II SAB/Wa 49/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Sławomir Fularski, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 lipca 2019 r. sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Przedsiębiorstwa [...] z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] września 2018 r. radca prawny M. B. zwróciła się do Przedsiębiorstwa [...] z siedzibą w [...], powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, o udostępnienie informacji publicznej w zakresie opisanym poniżej. We wniosku wskazała, że pozostaje on w związku z prowadzonym przez [...] postępowaniem na wybór najemcy lokali/powierzchni handlowych położonych na [...] w [...] ("Postępowanie") oraz zawarciem w dniu [...] maja 2018 r. pomiędzy [...] S.A., [...] sp. z o.o., [...], [...] a [...] ugody, której towarzyszyło zawarcie przez [...] S.A. i [...] pakietu łącznie 14 umów najmu lokali handlowych położonych na [...] w [...] ("Umowy najmu"). We wniosku zwrócono się o udostępnienie następujących informacji: 1. czy [...] rozpoczął procedurę wydawania [...] S.A. lokali stanowiących przedmiot umów najmu? Jeśli tak, zwrócono się o udzielenie informacji na temat: a. liczby lokali wydanych [...] S.A., b. oznaczenia lokali wydanych [...] S.A. poprzez wskazanie numeru lokalu i jego powierzchni, c. daty wydania poszczególnych lokali. 2. Czy po dacie zawarcia umów najmu [...] wystawił faktury VAT obciążające [...] S.A.? Jeśli tak, zwrócono się o udzielenie informacji na temat; a. Liczby wystawionych faktur VAT, b. dat wystawienia poszczególnych faktur VAT, c. czy wystawione faktury VAT: (ii) wykazują kwotę czynszu odpowiadającą uzgodnionej stawce czynszu gwarantowanego? (ii) uwzględniają ulgę adaptacyjną? d. dat zapłaty poszczególnych faktur VAT przez [...] S.A. 3. Wskazanie łącznej kwoty czynszu w wysokości brutto, która do dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku została zapłacona przez [...] S.A. Wnioskodawca wskazał, że niniejszy wniosek dotyczy sprawy, której przedmiotem jest mienie państwowej osoby prawnej, które może być oddane do korzystania osobom trzecim tylko z uwzględniłem szeregu regulacji prawnych, w tym w szczególności z uwzględnieniem zasad określonych ustawą z dnia 30 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym. Wskazano, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. ustawy mieniem państwowym zarządza się zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki z uwzględnieniem szczególnej staranności. Niniejszy wniosek o udostępnienie informacji publicznej ma na celu uzyskanie informacji o zakresie staranności związanej z gospodarowaniem mieniem publicznym. Powyższe przesądza, że udzielenie informacji objętych niniejszym wnioskiem jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Radca prawny M. B. podała we wniosku, że żądane informacje należy przekazać pocztą tradycyjną na adres: M. B., Radca Prawny, [...] sp. z o.o., [...] oraz pocztą e-mail na adres: [...]. Wniosek z dnia [...] września 2018 r. nadany został do [...] przez [...] Sp. z o.o. [...]. Wniosek wpłynął do [...] w dniu [...] września 2018 r. Pismem z dnia [...] września 2018 r. skierowanym do M. B. [...] Sp. z o.o. [...] wskazało, że wniosek zostanie rozpatrzony niezwłocznie, w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia wpływu wniosku, a więc do [...] listopada 2018 r. [...] wskazało m.in., że brak możliwości udzielenia odpowiedzi w terminie dwutygodniowym wynika z obszerności wniosku, pozostającego również w związku z innymi wnioskami tego samego wnioskodawcy złożonymi wcześniej oraz konieczności przeprowadzenia dodatkowych analiz przedmiotu wniosku, w tym ustalenia, czy zakres wniosku dotyczy informacji o sprawach publicznych i czy informacje w ogóle zostały wytworzone. Radca prawny M. B. pismem z dnia [...] października 2018 r. w nawiązaniu do pisma [...] z [...] września 2018 r. podniosła, że nie ma uzasadnienia dla przedłużania terminu udzielenia odpowiedzi na wniosek w tej sprawie. Pismem z dnia [...] listopada (omyłkowo wskazano sierpnia) 2018 r. Przedsiębiorstwo [...] w odpowiedzi na wniosek z [...] września 2018 r. poinformowało, że informacje objęte wnioskiem nie stanowią informacji o sprawach publicznych, a więc informacji publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm.). Zagadnienie realizacji stosunków cywilnoprawnych (w tym umów najmu) i wykonywanych w związku z tymi stosunkami czynności faktycznych pomiędzy [...] a swoimi kontrahentami nie stanowi przez [...] wykonywania zadań publicznych a czynności z zakresu normalnej działalności nastawionych na osiągnięcie wyniku finansowego przedsiębiorstw. Ponadto informacje o ww. czynnościach nie stanowią informacji o majątku publicznym w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie wskazano, że informacje finansowe dotyczące [...] publikowane są w sprawozdaniach finansowych składanych do Krajowego Rejestru Sądowego. Pismem z dnia 5 grudnia 2018 r. M. B., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Przedsiębiorstwa [...] z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pełnomocnik skarżącej zarzucił: - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 13 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez: nieudzielenie dostępu do objętej wnioskiem informacji publicznej mimo upływu terminu 14 dni oraz upływu dodatkowego terminu, wskazanego przez organ; nieudzielenie dostępu do objętej wnioskiem informacji publicznej mimo upływu terminu 14 dni oraz wyznaczenie dodatkowego terminu na "rozpatrzenie wniosku", mimo że nie zachodziły i nie zachodzą żadne obiektywne przeszkody w niezwłocznym udzieleniu objętej wnioskiem informacji, - naruszenie prawa materialnego, tj. art. art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 2) ppkt f), art. 6 ust. 1 pkt 5) ppkt a) ustawy o dostępie do informacji publicznej przez błędną wykładnię, polegającą na nieuzasadnionym ograniczeniu zakresu znaczeniowego pojęcia "informacja publiczna". Pełnomocnik wniósł o: dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu na okoliczności tam przytoczone, zobowiązanie organu do udostępnienia skarżącemu informacji publicznej, objętej wnioskiem skarżącego z dnia [...] września 2018 r. w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku w sprawie, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego oraz przyznanie na rzecz skarżącego od organu sumy pieniężnej, w wysokości połowy tej kwoty, na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a., poinformowanie przez Sąd, w trybie art. 155 § 1 P.p.s.a., Ministra Infrastruktury o stwierdzonych istotnych naruszeniach prawa przez organ oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa i opłaty skarbowej. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wskazał m.in., że skarżąca jest radcą prawnym, świadczącym usługi prawne spółce [...] Spółka z o. o. (dalej: [...]).[...] jest jednym z wiodących najemców powierzchni handlowych i gastronomicznych na terenie [...]. W ramach prowadzonej działalności [...] była i jest stroną szeregu umów najmu lokali handlowych położonych na terenie [...], w których to lokalach [...] prowadzi działalność w zakresie szerokiego asortymentu produktów i usług, takich jak prasa, książki, napoje, artykuły alkoholowe oraz inne artykuły sprzedawane w ramach sklepów "[...]". Wynajmującym lokale położone na [...] jest [...]. Pełnomocnik wskazał, że wniosek z dnia [...] września 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej pozostaje w związku z prowadzonym w 2018 r. przez [...] postępowaniem na wybór najemcy powierzchni handlowych położonych na [...] w [...] (dalej: Postępowanie). [...] zaprosiło [...] do udziału w postępowaniu pismem z dnia [...] lutego 2018 r. Dowód: pismo [...] z dnia [...].02.2018 r. Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. [...] zwróciło się do [...] z prośbą o przedstawienie ostatecznej oferty handlowej. Dowód: pismo [...] z dn. [...].02.2018 r. Pełnomocnik wskazał, że w odpowiedzi na wymienione pisma [...] przedstawiła w dniu [...] lutego 2018 r. ostateczną ofertę najmu. Z nieznanych [...] przyczyn, [...] nie udzielał żadnych wyjaśnień ani informacji co do przebiegu postępowania. W podobny sposób przebiegało postępowanie na wybór najemcy prowadzone przez [...] w 2017 r. Postępowanie to zostało przez [...] unieważnione w grudniu 2017 r. bez podawania jakichkolwiek przyczyn. Pełnomocnik wskazał, że w dniu [...] marca 2018r. [...] otrzymała pismo [...], w którym została poinformowana, że oferta [...] nie została wybrana. Podał, że pismo to potwierdziło obawy [...], dotyczące podejmowania przez [...] działań z pogwałceniem interesów [...]. Dowód: pismo z dnia [...] marca 2018 r. Pełnomocnik wskazał, że w celu weryfikacji prawidłowości przebiegu postępowania na wybór najemcy, w tym kryteriów oceny złożonych ofert, treści zawartych umów i warunków gospodarowania na ich podstawie powierzchniami handlowymi i usługowymi [...] w [...], [...] oraz radcowie prawni współpracujący z [...], w tym skarżący, wystąpili m.in. do [...] z szeregiem pism i wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Pełnomocnik podał, że wniosek został złożony w [...] w dniu [...] września 2018 r., tj. w tym dniu [...] wniosek ten otrzymał. W dniu [...] września 2018r., [...] doręczył skarżącemu pismo datowane na [...] września 2018 r., w którym wskazano, że odpowiedź na wniosek w podstawowym terminie ustawowym nie była możliwa ze względu na obszerność wniosku, jego związek z innymi wnioskami oraz potrzebę dodatkowej analizy charakteru objętych wnioskiem informacji. [...] wyznaczył nowy termin rozpatrzenia wniosku, tj. termin do dnia [...] listopada 2018r. Przedmiotowe pismo [...] zostało zarazem skarżącej doręczone w drodze wiadomości e-mail w dniu [...] września 2018 r. Pełnomocnik podniósł, że przez samo już zaniechanie przez [...] udostępnienia objętej wnioskiem informacji niezwłocznie, a przynajmniej w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku i wyznaczenie terminu dodatkowego w trybie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, doszło do naruszenia prawa. Wbrew bowiem stanowisku [...], wniosek z dnia [...] września 2018r. bynajmniej nie jest obszerny oraz dotyczy informacji, którymi [...] bieżąco dysponuje. Rzekomy wpływ innych wniosków na udzielenie informacji objętej wnioskiem z dnia [...] września 2018r. pozostaje nieznany. Dodatkowe badanie charakteru objętych wnioskiem informacji także nie znajdowało żadnego uzasadnienia bowiem prima facie dotyczą one majątku, którym [...] gospodaruje. Przedmiotowe racje zostały przez Skarżącego przedstawione [...] w piśmie z dnia [...] października 2018r., w którym Skarżący wniósł o niezwłoczne udostępnienie informacji. Dowód: pismo z dnia [...] października 2018 r. Wreszcie, pismem datowanym (błędnie) na [...] sierpnia 2018r., nadanym na adres skarżącej dnia [...] listopada 2018r. (a zatem z przekroczeniem wyznaczonego przez [...] dodatkowego terminu na "rozpatrzenie wniosku",) [...] poinformował skarżącego, że informacje objęte wnioskiem z dnia [...] września 2018r., nie mają charakteru informacji publicznej. Pełnomocnik podniósł też, że [...], jako przedsiębiorstwo państwowe, jest państwową osobą prawną. Nie budzi zatem wątpliwości, że spełniony został zakres podmiotowy stosowania ustawy. Podał, że objęte wnioskiem informacje dotyczą gospodarowania mieniem publicznym - gromadzenia przez przedsiębiorstwo państwowe środków w związku z wykonywaniem umów najmu powierzchni handlowych i usługowych w obrębie [...] w [...]