II SAB/Wa 511/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Marcinkowska Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Eugeniusz Wasilewski Protokolant – referent stażysta Małgorzata Ciach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2013 r. sprawy ze skargi L. P. na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. o wydanie pozytywnej opinii dla szkoły niepublicznej kształcącej w zawodach [...] w zakresie kształcenia w zawodzie [...] postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 zł (sto złotych). Skarżąca L. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. o wydanie pozytywnej opinii dla szkoły niepublicznej kształcącej w zawodach [...] w zakresie kształcenia w zawodzie [...]. Następnie pismem z dnia [...] marca 2013 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, cofnęła wyżej wskazaną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a zgodnie z art. 60 ustawy, skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi przez L. P. za dopuszczalne i skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60, a w sprawie zwrotu wpisu na podstawie art. 232 § 2 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.