II SAB/Wa 493/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. B. na bezczynność Rektora [..] w przedmiocie wydania decyzji określającej warunki ukończenia studiów postanawia - odrzucić skargę - Skargą z dnia 10 sierpnia 2013 r. T. B. zarzucił Rektorowi [...] w W. bezczynność polegającą na odmowie wydania decyzji określającej warunki ukończenia studiów i wniósł o zobowiązanie organu do wydania stosownej decyzji, zawierającej w szczególności określenie przedmiotów, z których powinien zdać egzaminy w ramach indywidualnej organizacji studiów. Skarżący podniósł, że władze uczelni starają się uniemożliwić mu ukończenie rozpoczętych studiów na kierunku socjologia. Wpierw przesunięto go na III rok studiów licencjackich tłumacząc to zaprzestaniem prowadzenia jednolitych studiów na studiowanym przez skarżącego kierunku. Następnie Dziekan [...] nie wskazał, z jakich przedmiotów egzaminy powinien zdać T. B., aby ukończyć studia, a wniesione do rektora zażalenie na bezczynność dziekana został uznane za bezzasadne. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, T. B. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 7 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił, na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa) skarżącemu przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie zostało przez T. B. zaskarżone w ustawowym terminie. Zażalenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r. sygn.. akt I OZ 184/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie występuje przesłanka niedopuszczalności wniesienia skargi. Według art. 160 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. 2012 poz. 572 ze zm.) organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Natomiast paragraf drugi przywołanego artykułu wskazuje, że studia są prowadzone według planów studiów i programów nauczania. Artykuł 163 wskazanej ustawy zobowiązuje ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego do wydania rozporządzenia określającego warunki, jakie musi spełniać regulamin studiów. Rozporządzenie takie zostało wydane przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu 19 lipca 2011 r. (Dz. U. 2011 Nr 160 poz. 958) i w § 1 pkt 3 stanowi, że postanowienia regulaminu studiów w uczelniach określają m.in. warunki i tryb odbywania zajęć dydaktycznych, w tym uzyskiwania zaliczeń i składania egzaminów (w roku lub semestrze) oraz sposób i tryb odbywania i zaliczania studenckich praktyk zawodowych. Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym nie nakłada w żadnym ze swoich przepisów obowiązku wydawania w tej kwestii osobnych decyzji administracyjnych jak również prowadzenia przez organy uczelni postępowania administracyjnego w tej materii. Zauważyć przy tym należy, że z powołanej ustawy wynikają wprost obowiązki wydawania przez organy uczelni decyzji w kwestii przyjęcia lub odmowy przyjęcia na studia (art. 169 ust.10) lub skreślenia z listy studentów (art. 190). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wobec powyższych ustaleń należy uznać, że sprawa ze skargi T. B. nie jest objęta właściwością sądów administracyjnych, a skarga jest niedopuszczalna. Ponadto, jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w swoim postanowieniu z dnia 14 marca 2014 r. organem kompetentnym do uchwalania planów studiów i programu nauczania jest rada programowa jednostki organizacyjnej uczelni, co powoduje, że rektor uczelni nie jest właściwym adresatem skargi wniesionej przez T. B.. W tym stanie rzeczy Sąd, działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.