II SAB/Wa 48/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. T. i S. T. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia 1. zwolnić S. T. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla S. T. adwokata z urzędu, 3. zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczenie adwokata dla S. T. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowym oświadczeniu złożonym w Sądzie w dniu 15 lipca 2008 r. S. T. oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Na dochód skarżącego składa się, jak podano w rubryce nr 10 formularza, renta inwalidzka w wysokości ok. 1 600 zł. Skarżący, ze względu na zły stan swego zdrowia ponosi stały miesięczny wydatek w wysokości około 200-300 zł na leki. Opłaty eksploatacyjne za mieszkanie wynoszą 400 zł, miesięczny koszt energii to kwota 37,13 zł (faktura z okresu od listopada 2007 do 6 maja 2008 r. - 222,82 zł), opłata za butle gazowe to 43-47 zł miesięcznie. Wnioskodawca podał również, że spłaca pożyczkę w wysokości 165 zł miesięcznie. Posiadanie 14 -letniego samochodu wiąże się z kosztami ubezpieczenia (60 zł miesięcznie) i zakupu paliwa. Jako majątek wnioskodawca wykazał mieszkanie własnościowe o powierzchni 60,10 m2. Podał, że nie posiada żadnego majątku. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dochód wnioskodawcy wynosi wprawdzie ok. 1 600 zł, jednakże stałe miesięczne wydatki na mieszkanie, opłaty za gaz, energię elektryczną, leki, ubezpieczenie samochodu oraz spłatę pożyczki wynoszą łącznie około 1 000 zł. Uwzględniając konieczność ponoszenia wydatków na codzienne utrzymanie stwierdzić należy, że kwota jaką dysponuje skarżący nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Skarżący nie posiada też oszczędności, które mógłby przeznaczyć na wskazany cel. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1, 2 i 3 postanowienia.