II SAB/Wa 49/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] września 2021 r. (uzupełnionego pismami z dnia 13, 14 i 20 września 2021 r.) w sprawie opłat za lokal postanawia : 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 złotych. Na podstawie umowy najmu nr [...] zawartej w dniu [...] sierpnia 2007 r. (uzupełnionej aneksem z dnia [...] kwietnia 2012 r.) T. K. (zwany dalej: skarżący), zajmuje lokal mieszkalny nr [...] w [...] przy ul. [...]. W dniu [...] września 2021 r. Zakład Gospodarki Komunalnej w [...] skierował do skarżącego wezwanie do zapłaty należności za zajmowany lokal mieszkalny. W związku z ww. wezwaniem skarżący skierował do ww. jednostki cztery pisma zatytułowane: "[...]" z dnia [...] września 2021 r., "[...]" z dnia [...] września 2021 r., "[...]" z dnia [...] września 2021 r. i "[...]" z dnia [...] września 2021 r. Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. (data złożenia bezpośrednio w organie) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta Miasta [...] (zwany dalej: organ) w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] września 2021 r. (uzupełnionego pismami z dnia [...],[...] i [...] września 2021 r.) w sprawie opłat za lokal. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi (ewentualnie o oddalenie skargi) podnosząc, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, bowiem skarga dotyczy bezczynności organu w przedmiocie należności czynszowych, zaś kwestia należności czynszowych dotyczy praw majątkowych gminy jako właściciela lokalu i należy do właściwości sądów cywilnych. Wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł skarżący uiścił w dniu [...] lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwana dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7)akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zauważyć należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi, bowiem jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można ją wnieść jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy są uregulowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 172). Z treści tego aktu prawnego wynika, że zarówno odpłatne używanie lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy (art. 5) jak i najem lokali, regulowane są umowami cywilnoprawnymi i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygać będą sądy powszechne. Kwestie zapewnienia lokali mieszkalnych i socjalnych należy co prawda zgodnie z ww. ustawą do zadań własnych gminy (art. 4 ust. 1 i 2) i gmina realizuje w tym zakresie zadania z zakresu administracji publicznej. Nie oznacza to jednak, iż musi to czynić w formach zwykle przewidzianych dla tego rodzaju działalności organu administracji publicznej tj. w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszym przypadku tak jak to wyżej zaznaczono kwestie te są bowiem załatwiane w formie cywilnoprawnej. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] września 2021 r. (uzupełnionego pismami z dnia [...],[...] i [...] września 2021 r.), złożonego w odniesieniu do wezwania do zapłaty należności za zajmowany lokal mieszkalny. Sprawa niniejsza nie należy zatem do kognicji sądu administracyjnego. Sprawa opłat należnych za najem należącego do gminy lokalu mieszalnego nie jest bowiem sprawą sądowoadministracyjną. Skoro zatem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w sprawie, która nie jest sprawą należącą do kognicji sądu administracyjnego lecz sprawą cywilną, skargę tą należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi (pkt 1 sentencji postanowienia). O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).