. Wniosek zmierza do zweryfikowania, w ramach społecznej kontroli, czy owo gospodarowanie odbywa się w sposób zgodny z wymogami prawa. O tym, że poprzez swoją działalność [...] realizuje cele i zadania o charakterze publicznym świadczy również zakres jego działalności. [...] jest szczególnym rodzajem przedsiębiorstwa państwowego, którego zadania zostały enumeratywnie określone w odrębnej ustawie z dnia 15 września 2017r. o przedsiębiorstwie [...]. Każde z zadań wymienionych w ustawie jest realizowane w interesie publicznym, na co wskazuje ich charakter. Do zadań tych, zgodnie z art. 6 pkt 5 ww. ustawy należy świadczenie usług pozalotniczych, związanych z działalnością lotniska, w szczególności usług gastronomicznych, handlu detalicznego, hotelarskich, promocji i reklamy oraz związanych z wynajmem powierzchni, obiektów i urządzeń. Wymienione zadania łączą się bezpośrednio z główną aktywnością [...] polegającą na świadczeniu usług lotniczych. Pełnomocnik stwierdził, że [...], nie udzielając wnioskowanych informacji działał intencjonalnie, w celu ograniczenia przysługującego skarżącemu prawa do uzyskania informacji publicznej i uniemożliwienia przeprowadzenia społecznej kontroli aktywności [...]. Podał, że w okresie od marca 2018 r. [...] i radcowie prawni współpracujący z [...] wystąpili łącznie z kilkunastoma wnioskami o udostępnienie informacji publicznej. Każdy z wniosków dotyczył prowadzonego przez [...] w 2018 r. postępowania na wybór najemcy powierzchni handlowych na [...]. Prawnicy [...], korzystając z przysługującego każdemu obywatelowi prawa do uzyskania dostępu do informacji publicznej, chcieli zweryfikować przebieg postępowania oraz zakres staranności związanej z gospodarowaniem przez [...] mieniem publicznym. Zdaniem pełnomocnika o lekceważeniu wniosków o udostępnienie informacji publicznej sporządzonych przez radców prawnych [...] i jawnym natężeniu braku woli do załatwienia spraw świadczy fakt, że [...] udzielił informacji w odpowiedzi na zaledwie jeden wniosek. W dziesięciu przypadkach [...] wyznaczył nowy termin na załatwienie sprawy, nie krótszy niż 1,5 miesiąca od dnia wpłynięcia wniosku (w każdym przypadku, po upływie wyznaczonego terminu, [...] stanął na stanowisku, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji o sprawach publicznych). W dwóch przypadkach, [...] poinformował o tym, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej dopiero po upływie trzech miesięcy od daty wpłynięcia wniosku, bez wyznaczenia nowego terminu na załatwienie sprawy. Dowód: pisma [...] sporządzone w odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Przedstawione dane świadczą o tym, że [...] uporczywie uchyla się od spoczywającego na nim obowiązku udostępniania informacji publicznej dotyczącej sposobu zarządzania mieniem publicznym, przedkładając interes prywatny nad interes publiczny. Pełnomocnik podniósł, że wysoce prawdopodobne jest, że strategia przyjęta przez [...] ma na celu zniechęcenie kierownictwa [...] i prawników [...] do korzystania z przysługującego każdemu obywatelowi prawa dostępu do informacji publicznej. W ten sposób [...] uchyla się od społecznej kontroli prawidłowości podejmowanych działań, w tym aktywności związanej z zarządzaniem mieniem publicznym. Zdaniem pełnomocnika, opisana powtarzalność naruszeń prawa implikuje celowość skorzystania przez Sąd z uprawnienia do sygnalizacji, przewidzianego w art. 155 P.p.s.a. Przedsiębiorstwo [...] z siedzibą w [...], reprezentowane przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Pełnomocnik wskazał, że Skarżąca pismem z dnia [...] września 2018 r. wystąpiła do organu o udostępnienie informacji na temat wykonywania umów najmu pomiędzy organem i Przedsiębiorstwem [...] S.A. z siedzibą w [...]