II SAB/Wa 510/24

PostanowienieWSA w Warszawie2024-10-29

Skład orzekający: asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA w przedmiocie rozpoznania pisma dotyczącego podstawy prawnej obowiązku uprzedzania o odpowiedzialności karnej podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w sprawie, która nie dotyczy aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i powinna zostać odrzucona z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący P. K. złożył w lutym 2024 r. pismo do Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z wnioskiem o podanie podstawy prawnej obowiązku uprzedzania o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń w toku postępowania emerytalnego. Po braku rozpoznania tego pisma, skarżący wniósł w maju 2024 r. skargę na bezczynność organu do WSA w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania pisma z [...] lutego 2024 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 31 maja 2024 r. P. K. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2024 r. o podanie podstawy prawnej, z której wynika obowiązek uprzedzania o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń w toku postępowania przed ZER. Przedmiotowy wniosek został złożony w toku postępowania w sprawie przyznania emerytury po zakończeniu służby w Policji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wniosek o odrzucenie skargi argumentował tym, że postępowanie przed ZER dotyczy sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, którą prawodawca uznał za sprawę cywilną, a nie administracyjną, w związku z czym skarga nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić, ponieważ nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wyłącznie kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje kognicję w sprawach skarg wskazanych w § 2 cytowanego przepisu czyli skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie,; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185 — zwanej dalej "K.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z treści art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne są właściwe w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4 (pkt 8), jak również w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżący uczynił bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania jego pisma z [...] lutego 2024 r. Pismem tym skarżący zwrócił organowi uwagę, że na stronie ZER MSWIA znajduje się druk "zawiadomienia emeryta-rencisty, osoby uprawnionej do renty rodzinnej, renty socjalnej o osiąganym przychodzie", gdzie w części A znajduje się pouczenie o odpowiedzialności karnej wynikającej z art. 233 § 1 k.k. Skarżący w związku z tym zwrócił się o wskazanie podstawy prawnej, z której wynika obowiązek uprzedzania o odpowiedzialności karnej. Podnieść należy, że tak sformułowany wniosek nie inicjował żadnego postępowania, które mogłoby zakończyć się wydaniem aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Organ nie był zobowiązany do załatwienia tego wniosku w formie decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie był też zobligowany do załatwienia tego wniosku w formie innego niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania ww. pisma wymyka się zatem z zakresu kognicji sądu administracyjnego określonego w art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (§ 1 pkt 1). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło