II SAB/Wa 477/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska (spr.), Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 października 2019 r. sprawy ze skargi Z. C. na bezczynność Komendanta Stołecznego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o wypłacenie wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy 1. zobowiązuje Komendanta Stołecznego Policji do rozpatrzenia wniosku skarżącego Z. C. z dnia [...] listopada 2018 r. o wypłacenie wyrównaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Komendanta Stołecznego Policji na rzecz skarżącego Z. C. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] listopada 2018 roku Z. C. zwrócił się do Komendanta [...] Policji w z pisemnym wnioskiem o dokonanie wypłaty wyrównania z tytułu wypłaconej w przeszłości należności finansowej, przysługującej mu w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji. W dniu [...] grudnia 2018 roku Komendant [...] Policji w [...] udzielił pisemnej odpowiedzi na złożony wniosek, w której odmówił wypłaty wnioskowanej należności finansowej. Organ nie wydał decyzji odmownej, kończącej postępowanie administracyjne w tej sprawie. W dniu [...] stycznia 2019 roku wnioskodawca złożył do Komendanta Głównego Policji w [...] ponaglenie. Komenda Główna Policji w W., pismem z dnia [....] lutego 2019 roku udzieliła wnioskodawcy pisemnej odpowiedzi, w której poinformowano, że do czasu ustanowienia nowych regulacji prawnych jego wniosek nie zostanie rozpoznany. Dnia [...] czerwca 2019r. Z. C. złożył skargę na bezczynność Komendanta [...] Policji w W. do tutejszego Sądu, zarzucając organowi naruszenie art. 35 § 3 i nast. i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku — Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U.00.98.1071 z późn. zm. - dalej jako "k.p.a."), poprzez niezakończenie postępowania administracyjnego w sprawie wniosku skarżącego z dnia 29.11.2018r. Na tej podstawie wniósł o: 1. Na podstawie art. 54 § 2 p.p.s.a, przekazanie niniejszej skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, 2. Na podstawie art. 119 pkt. 4) p.p.s.a., o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. 3. Na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a, zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 30 dni, licząc od dnia wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, 4. Na podstawie § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804 z póżn. zm.) - zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa sądowego w wysokości 480,00 złotych. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji w [...]. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] stycznia 2019 roku udzielił wnioskodawcy odpowiedzi, w której poinformował, iż niniejsza sprawa jest czynnością materialnotechniczną, i nie ma zatem podstaw do załatwienia sprawy w drodze decyzji administracyjnej. Przekazał również informację, iż na dzień (...) stycznia 2019r. wciąż jest brak regulacji prawnych, określających inny wymiar części miesięcznego uposażenia do naliczenia ekwiwalentu, a organ nie jest w stanie przewidzieć w sposób ostateczny, w jakim kierunku będzie wprowadzona regulacja ustawowa. Zaznaczył, że w dniu wpływu, przekazał ponaglenie skarżącego wraz z całością materiałów do Komendanta Głównego Policji. Do dnia złożenia odpowiedzi na skargę do Komendy [...] Policji nie wpłynęło rozstrzygnięcie organu nadrzędnego w tej sprawie. Ponadto zaznaczył, że stanowisko organu wynika z wytycznych Komendanta Głównego Policji z dnia 14 czerwca 2019 roku, dołączonych do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j Dz. U. z 2018 r. poz. 2107). Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Z bezczynnością organu administracji mamy do czynienia, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia, z jakich przyczyn określony akt czy czynność nie została dokonana przez organ. Dla uznania bezczynności konieczne jest natomiast ustalenie, że organ administracji był zobowiązany, na podstawie przepisów prawa, do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Ponieważ Z. C. zwrócił się do Komendanta [...] Policji w [...] z pisemnym wnioskiem o dokonanie wypłaty wyrównania z tytułu wypłaconej w przeszłości należności finansowej, przysługującej mu w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji, organ powinien był wydać w tym przedmiocie decyzję administracyjną. Nie spełnia tego obowiązku udzielenie przez Komendanta [...] Policji w [...] w dniu [...] grudnia 2018r., pisemnej odpowiedzi na złożony wniosek, w której odmówiono wypłaty wnioskowanej należności finansowej. Dlatego Sąd orzekł, że organ powinien rozpatrzyć wniosek skarżącego poprzez wydanie odpowiedniej treści decyzji administracyjnej. Bezczynność w przedmiocie wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa przez to, że podmiot zobowiązany pozostawał w błędnym przekonaniu, że nie ma obowiązku jej wydać. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 i 205 p.p.s.a. Złożona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.