. Organ pismem z dnia [...] września wskazał, że wniosek rozpatrzy w terminie do dnia [...] listopada. [...] listopada wysłano do wnioskodawcy za pośrednictwem poczty tradycyjnej jak i poczty elektronicznej pismo z dnia [...] listopada(omyłkowo opisane jako sierpnia) z informacją dla wnioskodawcy, że przedmiot wniosku nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Organ wskazuje, że przedmiot wniosku nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz że Organ nie pozostaje w bezczynności. Zagadnienie realizacji stosunków cywilnoprawnych (w tym umów najmu) i wykonywanych w związku z tymi stosunkami czynności faktycznych pomiędzy [...] a swoimi kontrahentami nie stanowi przez [...] wykonywania zadań publicznych a czynności z zakresu normalnej działalności nastawionych na osiągnięcie wyniku finansowego przedsiębiorstw. Ponadto informacje o ww. czynnościach nie stanowią informacji o majątku publicznym w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazuje się jednocześnie, że informacje finansowe dotyczące [...] publikowane są w sprawozdaniach finansowych składanych do Krajowego Rejestru Sądowego. Organ kwestionuje co do zasady formułowaną przez skarżącego tezę (poprzez wywiedzenie żądania we wniosku) o ewentualnym obowiązku publikowania przez podmiot taki jak Przedsiębiorstwo [...] szczegółowych informacji o stanie wykonywania zawieranych w warunkach wolnorynkowych poszczególnych umów cywilnoprawnych, w szczególności z zakresu prowadzenia normalnej działalności przedsiębiorstwa, takiej jak najem lokali, jedynie z tego powodu, że [...] jest państwową osobą prawną, oraz w związku obowiązującymi tą osobę (ograniczającymi jej swobodę) przepisami prawa. Pełnomocnik podniósł m.in., że organ działa na tynku zarządzających [...] w Polsce i zarządza trzema [...]. [...] w [...], [...] i [...]. Pozostałe [...] w Polsce są zarządzane przez odrębne podmioty, w tym spółki prawa handlowego. Organ jest zatem w zakresie zarządzania [...] jedynie jednym z konkurujących przedsiębiorców na określonym rynku, a nie podmiotem wykonującym zadania publiczne. Organ de facto występuje w charakterze organu jedynie na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W żadnym innym zakresie działania [...] nie zmierzają ani nie uprawniają do dokonywania aktów administracyjnych czy nie stanowią jakiejkolwiek innej postaci emanacji wykonywania zadań publicznych, w tym władzy publicznej i jej wykonywania. Ponadto, [...] w [...], jedyne [...], którym organ zarządza nie świadczy wyłącznie usług tzw. [...], a więc dla pasażerów podróżujących bezpośrednio do lub z [...]. [...] pełni również funkcję [...] dla podróżnych, dla których [...] w [...] jest jedynie [...] w celu dostania się do lub z innej destynacji. Mając na względzie powyższe, [...] konkuruje w zakresie prowadzonej działalności na rynku międzynarodowym, w szczególności z [...] w [...] i [...]. Pełnomocnik wskazał, że pod kątem wykonywania zadań publicznych można by rozważać w przypadku organu ewentualnie wyłącznie: 1. wykonywanie zadań związanych stricte z utrzymywaniem [...] (art. 54 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. prawo lotnicze Dz. U z 2018 r. poz. 1183 ze zm.) i zapewnieniem w tym zakresie startów i lądowań statków powietrznych w ramach przepisów prawa lotniczego krajowego, unijnego i międzynarodowego, oraz zapewnieniem w tym zakresie niezbędnych usług towarzyszących (ratownictwo medyczne, pożarnictwo, infrastruktura lotnicza i pozalotnicza, ochrona osób i mienia, zapewnienie istnienia granicy państwa, kontrola bezpieczeństwa); 2. Wykonywanie zadań odrębnie nakładanych przez władze publiczne, np. w zakresie bezpieczeństwa i obronności państwa. Zdecydowanie poza sferą wykonywania zadań publicznych znajduje się akcesoryjna działalność komercyjna organu, polegająca na zarządzaniu lokalami usługowymi i gastronomicznymi lub innego rodzaju powierzchniami poprzez oddawanie ich w najem lub dzierżawę. Brak jest uzasadnienia, dla którego organ na rynku na którym funkcjonuje musiał być obciążony dodatkowym ryzykiem w prowadzeniu swojej działalności gospodarczej w postaci niczym nieograniczonego obowiązku publikacji na wniosek każdej osoby szczegółowych informacji na temat swojej bieżącej działalności. Pełnomocnik wskazał też, że lokale użytkowe na [...] są własnością samego organu, a nie Skarbu Państwa. Zgodnie z ustawą z dnia 15 września 2017 r. o przedsiębiorstwie [...] [...]jest samodzielną i samofinansującą się jednostką organizacyjną prowadzącą działalność w zakresie i na zasadach określonych w ustawie i statucie (art. 2). [...] występuje w obrocie we własnym imieniu i na własny rachunek (art. 4 ust. 1). Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania [...], a [...] nie odpowiada za zobowiązania Skarbu Państwa (art, 4 ust. 2). Przedmiotem działalności [...] jest między innymi świadczenie usług związanych z wynajmem powierzchni, ale nie ma żadnego uzasadnienia, aby twierdzić że jest to zadanie publiczne. Zdaniem pełnomocnika nie występuje zatem ani przesłanka podmiotowa, ani przedmiotowa w zakresie kwalifikacji takich informacji dotyczących [...] jako informacji o sprawach publicznych, a w konsekwencji informacji publicznych. Pełnomocnik [...] podniósł nadto, że okoliczności dotyczące samego skarżącego oraz dotyczące relacji mocodawcy skarżącego z organem wskazują na nadużycie ze strony skarżącego i jego mocodawcy prawa do dostępu do informacji publicznej. Bezsporne jest, co wynika z samej skargi, że skarżący świadczy na rzecz [...] sp. z 0,0. z siedzibą w [...] ([...]). Pełnomocnik organu wskazał przy tym, że [...] jest: 1. w stosunku do organu: 1.1 Kontrahentem organu, w tym najemcą poszczególnych lokali organu; 1.2 byłym najemcą lokali będących przedmiotem Umów Organu z Przedsiębiorstwem [...] S.A. z siedzibą w [...] ([...]) (przedmiot wniosku); 1.3 podmiotem zainteresowanym dalszym wynajmowaniu ww. lokali od organu, 1.4 powodem w dwóch sprawach cywilnych, w tym w jednej sprawie bezpośrednio związanej z przedmiotem wniosku: solidarnie przeciwko organowi i [...] unieważnienie Umów najmu pomiędzy Pozwanymi, zarejestrowanej w Sądzie Okręgowym w [...] [...] Wydział [...] pod sygnaturą akt [...], oraz o zarządzeniu Sądu doręczenia odpisów ww. pozwu pozwanym (niedoręczone w chwili składania niniejszego pisma); 2. stosunku do [...] - innego kontrahenta organu - konkurentem rynkowym i powodem w sprawie cywilnej wskazanej w pkt 1.3. Z tego względu zdaniem organu doszło do nadużycia prawa do dostępu informacji publicznej poprzez próbę domagania się w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej informacji w sprawie indywidualnej (załatwienia sprawy indywidualnej) oraz poprzez próbę pozyskania przez powoda bezpośrednio od jednego ze współpozwanych informacji na potrzeby prowadzonego przeciwko pozwanym sądowego postępowania cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała oddaleniu, albowiem została wniesiona przez osobę nieuprawnioną. W ocenie Sądu, wniosek z dnia [...] września 2018 r., którego to rozpatrzenia dotyczy skarga z dnia 5 grudnia 2018 r. na bezczynność Przedsiębiorstwa [...], jest wnioskiem Spółki [...] sp. z o.o. Zauważyć należy, że radca prawny M. B. podpisując ten wniosek nie działała we własnym imieniu, ale w imieniu i na rzecz [...] sp. z o.o. Powyższe wynika wprost z treści tego wniosku, który nawiązuje do prowadzonego przez [...] postępowania na wybór najemcy, jak również z tego, że M. B. podpisała się pod tym wnioskiem jako "Radca Prawny" a zatem osoba świadcząca usługi prawne, wskazała przy tym, że żądane informacje należy nadesłać na adres M. B., Radca Prawny, [...] sp. z o.o., [...] oraz pocztą e-mail na adres: [...]. Wniosek z dnia [...] września 2018 r. wysłany został do [...] przez [...] Sp. z o.o. [...]. W świetle powyższego nie można przyjąć, że wniosek z dnia [...] września 2018 r., którego rozpatrzenia dotyczy niniejsza skarga na bezczynność, był wnioskiem złożonym przez M. B. we własnym imieniu, jako osobę prywatną. Z wniosku bezspornie wynika bowiem, że radca prawny M. B. działała w imieniu i na rzecz [...] sp. z o.o. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., "każdemu" przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Jak wskazano już jednak wyżej, wniosek z dnia [...] września 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej nie został złożony przez M. B. jako osobę prywatną. Wniosek ten złożony został w imieniu [...] sp. z o.o. [...] i wysłany został do [...] przez ten podmiot. Z tych względów Sąd stwierdził, że skarżąca nie jest podmiotem uprawnionym w rozumieniu art. 50 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wniesienia skargi na bezczynność [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2018 r. W myśl tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. Uprawnienie do wniesienia skargi ma podmiot, który był wnioskodawcą a nie osoba, która działała w imieniu wnioskodawcy. Podmiotem mającym interes prawny do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność [...] w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2018 r. ma zatem [...] sp. z o.o., a nie M. B. Potwierdzeniem powyższego jest sama treść skargi, w której jednoznacznie wskazano, że skarżąca jest radcą prawnym świadczącym usługi prawne spółce [...] sp. z o.o. Wprost nadto wskazano w skardze, co wynikało także z wniosku z dnia [...] września 2018 r., że wniosek ten pozostaje w związku z prowadzonym w 2018 r. przez [...] postępowaniem na wybór najemcy powierzchni handlowych położonych na [...] w [...]. W świetle powyższego nie ma wątpliwości, że wniosek z dnia [...] września 2018 r., nadany przez ten podmiot, był wnioskiem pochodzącym od [...] sp. z o.o. Podkreślenia wymaga jednocześnie, że brak wskazania w u.d.i.p. jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku o udostępnienie informacji żądanej w trybie u.d.i.p. nie oznacza, że podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na bezczynność organu, jest inny podmiot niż ten, który z wnioskiem wystąpił. To ten podmiot, który z wnioskiem wystąpił ma prawo kwestionować zgodność z prawem działania organu na gruncie u.d.i.p. Dodatkowo jedynie wskazania wymaga, że w sytuacji, gdy organ nie zmierzał do wydania w sprawie decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej, to stosownie do treści art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., na etapie rozpoznania wniosku, nie było podstaw do żądania przez organ jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 k.p.a. poprzez wezwanie do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania [...] sp. z o.o. W ocenie Sądu M. B. nie wykazała w niniejszej sprawie własnego chronionego przez prawo interesu prawnego, a od tego, stosownie do treści art. 50 § 1 P.p.s.a., uzależnione jest uprawnienie do wniesienia skargi na bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku. Z tych względów Sąd nie rozpatrywał merytorycznie skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w wyroku.