II SAB/Wa 474/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 listopada 2025 r. sprawy ze skargi M.D. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] lipca 2024 r. 1. stwierdza, że Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu skargi z dnia [...] lipca 2024 r.; 2. stwierdza, że bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz M.D. kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. M.D., reprezentowana przez pełnomocnika, w skardze z dnia 13 marca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia [...] lipca 2024 r. wniosła o stwierdzenie, że w postępowaniu prowadzonym przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych o nr [...] nastąpiła bezczynność organu; zobowiązanie organu do rozpoznania sprawy w terminie 1 miesiąca; zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżąca w uzasadnieniu wskazała, że w dniu [...] lipca 2024 r. złożyła wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie nieuzasadnionej odmowy wydania przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] w [...] w upadłości na rzecz skarżącego, z uwagi na ochronę danych osobowych innych współwłaścicieli nieruchomości, zaświadczenia o przysługujących skarżącej udziałach w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego oraz o udziałach przysługujących innym współwłaścicielom tego lokalu mieszkalnego. Skarżąca wskazała, że wobec czteromiesięcznej bezczynności organu, w dniu 18 listopada 2024 r., złożyła w niniejszej sprawie ponaglenie, wnosząc jednocześnie o niezwłoczne wszczęcie postępowania z wniosku z dnia [...] lipca 2024 r. Do dnia wniesienia skargi organ nie podjął żadnej czynności w sprawie. Skarżąca nie otrzymała jakiegokolwiek pisma w sprawie. Wobec tego w sprawie doszło do bezczynności organu, gdyż postepowanie trwa dłużej niż jest to konieczne do wyjaśnienia wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych. Pomimo upływu 9 miesięcy skarżąca nie otrzymała jakiejkolwiek informacji o stanie sprawy, co wskazuje, że organ albo nie wykonuje czynności w sprawie, albo wykonuje jedynie czynności pozorne. Skarżąca mając powyższe na względzie zwróciła uwagę na terminy wynikające z treści art. 35 § 1 i 3 k.p.a. Brak załatwienia sprawy w ustawowym terminie lub podejmowanie czynności procesowych niezmierzających do zakończenia postępowania, stanowią przesłanki do przewlekłości postępowania. Skarżąca dla przykładu przywołała orzecznictwo sądów administracyjnych. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Prezes UODO w uzasadnieniu wyjaśnił, że w dniu 22 lipca 2024 r. do Prezesa UODO, wpłynęła skarga M.D., złożona przez reprezentującego ją adwokata, na bezczynność postępowania w sprawie [...] zainicjowanej skargą skarżącej na odmowę udostępnienia przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] w upadłości z siedzibą w [...] zaświadczenia o przysługujących skarżącej udziałach w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, o udziałach przysługujących innym współwłaścicielom tego lokalu mieszkalnego oraz akt lokalowych lokalu mieszkalnego. W dniu 22 listopada 2024 r. do Prezesa UODO wpłynęło ponaglenie złożone przez pełnomocnika skarżącej. W dniu 19 marca 2025 r. wpłynęła skarga pełnomocnika skarżącej na bezczynność organu skierowana do WSA w Warszawie za pośrednictwem Prezesa UODO. Prezes UODO wyjaśnił, że w dniu [...] kwietnia 2025 r. wydał postanowienie o odmowie wszczęcia w przedmiotowej sprawie. Wskazał, że zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., o bezczynności można mówić gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Terminy wymienione na podstawie art. 35 k.p.a. liczy się od daty wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 61 a § 1 k.