II SAB/Wa 48/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.) Sędziowie WSA Anna Mierzejewska Przemysław Szustakiewicz Protokolant Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2010 r. sprawy ze skargi Związku Zawodowego Pracowników [...] na bezczynność Dyrektora [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej oddala skargę. Związek Zawodowy Pracowników [...], działając w oparciu o art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) zwrócił się w dniu [...] grudnia 2009 r. do Dyrektora [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1) planu finansowego [...] na 2009 r. z wyszczególnieniem kwot zaplanowanych na poszczególne tytuły wydatków; 2) informacji o aktualnym stopniu realizacji ww. planu finansowego [...] na 2009 r., z wyszczególnieniem kwot wydatkowanych w 2009 r. na poszczególne tytuły wydatków; 3) listy członków dwóch zespołów do spraw uszczegółowienia strategicznych programów badań naukowych i prac rozwojowych, tj. programu "Zaawansowane technologie pozyskiwania energii" oraz programu "Interdyscyplinarny system interaktywnej informacji naukowej i naukowo-technicznej"; 4) protokołów ze wszystkich posiedzeń ww. zespołów; 5) sprawozdania z przeprowadzonych w 2009 r. w [...] audytów wewnętrznych, wykonanych przez audytora wewnętrznego [...]. W odpowiedzi na powyższy wniosek, Dyrektor [...] przekazał stronie wnioskowane dokumenty przy piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. W dniu [...] grudnia 2009 r. [...] wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, tj. do udostępnienia pełnej informacji publicznej żądanej przez stronę we wniosku z dnia [...] grudnia 2009 r., tj. sprawozdań z audytów przeprowadzonych w 2009 r. w [...] przez audytora wewnętrznego [...]. W uzasadnieniu wezwania wskazał, iż organ przekazał stronie tylko jedno sprawozdanie z audytu przeprowadzonego w [...] w 2009 r., dotyczącego funkcjonowania systemu zarządzania przez [...] projektami realizowanymi w ramach inicjatywy EUREKA. Oznacza to, iż wnioskodawca nie otrzymał informacji publicznej w żądanym zakresie, bowiem pominięte zostały inne działania podejmowane w 2009 r. przez audytora wewnętrznego, mieszczące się w definicji audytu wewnętrznego, np. badanie systemu rozliczania przez [...] podróży służbowych. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. [...] poinformował stronę, iż jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej został zrealizowany przez organ w pełnym zakresie. Wskazał, iż na dzień przekazywania przedmiotowych informacji, tj. na dzień [...] grudnia 2009 r., jedynym zrealizowanym i zakończonym sprawozdaniem zadaniem audytowym, przeprowadzonym przez audytora wewnętrznego [...], było zadanie dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania przez [...] projektami realizowanymi w ramach inicjatywy EUREKA. Zaznaczył, iż zadanie audytowe dotyczące prawidłowości i zasadności wydatkowania środków finansowych [...]z tytułu wyjazdów służbowych nie zostało zrealizowane i zakończone zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu przeprowadzania audytu wewnętrznego. Wobec powyższego, Dyrektor [...] wyjaśnił, iż wymienione zadanie audytowe zostało przeniesione na rok 2010, jako zadanie niezakończone. Poinformował również, że w przedkładanym Ministrowi Finansów sprawozdaniu z wykonania planu audytu za rok 2009, zadanie to zostanie ujęte jako "niezrealizowane zadanie audytowe". W dniu [...] stycznia 2010 r. [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] polegającą na nieudzielaniu żądanej wnioskiem z dnia [...] grudnia 2009 r. informacji publicznej w pełnym zakresie, tj. nieudostępnieniu sprawozdań z wszystkich audytów przeprowadzonych w 2009 r. przez zatrudnionego w [...] audytora wewnętrznego. Strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz wniosła o zobowiązanie Dyrektora [...] do udzielenia żądanej informacji publicznej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż z pisma organu z dnia [...] grudnia 2009 r. nie wynika, że Dyrektor [...] nie jest w posiadaniu wyników audytu dotyczącego prawidłowości i zasadności wydatkowania środków finansowych [...] z tytułu wyjazdów służbowych. W piśmie tym jest bowiem mowa jedynie o tym, iż nie zostały one przekazane przez audytora kierownikowi komórki audytowanej. Strona skarżąca wskazała ponadto, iż nieprzeprowadzenie rozmowy zamykającej z kierownikiem komórki audytowanej nie powinno zmieniać faktu, iż ustalenia poczynione przez audytora mają status informacji publicznej i jako takie powinny być udostępnione wnioskodawcy. Związek Zawodowy [...] podważył również twierdzenie organu, iż jedynym zrealizowanym i zakończonym audytem przeprowadzonym w [...] w 2009 r. był audyt dotyczący [...] przez [...] projektami realizowanymi w ramach inicjatywy EUREKA. Wskazał, że w piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r., odnosząc się do wyników kontroli przeprowadzonej w 2009 r. przez organ nadzorujący [...], tj. przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Dyrektor [...] oświadczył, iż "w rzeczywistości audytor przeprowadził m.in. w okresie [...] 2009 audyt funkcjonowania systemu zarządzania przez [...] projektami realizowanymi w ramach inicjatywy EUREKA oraz 1 audyt projektu typu [...]. Ponadto, z ustnych informacji otrzymanych od audytora, który z końcem [...] 