II SAB/Wa 471/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. postanawia odrzucić skargę. J. F. pismem z dnia 5 lutego 2014 r. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o uchylenie "Porozumienia" zawartego w dniu [...] grudnia 2001 r. pomiędzy Wojewodą [...], a Dyrektorem Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Terenowy [...] w sprawie powierzenia prowadzenia spraw z zakresu egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym. Powyższy wniosek został przekazany zgodnie z właściwością do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, który pismem z dnia [...] marca 2014 r. poinformował skarżącego, że przedmiotowe porozumienie zostało wypowiedziane i uległo rozwiązaniu w dniu [...] lipca 2009 r. J. F. pismem z dnia [...] lutego 2014 r., skierowanym do Ministra Obrony Narodowej, wniósł zażalenie, wskazując, że jego wniosek powinien być załatwiony przez właściwy organ w trybie art. 104 § 1 i § 2 K.p.a. W odpowiedzi na powyższe, Dyrektor Biura Skarg i Wniosków MON poinformował stronę, że organem wyższego stopnia nad Dyrektorem Oddziału Regionalnego WAM w [...] jest Prezes WAM, który udzielił stronie stosownych informacji w piśmie z dnia [...] marca 2014 r., natomiast Dyrektor Biura Skarg i Wniosków MON działał w ramach uprawnień udzielonych przez Ministra Obrony Narodowej i nie wydał żadnych decyzji administracyjnych. J. F. pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r., w trybie art. 37 K.p.a., wystąpił do Prezesa Rady Ministrów z zażaleniem na niezałatwienie w terminie przez Ministra Obrony Narodowej jego wniosku z dnia [...] lutego 2014 r., a następnie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w sprawie tego wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż wniosek skarżącego przekazano zgodnie z właściwością do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając wniesioną skargę, Sąd ma obowiązek przede wszystkim zbadać, czy jest ona dopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). J. F. wskazał, że przedmiotem skargi jest bezczynność Ministra Obrony Narodowej w sprawie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. o uchylenie "Porozumienia" zawartego w dniu [...] grudnia 2001 r. pomiędzy Wojewodą [...] a Dyrektorem Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Terenowy [...], dotyczącego powierzenia prowadzenia spraw z zakresu egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym. Należy wskazać, że przedmiot niniejszej skargi nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, jak również brak jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Tego rodzaju sprawy nie są załatwiane poprzez wydanie decyzji, czy innego aktu, na który przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Również uregulowane w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. : Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej K.p.a., postępowanie skargowo – wnioskowe nie podlega kontroli sądów administracyjnych, ponieważ w postępowaniu tym brak jest podstaw do rozstrzygania w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1–4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postępowanie to ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w postępowaniu skargowo – wnioskowym nie stosuje się przepisów działu II K.p.a. ("Postępowanie"), ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego postępowanie skargowo – wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno – techniczną, tzn. zawiadomieniem o załatwieniu sprawy (art. 238 § 1 K.p.a.), które nie zostało zaliczone przez ustawodawcę do aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych. Tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne K.p.a.) jest jednocześnie jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Sprawa nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego również w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organów w zakresie określonym przepisami działu VIII K.p.a. W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.