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Prezes UODO zwrócił uwagę, że jest jedynym urzędem w Polsce, bez jednostek pomocniczych, czy oddziałów zamiejscowych. Skargi do UODO składają osoby z całej Polski, jak również z zagranicy. Prezes UODO prowadzi szereg działań w zakresie poszerzania świadomości obywateli na temat ochrony danych osobowych, co również przekłada się nie tylko na liczbę wpływających skarg do UODO, ale także próśb o interwencję, czy też wniosków o wydanie opinii, których liczba z każdym rokiem się zwiększa. Od momentu wejścia w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021, str. 35) do UODO wpływa kilkakrotnie więcej skarg, w porównaniu do lat poprzedzających (44% wzrost porównując 1 kwartał 2025 r. z 1 kwartałem 2024 r.), a wnoszone skargi mają coraz bardziej skomplikowany charakter, co znacznie może wydłużać okresy prowadzonych postępowań administracyjnych. Pomimo powyższego organ wprowadza i monitoruje usprawnienia organizacyjne pozwalające na poprawę jego efektywności, co przekłada się na zwiększanie się ilości wydawanych decyzji i zakończonych spraw w stosunku do lat ubiegłych. Niezależnie od powyższego, organ proceduje przy wykorzystaniu posiadanych przez siebie możliwości kadrowych i organizacyjnych możliwie szybko, mając jednak na uwadze nadrzędność zasady prawdy obiektywnej nad zasadą szybkości, dąży przede wszystkim do poprawnego załatwienia sprawy. Prezes UODO podniósł, iż nie może stawiać w gorszej sytuacji innych obywateli swobodnie dysponując kolejnością rozpatrywania skarg. Wszystkie czynności podejmowane są zgodnie z kolejnością, bieżącym etapem postępowania i z uwzględnieniem złożoności spraw. W ocenie organu wobec powyższego nie sposób uznać, że w niniejszej sprawie doszło do bezczynności w postaci kwalifikowanej, tj. z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a. Pierwszy z ww. przepisów stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Natomiast w myśl art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność wniesienie skargi należy poprzedzić ponagleniem do właściwego organu prowadzącego postępowanie. W myśl art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Natomiast stosownie do art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W ocenie Sądu skarga na bezczynność Prezesa UODO w przedmiocie rozpatrzenia skargi (wniosku) z dnia [...] lipca 2024 r. jest dopuszczalna. Skarżąca przed jej wniesieniem wystąpiła do organu z ponagleniem z dnia 18 listopada 2024 r., które wpłynęło do organu w dniu 22 listopada 2024 r. Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Wskazania wymaga, że przepisy P.p.s.a nie definiują pojęcia bezczynności. W doktrynie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwił sprawy ani w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Wskazania wymaga, że od dnia 25 maja 2018 r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), zwana dalej u.o.d.o. oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. UE. Seria L. rok 2016 nr 119 str. 1 z dnia 2016.05.04 z późn. zm.), zwane dalej RODO. RODO stosuje się bezpośrednio. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., w postępowaniach prowadzonych przez Prezesa UODO, stosuje się przepisy k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w u.o.d.o. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Przepis art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. wprost stanowi, że bezczynność ma miejsce, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Stosownie do art. 78 ust. 2 RODO, bez uszczerbku dla innych administracyjnych lub pozasądowych środków ochrony prawnej każda osoba, której dane dotyczą, ma prawo do skutecznego środka ochrony prawnej przed sądem, jeżeli organ nadzorczy właściwy zgodnie z art. 55 i 56 nie rozpatrzył skargi lub nie poinformował osoby, której dane dotyczą, w terminie trzech miesięcy o postępach lub efektach rozpatrywania skargi wniesionej zgodnie z art. 77. Zatem, zgodnie ze szczególnym przepisem art. 78 ust. 2 RODO termin rozpatrzenia skargi dotyczącej ochrony danych osobowych bądź poinformowania osoby, której dane dotyczą o postępach lub efektach rozpatrywania skargi wynosi trzy miesiące. