II SAB/Wa 50/06
WyrokWSA w Warszawie2006-07-10
Skład orzekający: Anna Mierzejewska, Ewa Pisula-Dąbrowska, Bronisław Szydło
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli wydał rozstrzygnięcie w sprawie, mimo że skarżący kwestionuje jego treść lub sposób jego wdrożenia?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nawet jeśli skarżący kwestionuje jego treść lub sposób jego wdrożenia. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania aktu przez organ, a wydanie takiego aktu, niezależnie od czasu trwania zwłoki, powoduje ustanie bezczynności organu. W przypadku, gdy organ wydał stosowną decyzję, skargę na bezczynność należy oddalić.Stan faktyczny
R. S. złożył skargę na bezczynność Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Skarżący podnosił, że nie została wdrożona decyzja Ministra Obrony Narodowej uchylająca rozkaz o zwolnieniu ze służby oraz że nie zostało rozpoznane jego odwołanie od innego rozkazu w przedmiocie zwolnienia ze służby. Szef Sztabu Generalnego wydał decyzję umarzającą postępowanie w przedmiocie przeniesienia do rezerwy kadrowej, a Minister Obrony Narodowej uchylił rozkaz o zwolnieniu ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na bezczynność.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na bezczynność.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw.), Bronisław Szydło, Protokolant Milada Wiśniewska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 lipca 2006 r. sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w przedmiocie zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej oddala skargę
W skardze z dnia 7 września 2005 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1967/05, R. S. zawarł zarzuty dotyczące bezczynności Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 stycznia 2006 r. wyłączono z akt II SA/Wa 1967/05 skargę R. S. w części dotyczącej bezczynności Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Skarga na bezczynność Szefa Sztabu Generalnego stała się przedmiotem niniejszej sprawy.
Rozpoznając skargę na bezczynność Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Szef Sztabu Generalnego rozkazem personalnym z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] zwolnił R. S. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł go do rezerwy Szefa Sztabu Generalnego WP.
Od powyższego rozkazu R. S. wniósł odwołanie do Ministra Obrony Narodowej, który decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. (k-14) nr [...] uchylił w całości zaskarżony rozkaz Szefa Sztabu Generalnego nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. (k-11).
W skardze z dnia 27 lipca 2005 r. skierowanej do Ministra Obrony Narodowej (k-22) (zażaleniu na bezczynność) R. S. podniósł, iż nie została wdrożona w życie decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] uchylająca rozkaz Szefa Sztabu Generalnego z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] oraz że nie zostało rozpoznane jego dowołanie od rozkazu z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia go ze służby.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] Szef Sztabu Generalnego (k-24), na podstawie art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie w I instancji w przedmiocie przeniesienia R. S. do rezerwy kadrowej, zaś Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] uchylił rozkaz Szefa Sztabu Generalnego z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia R. S. z zawodowej służby wojskowej.
Powyższa decyzja została zaskarżona przez R. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 10 lipca 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1967/05 skargę oddalił.
Wobec powyższego stwierdzić jednoznacznie należy, iż Szef Sztabu Generalnego nie pozostaje wobec R. S. w bezczynności, albowiem wydał w dniu [...] sierpnia 2005 r. decyzję nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, w zakresie zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy Szefa Sztabu Generalnego (decyzja nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r.).
Nie można też było uznać, że Szef Sztabu Generalnego pozostaje w bezczynności w przedmiocie decyzji z dnia [...]czerwca 2005 r. nr [...], albowiem była ona przedmiotem odwołania do Ministra Obrony Narodowej, a następnie przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 10 lipca 2006 r. w sprawie II SA/Wa 1967/05 skargę R. S. oddalił.
Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, iż oczekiwany przez skarżącego akt został wydany. Niezależnie od czasu trwania zwłoki w załatwieniu sprawy, rozstrzygnięcie sprawy przez Szefa Sztabu Generalnego spowodowało, iż ustała bezczynność organu. Analogiczny pogląd zawarty został w tezie i uzasadnieniu wyroku NSA z 15 kwietnia 2000 r. sygn. akt IV SAB 143/99 lex nr 54746.
Skoro więc Szef Sztabu Generalnego w bezczynności nie pozostaje, albowiem wydał w sprawie stosowną decyzję, skargę na bezczynność tego organu należało oddalić – art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło