II SAB/Wa 52/06
PostanowienieWSA w Warszawie2006-06-06
Skład orzekający: Jacek Fronczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna, jeśli organ wydał decyzję po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem wyroku przez sąd?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowa, jeśli organ wydał decyzję, której wydania domagał się skarżący, nawet jeśli decyzja ta została wydana po terminie. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie, ponieważ cel postępowania sądowego (wydanie decyzji przez organ) został już osiągnięty. Sąd nie ocenia zgodności z prawem wydanej decyzji w ramach skargi na bezczynność.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Minister Obrony Narodowej po wniesieniu skargi wydał decyzję utrzymującą w mocy poprzednią decyzję, co uczyniło skargę na bezczynność bezprzedmiotową. Sąd umorzył postępowanie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
W dniu 20 marca 2006r. S. L. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazał, że w dniu 9 stycznia 2006r. złożył do Ministra Obrony Narodowej skargę na decyzję MON z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...], odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji MON z dnia [...] listopada 1998r. nr [...], mocą której zwolniono go z zawodowej służby wojskowej.
W dniu 3 kwietnia 2006r. Minister Obrony Narodowej udzielił odpowiedzi na powyższą skargę, wnosząc o umorzenie postępowania. Poinformował, że skierowana do Ministra przez S. L. skarga w istocie jest wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją MON z dnia [...] grudnia 2005 roku nr [...], odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 1998r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Zaznaczył także, że w wyniku rozpoznania powyższego wniosku, nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia, Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] marca 2006r. nr [...] utrzymał w mocy wcześniej wydaną przez siebie decyzję. Organ wyjaśnił jednocześnie, że przedmiotowa decyzja została przesłana zainteresowanemu w dniu 3 kwietnia 2006r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Tym samym skarga S. L. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej jest bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają przepisy art. 3 § 2 pkt 1 – 4 tejże ustawy. Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności.
Natomiast stosownie do treści art. 149 cytowanej wyżej ustawy Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika – gdy chodzi o decyzję administracyjną – że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest – jak w niniejszej sprawie – doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony (wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nazwanym przez skarżącego skargą).
Z przytoczonego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania.
W dniu [...] marca 2006r. Minister Obrony Narodowej wydał decyzję nr [...], której wydania S. L. oczekiwał, składając swój wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (nazwany skargą) rozstrzygniętej decyzją MON z dnia [...] grudnia 2005 roku nr [...], odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 1998r. w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 7 kwietnia 2006r.
S. L. skargę na bezczynność Ministra skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 20 marca 2006r., zaś organ podjął oczekiwaną przez stronę decyzję w dniu 29 marca 2006r. Oznacza to, że wydanie wyroku zobowiązującego organ do załatwienia sprawy stało się zbędne, bowiem samo postępowanie sądowe, wszczęte skargą S. L., jest bezprzedmiotowe.
Dodać jedynie należy, że w ramach skargi na bezczynność Sąd nie może oceniać zgodności z prawem wydanej decyzji z dnia [...] marca 2006r., gdyż kontroli takiej można dokonać jedynie w ramach odrębnego postępowania, którego przedmiotem byłaby skarga na tę decyzję.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ww. ustawy – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło