II SAB/Wa 471/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania pisma z dnia [...] sierpnia 2018 r. p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę - Pismem z dnia 16 maja 2018 r. A. K. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska. W związku z treścią skargi skarżący został wezwany pismem z dnia 8 sierpnia 2018 r. do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez jednoznaczne ustalenie, jakiego wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczy bezczynność zawarta w skardze z dnia 16 maja 2018 r. Wezwanie Sądu z dnia 8 sierpnia 2018 r. zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2018 r. (k. 55 akt sądowych). Skarżący w piśmie z dnia 14 sierpnia 2018 r. wskazał, że sprawa bezczynność Ministra Środowiska dotyczy pisma z dnia 15 sierpnia 2017 r. w zakresie przepisów prawa zawartych w k.p.a., a nie w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Pozytywne określenie właściwości oznacza, że dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego tylko na prawne formy działania organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a. oraz w sytuacjach przewidzianych przez ustawy szczególne, z zastrzeżeniem wynikającym z art. 5 p.p.s.a. A contrario skarga na inne formy działania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 lub 6 p.p.s.a., oczywiście ze szczególnym uwzględnieniem zarówno prawa do sądu gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, jak i zasady domniemania właściwości sądów powszechnych (art. 177 Konstytucji RP). Skarżący wniósł do Sądu skargę na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania skierowanego do niego pisma skarżącego z dnia 16 sierpnia 2018 r. Należy zauważyć, iż skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść jedynie wówczas, gdy organ ten w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji, postanowienia, aktu lub interpretacji prawa podatkowego. Tymczasem, z treści pisma skarżącego z dnia 16 sierpnia 2018 r. wynika, że dotyczyło ono postępowania skargowo-wnioskowego regulowanego przepisami Działu VIII ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Podkreślić należy, że skarga na bezczynność organu stanowi emanację prawa do skargi na działania organów administracji publicznej w formach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zatem, jeśli działanie administracji nie podlega zaskarżeniu skargą, to nie jest także możliwe wniesienie skargi na bezczynność bądź przewlekłość organu w jego podjęciu. W dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, wedle którego sądy administracyjne nie posiadają kognicji do rozpoznawania spraw wynikłych ze skarg i wniosków wniesionych trybie skargi powszechnej przewidzianej przepisami Działu VIII k.p.a., co wynika z faktu, że nie są one objęte dyspozycją wspomnianego wyżej przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że działania podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13). Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną i - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.