II SAB/Wa 513/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Piotr Borowiecki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 marca 2018 r. sprawy ze skargi W. P. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] czerwca 2017 r. - oddala skargę - Do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga z [...] czerwca 2017 r. (data wpływu: [...].06.2017 r.) Pana W. P., na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez [...] sp. z o. o. z siedzibą w W. [zwaną dalej: Spółką], Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych prowadził postępowanie administracyjne o sygn. akt [...], w sprawie skargi Skarżącego z dnia [...] czerwca 2012 r. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Spółkę. Organ dnia [...] września 2015 r. (znak: [...]) wydał decyzję, w której umorzył postępowanie w sprawie o sygn. akt [...], ponieważ skarżona Spółka usunęła dane osobowe Skarżącego, w związku z czym nie istniał proces przetwarzania danych osobowych, mogący być przedmiotem oceny Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Z uwagi na złożony wniosek Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych ponownie przeanalizował materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w wyniku czego dnia [...] grudnia 2015 r. wydał decyzję (znak: [...]) utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] września 2015 r. (znak: [...]). Dnia 28 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, prawomocnym wyrokiem wydanym w wyniku zaskarżenia ostatecznej decyzji organu wydanej w sprawie o sygn. akt [...] oddalił skargę. Z uwagi na powyższe, organ w dniu [...] czerwca 2017 r. wydał postanowienie (znak: [...]) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie skargi z [...] czerwca 2017 r. Skarżący pismem z [...] lipca 2017 r. (data wpływu: [...].07.2017 r.) wskazał, że nigdy nie składał skargi w ww. przedmiocie oraz, że nie podano daty wpływu skargi do organu. Skarżący pismem z tego samego dnia wskazał również, że nie rozumie zarówno postanowienia dotyczącego odmowy wszczęcia postępowania w sprawie jego skargi, jak i postanowienia (znak: [...]) dotyczącego wyłączenia materiału dowodowego z akt sprawy [...], do akt niniejszego postępowania. Ponadto pismem z [...]lipca 2017 r. (data wpływu: [...].07.2017 r.) wezwał Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do usunięcia naruszenia prawa. Organ, pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. wyjaśnił Skarżącemu podstawy prawne swojego działania oraz wezwał go do wskazania, czy jego pismo z [...] lipca 2017 r. stanowi zażalenie na postanowienie z [...] czerwca 2017 r. (znak: [...]). Skarżący w odpowiedzi udzielonej pismem z [...] sierpnia 2017 r. (data wpływu: [...].08.2017 r.) nie wskazał jednoznacznie, czy jego pismo z [...] lipca 2017 r. stanowi zażalenie na ww. postanowienie, niemniej jednak, działając w granicach zasady określonej w art. 8 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017 r., poz. 1257) Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, chcąc zapewnić Skarżącemu skuteczną możliwość ochrony jego praw przyjął, że pismo z [...] lipca 2017 r. stanowi zażalenie na ww. postanowienie. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych [...] października 2017 r. wydał postanowienie (znak: [...]) utrzymujące postanowienie z [...] czerwca 2017 r. (znak: [...]). W. P. wywiódł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Organu. Wyjaśnił, że w dniu [...].06.2017 złożył wniosek o przywrócenie prawa w przetwarzaniu danych osobowych w oparciu o wskazania zawarte w orzeczeniach sądów administracyjnych przez [...] Sp. z o.o. i że wyjaśnił również interes własny w sprawie. W dniu [...] lipca 2017 wezwał Organ do zaprzestania naruszania prawa i wydania decyzji zgodnie z terminami obowiązującymi w kodeksie postępowania administracyjnego i do dzisiaj nie uzyskał odpowiedzi na wniosek o powyższej treści. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym i faktycznym skarga Skarżącego jest bezzasadna. Stosownie do dyspozycji art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 1369 ze zm.) [zwanej dalej: ppsa], kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ppsa. Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu, przedmiotem skargi na bezczynność nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie (por. J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2004 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis s. 388). Również w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 1998 r. sygn. akt: III SAB 77/98) prezentowane jest stanowisko, iż cyt.: "(...) z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub też nie podjął stosownej czynności (...)" (por. także wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2008 r. sygn. akt: IV SAB/Wa 68/2008, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 czerwca 2008 r. sygn. akt: II SAB/Bd 7/2008, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2008 r. sygn. akt: I SAB/Wa 183/2007). Podkreślono, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wydał rozstrzygnięcie zarówno w zakresie złożonej przez Skarżącego skargi z [...] czerwca 2017 r. jak i pisma z [...] lipca 2017 r., które niniejszy organ uznał za zażalenie na postanowienie z [...] czerwca 2017 r. (znak: [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę uznać należy za niezasadną. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi administracji dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ prowadząc przedmiotowe postępowanie pozostawał w bezczynności. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż organ nie dopuścił się bezczynności, i rozpoznał wniosek strony z dnia [...] czerwca 2017 r. Wydał bowiem w dniu [...] czerwca 2017 r. postanowienie kończące postępowanie w sprawie. W realiach faktycznych niniejszej sprawy nie sposób przypisać także organowi bezczynności w rozpoznaniu zażalenia od ww. postanowienia. W dniu [...] października 2017 r. organ wydał bowiem postanowienie w wyniku rozpoznania pisma strony, potraktowanego na jej korzyść jako zażalenie. W tym stanie sprawy uznać należało, iż organ nie pozostaje w bezczynności. Rozpoznał bowiem zarówno wniosek strony inicjujący postępowanie administracyjne, jak też rozpoznał odwołanie od orzeczenia pierwszoinstancyjnego. Na marginesie dodać należy, iż w postępowaniu dotyczącym bezczynności organu badaniu Sądu podlega jedynie sam fakt działania organu, w reakcji na wniosek strony inicjujący postępowanie pierwszoinstancyjne lub odwoławcze. Poza zakresem badania Sądu administracyjnego w niniejszym postępowaniu pozostaje zaś materia merytorycznej prawidłowości działań podjętych przez organ. To badanie zostało bowiem zawarowane jedynie do postępowań sądowych, toczących się wskutek skarg na konkretne orzeczenia organu. W świetle powyższego, sytuacji gdy organ nie pozostaje w bezczynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).