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że "(...) trzymiesięczny termin z art. 78 ust. 2 RODO nie odnosi się tylko do obowiązku poinformowania osoby, której dane dotyczą, o postępach lub efektach rozpatrywania skargi wniesionej zgodnie z art. 77 RODO, ale w pierwszej kolejności odnosi się do rozpatrzenia skargi, co wynika z treści przepisu ("jeżeli organ nadzorczy właściwy zgodnie z art. 55 i 56 nie rozpatrzył skargi lub nie poinformował ..."). Rozpatrzenie skargi w rozumieniu art. 78 ust. 2 RODO w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000 ze zm.) , dalej: u.o.d.o., oznacza wydanie decyzji administracyjnej. Nie jest więc uprawnione twierdzenie, że art. 78 ust. 2 RODO nie wyznacza terminu na załatwienie sprawy administracyjnej. Skoro upływ trzymiesięcznego terminu, o jakim mowa w art. 78 ust. 2 RODO, uprawnia do wniesienia skargi na bezczynność (jak podnosi przywołana wyżej doktryna; zob. też P. Fajgielski [w:] Komentarz do ustawy o ochronie danych osobowych [w:] Ogólne rozporządzenie o ochronie danych. Ustawa o ochronie danych osobowych. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2022, art. 62, uw. 4) – a bezczynność wiąże się z niezałatwieniem sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (zob. art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.) – to termin z art. 78 ust. 2 RODO musi być traktowany jako termin szczególny, w rozumieniu art. 35 § 4 k.p.a. (...)", (v. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2023 r. sygn. akt III OSK 1959/22, orzeczenia.nsa.gov.pl). Postępowanie w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych jest postępowaniem administracyjnym (art. 7 ust. 1 u.o.d.o.), do którego stosuje się przepisy k.p.a., z modyfikacjami wynikającymi z regulacji ustawy o ochronie danych osobowych. Skoro na skutek skargi (wniosku) z dnia [...] lipca 2024 r. o wszczęcie postępowania przed Prezesem UODO organ wydał w dniu [...] kwietnia 2025 r. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, to brak jest podstaw do zobowiązania Prezesa UODO do rozpatrzenia skargi M.D. z dnia [...] lipca 2024 r. Z zestawienia powyższych dat wynika natomiast bezspornie, że skarga na bezczynność w dniu jej wniesienia (17 marca 2025 r. data nadania skargi w placówce pocztowej) była zasadna. Organ nie dotrzymał trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 78 ust. 2 RODO, a zatem dopuścił się bezczynności. Wskazania wymaga przy tym, że organ w istocie nie prowadził postępowania na gruncie RODO, albowiem odmówił wszczęcia postępowania. Organ dopuścił się zatem bezczynności w rozpatrzeniu skargi (wniosku) strony z dnia [...] lipca 2024 r. Termin załatwienia sprawy nie został przez organ przedłużony. Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wydane zostało dopiero po prawie 9 miesiącach od dnia wpływu skargi do organu. Skutku w postaci działania organu nie przyniosło też ponaglenie. Przez prawie 5 miesięcy od jego wpływu do organu do dnia wydania postanowienia nie została podjęta żadna czynność, w tym choćby informacja do strony o przedłużeniu postępowania. Organ wydał akt administracyjny dopiero na skutek wniesienia skargi na bezczynność. Dokonując oceny charakteru bezczynności organu w niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że – mimo wydania ostatecznie aktu administracyjnego, tj. postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania – bezczynność organu miała w tej sprawie charakter rażącego naruszenia prawa. Sąd wziął pod uwagę argumentację organu podniesioną w odpowiedzi na skargę, tj. wskazanie, że Urząd Ochrony Danych Osobowych jest jedynym urzędem na całą Polskę, bez jednostek pomocniczych, czy oddziałów zamiejscowych, a Prezes UODO prowadzi szereg działań w zakresie poszerzania świadomości obywateli na temat ochrony danych osobowych, co również przekłada się nie tylko na liczbę wpływających skarg do UODO, ale także próśb o interwencję, czy też wniosków o wydanie opinii, których liczba z każdym rokiem się zwiększa. Odnosząc się do twierdzenia organu, że nie zwlekał z wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, jednak wciąż wrastająca liczba spraw, za którą nie nadąża budżet organu, powoduje nieuniknione przekroczenia terminów w niektórych z nich, wskazania wymaga, że nadesłane akta nie potwierdzają, aby były podejmowane przez prawie 9 miesięcy jakiekolwiek działania w sprawie skargi strony. Organ nie odpowiedział nawet na ponaglenie. W tych okolicznościach stwierdzenie w odpowiedzi na skargę, że wnoszone do organu skargi mają coraz bardziej skomplikowany charakter, co znacznie może wydłużać okresy prowadzonych postępowań administracyjnych, nie znajduje pełnego odniesienia do niniejszej sprawy i nie daje