II SAB/Wa 491/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 października 2025 r. sprawy ze skargi C. U. na bezczynność Telewizji Polskiej S.A. w likwidacji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Telewizja Polska S.A. w likwidacji dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że bezczynność Telewizji Polskiej S.A. w likwidacji nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Telewizji Polskiej S.A. w likwidacji na rzecz skarżącego C. U. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący, zwany dalej "Wnioskodawcą", zarzucił Telewizji Polskiej S.A. w likwidacji, zwanej dalej "Spółką", bezczynność przy rozpatrywaniu jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej - sformułowanego w piśmie z [...] kwietnia 2025 r. Wniesiono o zobowiązanie Spółki do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku oraz stwierdzenie, że jej bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi wskazano: - wniosek przesłano za pośrednictwem publicznej usługi e-Doręczeń, - skutecznie go doręczono adresatowi, co potwierdza urzędowe poświadczenie odbioru [UPO], - do dnia sporządzenia skargi (pismo nie opatrzone datą – wpływ do Sądu: 30 kwietnia 2025 r.) Spółka nie udzieliła odpowiedzi, nie przedłużyła terminu, ani nie odmówiła udzielenia informacji publicznej - w trybie przewidzianym przepisami prawa. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano: - pismem z [...] kwietnia 2025 r. Wnioskodawca wystąpił do Spółki o udzielenie informacji publicznej w zakresie debaty prezydenckiej w [...] ([...] kwietnia 2025 r.), - 8 maja 2025 r. Spółka odpowiedziała wobec żądania Wnioskodawcę – na podany przezeń adres poczty elektronicznej (dalej: "e-mail"); udzielono pełnej informacji - zgodnej z wnioskiem, - Wnioskodawca skierował skargę na bezczynność Spółki bezpośrednio do sądu administracyjnego; organ otrzymał ją 9 maja 2025 r. - następnego dnia po udzieleniu odpowiedzi, - skarga nie jest uzasadniona, - na wniosek odpowiedziano z opóźnieniem; nie poinformowano też o przedłużeniu terminu na odpowiedź; działanie to nie było jednak nacechowane złą wolą Spółki; wynikało z ogromnej ilości wniosków o udostępnienie informacji publicznej, które wpłynęły po [...] kwietnia 2025 r. (po debacie prezydenckiej w [...]); sukcesywnie udzielano na nie odpowiedzi - w tym Wnioskodawcy. Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm). Sąd zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej – w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje on czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów nie podjęto określonego rozstrzygnięcia lub nie wykonano czynności - w szczególności, czy jest to następstwem zawinionej lub nie- opieszałości organu w ich podjęciu lub dokonaniu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni. W terminie tym obowiązany do udzielenia informacji powiadamia wnioskodawcę o ewentualnym braku możliwości jej przekazania w danym czasie oraz wskazuje, kiedy ją udostępni – nie później jednak niż po dwu miesiącach od wpływu wniosku – tak art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o informacji". Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje natomiast w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy o informacji). W judykaturze ukształtował się pogląd, że – gdy żądanie udostępnienia informacji nie dotyczy w istocie objętej pojęciem publiczna, bądź obowiązany podmiot nie dysponuje w ogóle żądaną informacją – powiadamia się o tym wnioskodawcę pismem (tak: wyrok NSA z 11 grudnia 2002 r., o sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33). Spory w danym zakresie rozstrzyga zaś sąd administracyjny - w razie wniesienia skargi na bezczynność podmiotu, od którego żądano informacji. Strony sporu jednolicie opisują stan faktyczny sprawy – tu: terminy skierowania pisma oraz nieuzyskanie odpowiedzi na nie do dnia skierowania skargi do Sądu. Wobec wcześniejszego zreferowanie ich stanowisk, ponowne jego przywoływanie nie byłoby zasadne. Poza sporem jest także, że organ należy generalnie do obowiązanych udostępniać informacje publiczną - wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o informacji, pytania stanowiły zaś informację publiczną. W toku postępowania przed Sądem nie kwestionowano też, że Spółka - już po skierowaniu skargi na bezczynność - udostępniła w stosownym zakresie żądaną informację. Wnioskodawca uzyskał treść odpowiedzi na skargę i temu nie zaprzeczył. Sąd miał więc podstawę przyjąć, że uzyskana informacja była zadowalająca. W tak zarysowanym, niespornym stanie faktycznym, należy uznać, że Spółka - na dzień skierowania skargi (wpływ do Sądu 30 kwietnia 2025 r.) - pozostawała w bezczynności. Odpowiedzi udzielono przy tym z uchybieniem terminu, wskazanego w art. 13 ustawy o informacji. Wobec daty wpływu wniosku wyekspirował on z dniem 28 kwietnia 2025 r. zaś odnośne pismo do Wnioskodawcy - na dres e-mail – skierowano 8 maja 2025 r. Bezczynność Spółki nie miała jednak – wbrew stanowisku skargi - charakteru rażącego naruszenia prawa – nie była intencjonalna. Jeszcze przed wpływem skargi do organu podjęto czynności w sprawie w celu udzielenia odpowiedzi na wniosek, a następnie ją przesłano. Przekroczenie terminu nie było przy tym znaczne, zaś zobowiązany podmiot wskazał szczególne okoliczności, stanowiące przeszkodę dla zachowania terminu - równoczesny znaczny wpływ wniosków. Okoliczności te, jakkolwiek nie uwalniają z zarzutu bezczynności, mają jednak znaczenie w kontekście oceny jej zakresu. Uzasadniają przyjęcie, że nie ma ona charakteru rażącego naruszenia prawa. Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1-2 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania rozstrzygnięto w pkt 3 sentencji - w myśl art. 200 powyższej ustawy. Poniesione koszty stanowił wpis od skargi.