II SAB/Wa 52/05
PostanowienieWSA w Warszawie2005-04-26
Skład orzekający: Małgorzata Pocztarek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność innego organu, wniesiona w trybie art. 37 KPA, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność innego organu, wniesiona w trybie art. 37 KPA, nie jest postępowaniem administracyjnym, którego wynik podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Rozpoznanie takiego zażalenia nie prowadzi do wydania aktu lub czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną.Stan faktyczny
Skarżący Z. L. wniósł skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia 5 lipca 2004 r. na bezczynność Prokuratora Krajowego. Bezczynność Prokuratora Krajowego dotyczyła rozpoznania dwóch zażaleń skarżącego z dnia 21 czerwca 2004 r. na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w W. w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej. Skarżący wniósł zażalenie w trybie art. 37 KPA.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia 5 lipca 2004 r. na bezczynność Prokuratora Krajowego w sprawie rozpoznania dwóch zażaleń z dnia 21 czerwca 2004 r. na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w W. w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej postanawia -odrzucić skargę -
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami
a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu).
Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:
1. wydawania decyzji administracyjnych,
2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie
4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Należy w tym miejscu podkreślić, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W przedmiotowej sprawie Z. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia 5 lipca 2004 r. na bezczynność Prokuratora Krajowego w sprawie rozpoznania jego dwóch zażaleń z dnia 21 czerwca 2004 r. na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w W. w sprawach
z zakresu dostępu do informacji publicznej.
Zażalenie to skarżący wniósł w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Postępowanie prowadzone na skutek wniesienia przedmiotowego zażalenia nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego i rozpoznanie go nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Z tego względu skargę należy uznać za niedopuszczalną.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło