II SAB/Wa 482/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Janusz Walawski, Eugeniusz Wasilewski, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w przedmiocie wydania zaświadczenia 1. zobowiązuje Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych do rozpatrzenia wniosku skarżącego R. L. z dnia [...] lipca 2013 r. o wydanie zaświadczenia, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. R.L. wnioskiem z dnia [...] lipca 2013 r. zwrócił się do Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW w W. o wydanie zaświadczenia o elementach podstawy wymiaru jego emerytury. W dniu 11 listopada 2013 r. R.L. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie - wobec braku reakcji organu - skierował do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW w zakresie nierozpoznania jego wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. W odpowiedzi na skargę z dnia 18 lipca 2014 r. Zakład Emerytalno-Rentowy MSW wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. Podniósł, że nie pozostaje w bezczynności, albowiem na żądanie skarżącego, albo wydaje zaświadczenia żądanej treści, albo wydaje postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia. Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2014 r. (k. 43) Sąd wezwał organ do przedłożenia dowodu na okoliczność, iż wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2013 r. został przez organ rzeczywiście rozpoznany. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, organ w piśmie z dnia 24 września 2014 r. wskazał na pismo z dnia [...] lipca 2013 r. i z dnia [...] grudnia 2013 r., w których - jego zdaniem - skarżący uzyskał odpowiedź na wniosek z dnia [...] lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż nie znalazły w sprawie potwierdzenia twierdzenia organu, iż wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2013 r. o wydanie zaświadczenia został przez organ rozpoznany pismem z dnia [...] lipca 2013 r. oraz pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. Analiza treści tych pism (k-8, k-7 akt administracyjnych) jednoznacznie wskazuje, iż wniosek z dnia [...] lipca 2013 r. nie został przez organ rozpoznany w trybie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), tj. w formie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia. Brak jest dowodu na tę okoliczność. W rozpoznawanej sprawie przedmiot skargi stanowiła bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW, w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2013 r. o wydanie zaświadczenia. W związku z tak określonym przedmiotem sprawy wskazać należy, że stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako ppsa), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ppsa, a mianowicie, gdy sprawa powinna zostać zakończona: decyzją administracyjną; postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego, wydaną w indywidualnej sprawie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oraz poglądami piśmiennictwa, z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nic ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich przyczyn określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana albo z przekonaniem, że następują negatywne przesłanki do załatwienia sprawy w określonej formie (tak T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 86). Problematykę dotyczącą zaświadczeń reguluje Dział VII Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do treści art. 217 k.p.a., organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie (§ 1). Zaświadczenie wydaje się, jeżeli: urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (§ 2). Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni (§ 3). Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 219 k.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zatem organ administracji publicznej, uwzględniając żądanie, bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni, wydaje zaświadczenie żądanej treści bądź też w formie postanowienia odmawia jego wydania. Analiza akt sprawy, w szczególności dołączonej korespondencji między skarżącym a organem, doprowadziła Sąd do wniosku, że nie został rozpoznany wniosek R.L. z dnia [...] lipca 2013 r. o wydanie mu zaświadczeń żądanej treści. Organ nie wydał, ani nie odmówił wydania mu zaświadczenia. Reasumując Sąd uznał, że skoro żądanie R.L. w tym zakresie nie zostało rozpoznane w formie przewidzianej w art. 219 k.p.a. i w terminie, o którym mowa w art. 217 § 3 k.p.a., to Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW pozostaje w tym zakresie w bezczynności. Dlatego też Sąd uznał skargę za uzasadnioną i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku R.L. z dnia [...] lipca 2013 r. w terminie 14 dni, od otrzymania prawomocnego wyroku Sądu wraz z aktami administracyjnymi. Oceniając przedmiotową bezczynność organu przez pryzmat normy art. 149 § 1 ppsa, Sąd nie znalazł podstaw do przypisania organowi rażącej przewlekłości postępowania. Wskazać bowiem należy, iż organ myli dwa tryby załatwiania spraw, a mianowicie tryb skargowy z Działu VIII k.p.a. z kwestią związaną z wydawaniem zaświadczeń, o jakich mowa w Dziale VII k.p.a. Wobec licznych spraw, które organ prowadzi od lat z udziałem skarżącego, co Sądowi znane jest z urzędu, wobec powtarzalności tożsamych żądań, nie można było uznać, iż bezczynność w rozpoznawanym przypadku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ppsa, orzekł jak w sentencji.