatem regulacja ta stanowi zbiór podstawowych kryteriów pozwalających na kwalifikowanie rozmaitych danych jako odnoszących się do spraw publicznych. W przypadku dokonywania takiej kwalifikacji konieczne jest zatem w każdym przypadku określenie, czy żądana informacja mieści się w katalogu z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. i ze względu na jakie kryterium. Odpowiedź negatywna nie wyklucza informacji z katalogu danych o sprawach publicznych, konieczne jest jednak ustalenie poprzez czytelne i przekonywujące kryteria czy cechy żądanych danych, mają aspekt publiczny, z uwzględnieniem zasady określonej w art. 61 Konstytucji RP. Kierując się powyższymi wskazaniami ustawowymi, stwierdzić należy, że żądane w kontrolowanej sprawie dokumenty zostały wytworzone przez organ i odnoszą się bezpośrednio do realizowanych przez niego zadań w zakresie przeprowadzania w.w. egzaminów. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się (patrz np. wyrok w sprawie II SAB/Kr [...] ), że efekty kształcenia (zasób wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych uzyskiwanych w procesie kształcenia), treści programowe (opis procesu kształcenia prowadzącego do osiągnięcia efektów kształcenia) oraz metody weryfikacji efektów kształcenia, ustalone dla nauczanych przedmiotów (tzw. sylabus) stanowią informację publiczną, a obowiązek określenia efektów kształcenia spoczywa na organie, odpowiedzialnym za prowadzenie określonych zakresów kształcenia, w tym także za przeprowadzanie egzaminów. Odnosząc te poglądy do sprawy niniejszej trzeba uznać, że wytworzony przez organ dokument jakim jest arkusz egzaminacyjny, stanowi zarówno w formie i treści, metodę weryfikacji efektów kształcenia i jako taki stanowi informację publiczną. Z opisanej przyczyny konieczne było uwzględnienie skargi. W punkcie 1 wyroku orzeczono stosownie do art. 149 § 1 pkt 1) p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. W punkcie 2 wyroku orzeczono stosownie do obowiązku z § 1a art. 149 p.p.s.a który nakazuje Sądowi stwierdzenie, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Tak sytuacja, zdaniem Sądu, w sprawie niniejszej nie wystąpiła. W myśl art.200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez Sąd pierwszej instancji, przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z tej przyczyny w punkcie 3 wyroku zasądzono na rzecz skarżącego kwotę 100 zł.