2009 r. zakończył pracę w [...], wynikało, iż takich zadań zrealizowanych przez niego było co najmniej [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Podkreślił, iż udzielona stronie informacja była informacją pełną, wyczerpującą i zgodną z jej żądaniem. Oświadczył, iż nie było zadania audytowego, które miałoby dotyczyć jednego z projektów [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę uznać należy za niezasadną. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ, prowadząc przedmiotowe postępowanie, pozostawał w bezczynności, a więc czy udzielił wnioskodawcy informacji publicznej w pełnym zakresie, zgodnie z żądaniem. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga fakt, iż roszczenie zawarte we wniosku należy odczytywać w sposób precyzyjny i zgodny z literalnym jego brzmieniem. Gdyby zaś organ miał wątpliwości co do zakresu wniosku, winien wezwać wnioskodawcę do jego sprecyzowania. Odnosząc się do przedmiotowej sprawy, wskazać należy, iż wniosek o udostępnienie informacji publicznej był sformułowany w sposób jasny, czytelny i niewymagający jego doprecyzowywania. Żądanie udostępnienia sprawozdań z przeprowadzonych w [...] audytów wewnętrznych należało odczytywać jako odnoszące się do sprawozdań w wersji ostatecznej, czyli istniejącej po przeprowadzeniu pełnej procedury oznaczonej w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu przeprowadzania audytu wewnętrznego (Dz. U. z 2008 r. Nr 66, poz. 406). Gdyby bowiem intencją wnioskodawcy było otrzymanie już wstępnych wyników przeprowadzonych audytów, takie sformułowanie zawarłby we wniosku. Przechodząc do badania przedmiotowej sprawy przez pryzmat bezczynności organu, wskazać należy, iż skoro wnioskodawca dochodził udostępnienia sprawozdań sporządzonych z przeprowadzonych audytów, to możliwość uwzględnienia wniosku przez organ była uzależniona od tego, czy sprawozdania te zostały już opracowane. Sam zaś fakt przeprowadzenia audytu nie jest bowiem równoznaczny z faktem istnienia sprawozdania. Aby dogłębniej zobrazować przedmiotową kwestię, należy odnieść się do treści wyżej powołanego rozporządzenia Ministra Finansów, który to akt prawny znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż był aktem obowiązującym w roku 2009, tj. w roku w którym organ udzielał informacji publicznej i którego to okresu dotyczyło żądanie zawarte we wniosku. Z treści przepisów § 20 do § 24 ww. rozporządzenia oraz kolejności znajdujących się tam zapisów wynika, iż audytor wewnętrzny sporządza sprawozdanie z przeprowadzonego audytu wewnętrznego dopiero po przeprowadzeniu narady zamykającej z udziałem kierownika komórki audytowanej, na której to naradzie przedstawia wstępne wyniki audytu. Nadto, sam nawet fakt sporządzenia sprawozdania nie przesądza, iż jest to jego ostateczna wersja. W myśl bowiem § 23 ust. 3 omawianego rozporządzenia, kierownik komórki audytowanej może zgłosić na piśmie dodatkowe wyjaśnienia lub zastrzeżenia, co może prowadzić - zgodnie z § 23 ust. 4 - do zmiany lub uzupełnienia sprawozdania. Treść powyższych przepisów prowadzi do konkluzji, iż o istnieniu ostatecznej wersji sprawozdania z audytu można mówić dopiero po wyczerpaniu całego trybu postępowania opisanego w wyżej przytoczonych przepisach omawianego rozporządzenia. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie wskazuje zaś na to, iż w roku 2009 zostało sporządzone tylko jedno ostateczne sprawozdanie z audytu. Sprawozdanie to, którego przedmiotem było badanie funkcjonowania systemu zarządzania przez [...] projektami realizowanymi w ramach inicjatywy EUREKA, zostało zaś udostępnione wnioskodawcy. Waloru sprawozdania ostatecznego nie nosi natomiast wskazywane w skardze sprawozdanie z audytu dotyczącego prawidłowości i zasadności wydatkowania środków finansowych [...] z tytułu wyjazdów służbowych. Odnośnie tego sprawozdania tryb postępowania przewidziany w wyżej powołanym rozporządzeniu został zrealizowany dopiero do etapu narady zamykającej z udziałem kierownika komórki audytowanej. Skoro więc nie przeprowadzono jeszcze procedury przewidzianej w § 23 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 kwietnia 2008 r., nie można skutecznie wywodzić, iż istnieje w obrocie prawnym ostateczne sprawozdanie dotyczące przedmiotowej kwestii. Zgodzić się należy również z organem, iż nie mógł przedstawić wnioskodawcy sprawozdania z audytu dotyczącego realizacji projektu [...]. Skoro w tym zakresie został przeprowadzony tylko sam audyt, to organ zasadnie wywodzi, iż sprawozdanie jeszcze nie istnieje. Wbrew twierdzeniom skargi do przeciwnej konkluzji nie może prowadzić stwierdzenie zawarte w sprawozdaniu z kontroli kompleksowej [...]. Stwierdzenie to potwierdza bowiem jedynie fakt przeprowadzenia audytu, a nie sporządzenia stosownego sprawozdania. Przeprowadzenie audytu nie jest przecież jednoznaczne ze sporządzeniem sprawozdania. Sam audyt jest bowiem czynnością faktyczną dokonania kontroli, sprawozdanie zaś stanowi odzwierciedlenie spostrzeżeń i wniosków audytora, powziętych w trakcie kontroli. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając, iż organ nie mógł udzielić wnioskodawcy informacji publicznej w zakresie wskazywanym w skardze, gdyż nie dysponował stosownymi ostatecznymi sprawozdaniami, uznać należało, że nie zachodzi w sprawie bezczynność organu. Stąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.