II SAB/Wa 488/18

WyrokWSA w Warszawie2018-12-13

Skład orzekający: Iwona Dąbrowska, Andrzej Góraj, Joanna Kube

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Rektor Uniwersytetu pozostaje w bezczynności w zakresie wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącego przyznania stypendium doktoranckiego, pomimo wydania decyzji po terminie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ nie pozostaje w bezczynności, ponieważ wydał decyzję w przedmiocie wniosku skarżącego, nawet jeśli nastąpiło to po terminie wyznaczonym przez wyrok NSA. Kwestia merytorycznej poprawności tej decyzji i zgodności z wytycznymi NSA wykracza poza zakres skargi na bezczynność.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu w przedmiocie przyznania stypendium doktoranckiego, wskazując na niewykonanie wyroku NSA z 4 października 2017 r. Skarżący podniósł, że organ nie wydał decyzji pomimo upływu terminów i złożenia ponaglenia. Rektor w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że wydał decyzję w lipcu 2018 r., która utrzymała w mocy wcześniejszą decyzję o odmowie przyznania stypendium.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Joanna Kube (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi G.L. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w [...] po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt I OSK 593/17 oddala skargę. Pismem z [...] lipca 2018 r. G.L. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w W. (dalej: U[...]) polegającą na niewykonaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt I OSK 593/17, którym został uchylony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 października 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 605/16, a także decyzja Rektora z dnia [...] stycznia 2016 r. i decyzja ją poprzedzająca z [...] listopada 2015 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego. Skarżący wskazał, że wyrok ten organ otrzymał [...] grudnia 2017 r. i w związku z tym postępowanie administracyjne z jego wniosku o przyznanie mu stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2015/2016 powinno zakończyć się wydaniem rozstrzygnięcia do [...] stycznia 2018 r., bądź najpóźniej do [...] lutego 2018 r. Jednak pomimo upływu tych terminów (prawie sześciokrotnie) i złożeniu [...] lutego 2018 r. ponaglenia nie została wydana decyzja w tej sprawie. Podniósł, że choć otrzymał zawiadomienie z [...] marca 2018 r. nr [...] oraz z [...] czerwca 2018 r. nr [...] o zakończeniu postępowania i możliwości wglądu w akta sprawy, to do dnia wniesienia skargi organ nie wydał w tej sprawie decyzji. Zdaniem skarżącego, działania organu są sprzeczne z przepisami prawa i mają na celu przedłużanie postępowania. Wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji zgodnie z powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wymierzenie grzywny zgodnie z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); zwanej dalej: P.p.s.a., jak również zasądzenie odszkodowania od organu w wysokości 18.000 zł (tytułem kosztów stypendium akademickiego 2015/2016) oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Rektor U[...] wniósł o jej oddalenie, podając, że nie pozostaje w bezczynności po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2017 r., sygn. akt I OSK 593/17, bowiem wydał [...] lipca 2018 r. decyzję o nr [...] którą utrzymał w mocy decyzję z [...] kwietnia 2018 r. nr [...]. Wskazał, że załatwienie przedmiotowej sprawy nastąpiło poprzez: 1) rozpoznanie sprawy o przyznanie stypendium doktoranckiego na podstawie art. 200 P.s.w., a nie art. 200a P.s.w. z uwagi na istniejące już rozstrzygnięcie w sprawie stypendium dla G. L. na podstawie art. 200a P.s.w. wydane przez ten sam organ ostateczną decyzją Rektora z [...] listopada 2015 r. nr [...] 2) nieprzyznanie stronie stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2015/2016. Pismami z [...] października 2018 r., [...] grudnia 2018 r. i [...] grudnia 2018 r. skarżący podtrzymał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Rektora U[...], Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 119 pkt 4 P.p.s.a. Przed wniesieniem skargi, G. L. wystąpił do Rektora U[...] z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.), co czyni skargę dopuszczalną w świetle art. 53 § 2b P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1 - 4a. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Sąd uznał, że przedmiotowa skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem nie stwierdził, aby Rektor U[...] pozostawał w bezczynności polegającej na nierozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] października 2015 r., a w konsekwencji niewykonaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2017 r., sygn. akt I OSK 593/17. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że G. L. [...] października 2015 r. złożył wniosek o zwiększenie stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej w roku akademickim 2015/2016 na podstawie art. 200a P.s.w., a następnie [...] października 2015 r. wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2015/2016 na podstawie art. 200 P.s.w. Rektor U[...] decyzją z [...] listopada 2015 r. nr [...] na podstawie art. 200a P.s.w. przyznał stronie stypendium doktoranckie z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych obowiązujących doktorantów na drugim i kolejnych latach studiów Wydziału [...] U[...] w roku akademickim 2015/2016 w kwocie 800 zł miesięcznie od [...] października 2015 r. do [...] września 2016 r. Z kolei decyzją z [...] listopada 2015 r. nr [...] Rektor odmówił przyznania stypendium doktoranckiego na podstawie art. 200 P.s.w., która po ponownym rozpoznaniu sprawy została utrzymana w mocy decyzją z [...] stycznia 2016 r. nr [...]. Rozstrzygnięcie to G. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 27 października 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 605/16 oddalił skargę. Po rozpoznaniu wniesionej przez G. L. skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 4 października 2017 r. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 października 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 605/16, a także zaskarżoną decyzję z [...] stycznia 2016 r. i poprzedzającą ją decyzję z [...] listopada 2015 r. Analiza stanu faktycznego sprawy prowadzi do konkluzji, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organ rozstrzygnął sprawę w przedmiocie wniosku skarżącego z [...] października 2015 r., którą należało ponownie rozpatrzyć w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2017 r., sygn. akt I OSK 593/17. Rektor U[...] po otrzymaniu [...] grudnia 2017 r. akt administracyjnych wraz z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2017 r., sygn. akt I OSK 593/17, powołując się na konieczność ponownego rozpoznania wniosku G.L. z dnia [...] października 2015 r. o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2015/2016 wydał [...] kwietnia 2018 r. decyzję nr [...], o odmowie przyznania skarżącemu stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2015/2016 na podstawie art. 200 P.s.w., którą po rozpatrzeniu wniosku z [...] maja 2018 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzją z [...] lipca 2018 r. nr [...]. Wobec takiego stanu rzeczy, nie sposób zatem zarzucić organowi bezczynności polegającej na niewykonaniu powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2017 r. Odrębną od kwestii bezczynności w zakresie wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego jest natomiast kwestia, czy organ wydając decyzję w przedmiotowej sprawie zrealizował wytyczne tego Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku z 4 października 2017 r., sygn. akt I OSK 593/17. Tą jednak materią tutejszy Sąd nie mógł zajmować się w niniejszej sprawie. Problematyka ta wykracza, bowiem poza zakres sprawy wywołanej skargą na bezczynność organu. Poprawność merytoryczna decyzji organu będzie przedmiotem weryfikacji w postępowaniu zainicjowanym skargą na ostateczną decyzję wydaną w tym przedmiocie. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając, że organ nie pozostaje w bezczynności, orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło