II SAB/Wa 501/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sławomir Fularski, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie przetwarzania danych osobowych 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz skarżącego M. D. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. M.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. W jej treści wniósł o zobowiązanie GIODO do wydania aktu administracyjnego i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w dniu [...] lipca 2014 r. wydał decyzję administracyjną. Stwierdził, że tym samym zakończył postępowanie zainicjowane skargą M.D. w przedmiocie przetwarzania jego danych osobowych przez Komendanta Głównego Policji. Odnosząc się do zarzutu bezczynności i przewlekłości wyjaśnił, że w toku postępowania podejmował konieczne czynności, celem rzetelnego ustalenia okoliczności faktycznych i zebrania materiału dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie zaś do treści art. 149 § 1 tej ustawy, Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie, określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże Sąd nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania w kierunku wydania rozstrzygnięcia, zobowiązującego organ do rozpatrzenia wniosku strony, jeżeli po wniesieniu skargi doszło do podjęcia decyzji, a tak jest w rozpoznawanej sprawie. Skoro zatem w toku postępowania, a przed wydaniem orzeczenia przez Sąd, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wydał i doręczył skarżącemu oczekiwany przez niego akt administracyjny (art. 54 § 3 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), postępowanie sądowe, zmierzające do zobowiązania organu, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy wskazać, że M.D. skargę do Sądu na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wniósł [...] czerwca 2014 r. Po wniesieniu skargi organ w dniu [...] lipca 2014 r. wydał decyzję administracyjną znak [...], mocą której nakazał Komendantowi Głównemu Policji usunięcie danych osobowych skarżącego w zakresie jego danych, wprowadzonych do Krajowego Systemu Informacyjnego Policji (KSIP). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie w zakresie bezczynności organu, jako bezprzedmiotowe, bowiem w dacie orzekania brak było podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 149 § 1 tej ustawy. Skoro w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie organ wydał decyzję, postępowanie sądowe w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe i podlegać musiało umorzeniu. Umarzając postępowanie Sąd jednocześnie orzekł, że bezczynność/ przewlekłość postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd nie dopatrzył się bowiem przesłanek świadczących o tym, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Nie zachodziła sytuacja, w której organ próbowałby uchylić się od rozpoznania skargi strony. Postępowanie przed Generalnym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych zostało wszczęte na skutek skargi skarżącego z dnia 7 sierpnia 2013 r. Z akt postępowania wynika, że organ systematycznie podejmował czynności w sprawie, które skutkowały zebraniem materiału dowodowego i wydaniem decyzji administracyjnej w dniu [...] lipca 2014 r. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że organ pozostawał w bezczynności, czy przewlekle prowadził postępowanie. W związku z brakiem kwalifikowanej postaci bezczynności nie istniała podstawa do ukarania organu grzywną. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ust. 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 132, a w zakresie kosztów na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.