II SAB/Wa 496/14

WyrokWSA w Warszawie2015-09-23

Skład orzekający: Adam Lipiński, Anna Mierzejewska, Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Pracy i Polityki Społecznej dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. o ponowne rozpoznanie sprawy oraz o zmianę decyzji w oparciu o art. 154 K.p.a.?
Ratio decidendi
Minister Pracy i Polityki Społecznej nie dopuścił się bezczynności, ponieważ rozpoznał wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i wydał postanowienie utrzymujące w mocy swoje poprzednie rozstrzygnięcie. W zakresie żądania zmiany decyzji w oparciu o art. 154 K.p.a., organ prawidłowo przekazał sprawę właściwemu Prezydentowi Miasta W. na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. Zarzut dotyczący nierozpoznania wniosku o wydanie decyzji w trybie art. 161 K.p.a. był nieuzasadniony, gdyż taki wniosek nie został złożony.
Stan faktyczny
Z. R. złożył wniosek do Ministra Pracy i Polityki Społecznej o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra oraz o zmianę decyzji Prezydenta Miasta W. i Wojewody na podstawie art. 154 K.p.a. Minister wydał postanowienie utrzymujące w mocy swoje poprzednie rozstrzygnięcie, a wniosek dotyczący zmiany decyzji przekazał Prezydentowi Miasta W. Z. R. złożył skargę na bezczynność Ministra w przedmiocie rozpatrzenia wniosku. Sąd uznał skargę za bezzasadną.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Adam Lipiński Sędzia WSA – Anna Mierzejewska Sędzia WSA – Andrzej Góraj (sprawozdawca) Protokolant – starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2015 r. sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. o ponowne rozpoznanie sprawy w sprawie postanowienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2014 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] – oddala skargę w całości – Wnioskiem z [...] kwietnia 2014 r., skierowanym do Ministra Pracy i Polityki Społecznej, Z. R. zażądał ponownego rozpoznania sprawy, w związku z doręczonym mu postanowieniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2014 r. W treści wniosku zawarł też postulat zmiany decyzji Prezydenta Miasta W. i Wojewody [...] w oparciu o art. 154 K.p.a. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej przekazał Prezydentowi Miasta W. wniosek strony z [...] kwietnia 2014 r. w części dotyczącej żądania zmiany decyzji Prezydenta Miasta W. na podstawie art. 154 K.p.a. Co się tyczy wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2014 r., to ww. organ w dniu [...] maja 2014 r. wydał postanowienie, którym utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie z [...] kwietnia 2014 r. Do tutejszego Sądu wpłynęła skarga Z. R. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku strony z [...] kwietnia 2014 r. i wydania decyzji w oparciu o art. 154 i 161 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił przebieg czynności jakie podjął w związku z ww. wnioskiem i wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę uznać należy za niezasadną. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi administracji dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ, prowadząc przedmiotowe postępowanie, pozostawał w bezczynności. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż organ nie dopuścił się bezczynności w związku z wnioskiem strony z [...] kwietnia 2014 r. Wniosek ten zawierał w sobie dwa żądania: - ponownego rozpoznania sprawy zakończonej postanowieniem organu z [...] kwietnia 2014 r.; - zmiany decyzji Prezydenta Miasta W. i Wojewody [...], w oparciu o art. 154 K.p.a. Obydwa powyższe żądania zostały zrealizowane przez adresata wniosku. Organ rozpoznał bowiem wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i w dniu [...] maja 2014 r. wydał postanowienie, którym utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie z [...] kwietnia 2014 r. Co zaś się tyczy żądania działania w trybie art. 154 K.p.a., to prawidłowo organ uznał, iż skoro dotyczy ono rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta W., to ten organ będzie właściwy do działania w sprawie. Poprawnie więc organ zadziałał w trybie art. 65 § 1 K.p.a. i przekazał omawiane żądanie właściwemu organowi. Powyższe działania podjęte przez skarżony organ świadczą niezbicie o tym, iż zwolnił się on skutecznie z zarzutu bezczynności. Odnosząc się zaś do zarzutu skargi, dotyczącego nie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji w trybie art. 161 K.p.a., to nie znajdował on uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy, gdyż wniosek z [...] kwietnia 2014 r. nie zawierał żądania w tym zakresie. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając skargę za całkowicie bezzasadną, orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło