II SAB/Wa 48/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. T. i S. T. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia 1. zwolnić J. T. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla J. T. adwokata z urzędu, 3. zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczenie adwokata dla J. T. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy J. T. oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Na dochód skarżącego składa się, jak podano w rubryce nr 5 formularza, renta inwalidzka (I grupy) w wysokości 560 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w wysokości 160 zł. Skarżący, będący osobą w podeszłym wieku, wskazał na zły stan swego zdrowia oraz konieczność ponoszenia wydatków na leki w wysokości około 150-200 zł miesięcznie. Opłaty za gaz - 43 zł, energię elektryczną - 46 zł, telefon - 40-50 zł miesięcznie. Wnioskodawca podał, że nie posiada żadnego majątku. Oświadczył, że bez uszczerbku na zdrowiu nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dochód wnioskodawcy w łącznej wysokości 720 zł miesięcznie przy uwzględnieniu kosztów codziennego utrzymania oraz koniecznych wydatków skarżącego na leki, nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Skarżący nie posiada też oszczędności, które mógłby przeznaczyć na wskazany cel. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1, 2 i 3 postanowienia.