podstaw do przyjęcia, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Organ wskazał w odpowiedzi na skargę, że proceduje przy wykorzystaniu posiadanych przez siebie możliwości kadrowych i organizacyjnych możliwie szybko, mając jednak na uwadze nadrzędność zasady prawdy obiektywnej nad zasadą szybkości, dąży przede wszystkim do poprawnego załatwienia sprawy. Organ podniósł też, iż nie może stawiać w gorszej sytuacji innych obywateli swobodnie dysponując kolejnością rozpatrywania skarg. Wszystkie czynności podejmowane są zgodnie z kolejnością, bieżącym etapem postępowania i z uwzględnieniem złożoności spraw. Sąd nie kwestionując powyższych twierdzeń zauważa jednakże, że akta administracyjne nie odzwierciedlają argumentacji organu, a w sprawie skargi strony, mimo ponaglenia, nie podjęto nawet jednej czynności. Zwrócił na to uwadze w skardze na bezczynność pełnomocnik skarżącej podnosząc, że do dnia sporządzenia skargi do Sądu "(...) Organ nie podjął żadnej czynności w sprawie. Skarżący nigdy nie otrzymał nawet jakiegokolwiek pisma w sprawie." Z tych względów, w ocenie Sądu przekroczenie przez organ terminu załatwienia sprawy miało charakter rażącego naruszenia prawa. Podkreślenia wymaga przede wszystkim, że z całokształtu okoliczności sprawy nie wynika, aby organ wskazał stronie jakikolwiek termin na załatwienie sprawy. W sprawie tej organ rażąco naruszył art. 8 k.p.a., tj. zasadę pogłębiania zaufania do organu władzy publicznej, art. 36 k.p.a. i art. 78 RODO. Naruszenie terminu przewidzianego na załatwienie sprawy jest w tym przypadku niewątpliwe i oczywiste. Warto zwrócić uwagę, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że "art. 78 ust. 2 RODO należy odczytywać (...) w ten sposób, że obowiązek organu nadzoru poinformowania osoby, której dane dotyczą, w terminie trzech miesięcy o postępach lub efektach rozpatrywania skargi, staje się aktualny, jeśli skarga nie została rozpatrzona w tym terminie (czyli nie została wydana decyzja administracyjna) i zachodzi potrzeba jego wydłużenia, w trybie art. 36 k.p.a., co koresponduje z art. 62 u.o.d.o., nakazującym dodatkowo w takiej sytuacji poinformowanie stron o stanie sprawy i przeprowadzonych w jej toku czynnościach. Zgodnie bowiem z art. 62 u.o.d.o. "w przypadku, o którym mowa w art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Prezes Urzędu, zawiadamiając strony o niezałatwieniu sprawy w terminie, jest obowiązany również poinformować o stanie sprawy i przeprowadzonych w jej toku czynnościach.". (...)" (v. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2025 r. sygn. akt III OSK 1632/24, orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie tej organ mimo upływu 3-miesięcznego terminu nie zawiadomił strony o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania, jak też nie wydał w tym terminie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Termin zakończenia postępowania nie został przez organ w ogóle przewidziany i wskazany stronie postępowania. Podkreślenia wymaga, że "(...) Trzymiesięczny termin nie odnosi się tylko do obowiązku poinformowania osoby, której dane dotyczą, o postępach lub efektach rozpatrywania skargi wniesionej zgodnie z art. 77 RODO, ale w pierwszej kolejności odnosi się do rozpatrzenia skargi, co wynika z treści przepisu ("jeżeli organ nadzorczy właściwy zgodnie z art. 55 i 56 nie rozpatrzył skargi lub nie poinformował..."). Rozpatrzenie skargi w rozumieniu art. 78 ust. 2 RODO w zw. z art. 7 ust. 1 u.o.d.o. oznacza wydanie decyzji administracyjnej. (...)" (v. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2025 r. sygn. akt III OSK 1632/24, orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe można odnieść również do aktu administracyjnego, jakim jest postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, albowiem wydanie tego aktu wymaga od organu oceny i rozważań żądania wniosku (skargi) strony. Z tych względów Sąd stwierdził, że organ dopuścił się w sprawie skargi z dnia [...] lipca 2024 r. bezczynności, która miała charakter rażącego naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania, jak w punkcie 3 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie adwokata reprezentującego skarżącą (480 zł).