II SAB/Wa 47/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wniosku z dnia [...] grudnia 2006 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia tego organu z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] postanawia -umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie – II SAB/Wa 47/07 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpatrywanej sprawie Z. L. w dniu [...] stycznia 2007 r. wniósł skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] grudnia 2006 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia wydanego przez ten organ w dniu [...] listopada 2006 r. nr [...]. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu [...] marca 2007 r. wydał postanowienie nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności własnego postanowienia z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...]. W związku z powyższym ustała bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2006 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia wydanego przez ten organ w dniu [...] listopada 2006 r. nr [...]. W przypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu, postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. Wskazać należy, iż w doktrynie istnieje rozbieżność poglądów dotycząca rozstrzygania spraw w wyżej wskazanym stanie faktycznym. Część przedstawicieli doktryny uważa, że w sytuacji gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu organ wydał decyzję, co do której pozostawał w bezczynności, postępowanie sądowoadministracyjne nie jest z tego powodu bezprzedmiotowe, a tylko skarga nie może zostać uwzględniona ze względu na możliwości orzecznicze przewidziane dla sądu administracyjnego w art. 149 ppsa (Woś, Knysiak-Molczyk, Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Lexisnexis 2005, s. 496). Według drugiej koncepcji natomiast, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt lub podejmie czynność w sprawie, to postępowanie sądowoadministracyjne stanie się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa (Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Lexisnexis 2006, s. 348). Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę uznał jednak, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe w przypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu,. Ze względu na powyższe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 w zw. z art. 54 § 3 ppsa orzeczono, jak w postanowieniu.