II SAB/Wa 521/15

WyrokWSA w Warszawie2015-08-05

Skład orzekający: Ewa Grochowska – Jung, Danuta Kania, Adam Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostawał w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, gdy uznał, że żądane kserokopie decyzji z uzasadnieniami nie stanowią informacji publicznej?
Ratio decidendi
Organ pozostawał w bezczynności, ponieważ żądane kserokopie decyzji wraz z uzasadnieniami w przedmiocie rozbiórki stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania takich informacji. Brak udostępnienia informacji lub wydania decyzji odmownej uzasadnia zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie kserokopii decyzji wraz z uzasadnieniami w przedmiocie rozbiórki. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że żądanie nie mieści się w pojęciu informacji publicznej. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, domagając się zobowiązania organu do rozpoznania wniosku i zasądzenia kosztów. Organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko o braku charakteru informacji publicznej żądanych dokumentów.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni. 2. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 367 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung Sędziowie WSA Danuta Kania Adam Lipiński (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego A. Z. z dnia [...] stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 367 (słownie: trzysta sześćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. Z. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] wniósł o: 1. Zobowiązanie organu do rozpoznania jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] stycznia 2015 r. 2. Zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż w dniu [...] stycznia 2015 r. złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci kserokopii decyzji wraz z uzasadnieniami w przedmiocie rozbiórki wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...]: 1) ekranów akustycznych potraktowanych jako ogrodzenie zlokalizowanych w Al. [...] w [...]. 2) budynku mieszkaniowego, wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]. 3) budynku mieszkaniowego, wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]. We wniosku prosił o przesłanie informacji w formie kserokopii dokumentów na adres z wniosku. W odpowiedzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] w piśmie z dnia 19 stycznia 2015 r. wskazał, że żądanie nie mieści się w pojęciu informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem organu żądanie dotyczy sprawy prywatnej, a nie informacji o działalności podmiotu publicznego. W dalszej części skargi A. Z. wskazał, żądana informacja jest informacją publiczną i jest w posiadaniu organu, do którego złożono wniosek na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Dostęp do informacji publicznej przysługuje każdemu i wynika bezpośrednio z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący domagał się informacji o działalności podmiotu wykonującego zadania publiczne. Powiatowy Inspektor jest organem zobowiązanym, a wnioskowana informacja należy do kategorii dokumentów urzędowych podlegających udostępnieniu na wniosek. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił, iż żądana we wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r. informacja nie mieści się w ustawowym pojęciu informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z powyższym, pismem z dnia 19 stycznia 2015 r. wyjaśniono A. Z., że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa. Inspektorat jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a przez to zobowiązany jest do udostępniania informacji publicznej, nie oznacza to, że jest zobligowany do udostępniania każdej informacji. Zgodnie z zapisem art. 1 ust. 1 ww. ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Sprawy indywidualne nie mają zaś takiego charakteru. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Zakres przedmiotowy ustawy wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Kontrola przez sąd administracyjny skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej wymaga w pierwszej kolejności zbadania, czy żądana informacja jest informacją w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), oraz czy adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia, w rozumieniu tej ustawy, żądanej informacji. Innymi słowy, konieczne jest ustalenie, czy spełniony jest zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Aby móc zastosować powyższą ustawę muszą zostać spełnione oba kryteria łącznie: żądana informacja musi stanowić informację publiczną w rozumieniu tej ustawy (kryterium przedmiotowe) i jednocześnie adresat wniosku musi być podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, w rozumieniu ustawy (kryterium podmiotowe). Brak wypełnienia chociażby jednego z tych kryteriów uniemożliwia zastosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej w rozumieniu art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej jest bardzo szerokie (por. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28; M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, C. H. Beck 2010, s. 22; wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2013 r., sygn.. P 25/12; wyrok NSA z 25 marca 2003 r. sygn. akt II SA 4059/02). Zgodnie z powyższą koncepcją zakres tematyczny wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej - w postaci kserokopii decyzji wraz z uzasadnieniami w przedmiocie rozbiórki wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...]: 1) ekranów akustycznych potraktowanych jako ogrodzenie zlokalizowanych w Al. [...] w [...]. 2) budynku mieszkaniowego, wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]. 3) budynku mieszkaniowego, wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]. - należy do kategorii informacji publicznej. Wszelkie decyzje organów administracyjnych stanowią przedmiot informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 oraz szerokiej i otwartej definicji zawartej w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stanowią one bowiem o sposobie rozstrzygania konkretnych spraw przez te organy. Decyzje administracyjne wyrażają zatem pogląd tego organu w materii danej sprawy. W tym zakresie decyzje organów administracyjnych mają ten sam walor, co orzeczenia sądów. Krąg podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został wyodrębniony poprzez bardzo ścisłe kryteria podmiotowe, zawarte w art. 4 ust. 1, 2 i 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kryteria te określono albo przez przynależność podmiotu zobowiązanego do władz publicznych różnych szczebli (w tym także samorządowych) albo do szeroko rozumianych podmiotów wykonujących zadania publiczne. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] spełnia to kryterium zarówno jako podmiot wykonujący zadania publiczne oraz jako podmiot spełniający kryterium podstawowej jednostki organizacyjnej systemu nadzoru budowlanego w Polsce (porównaj art. 80 ust. 2 i art. 86 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 zez zm.)). Powyższa analiza wskazuje, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] niezasadnie wyłączył wniosek skarżącego z kręgu zbioru informacji publicznej, naruszając tym samym art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 2 oraz art. 6 ust. 1 pkt. 4 lit. a ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] rozpatrując niniejszą sprawę powinien procedować w ramach przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro tego nie uczynił, uznać należy, iż nie podjął stosownych, przewidzianych prawem czynności, a zatem pozostawał w bezczynności. Jednak z samej okoliczności, iż przedmiot żądania należy do kategorii informacji publicznej, w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie oznacza, iż żądana informacja w każdym przypadku musi być udostępniona zainteresowanemu przez podmiot zobowiązany. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 5 zawiera szereg ograniczeń w zakresie udostępnia żądanej informacji, jednakże zastosowanie tych ograniczeń wymaga wydania stosownej decyzji określonej w art. 16 ustawy. Jednym z takich ograniczeń może być ochrona danych osobowych, przewidziana w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1182 ze zm.). Wskazać także tu należy, iż zazwyczaj udostępnienie tego typu informacji jak żądanie skarżącego - to jest udostępnienie konkretnych decyzji administracyjnych wymaga (podobnie jak np. w sprawach udostępniania wyroków sądów administracyjnych) zastosowania przez podmiot zobowiązany do udostępnienia, stosownej anonimizacji, aby nie naruszyć praw wynikających z zasady ochrony danych osobowych. Dlatego rzeczą podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji, jest dokonanie takiej anonimizacji, która uniemożliwi identyfikację osób objętych danym orzeczeniem (porównaj wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 23/13 oraz wyrok WSA w Łodzi z dnia 25 września 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 699/14). Znaczyć tu jednak należy, iż sama anonimizacja może być w pewnych sytuacjach środkiem niewystarczającym dla zastosowania prawa do prywatności uczestników danego postępowania karnego, co z kolei może uzasadniać wydanie decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Reasumując, brak właściwego działania organu w niniejszej sprawie uzasadnia zobowiązanie go do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponieważ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. [...] w ramach przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej ani nie udostępnił żądanej informacji, ani nie wydał decyzji przewidzianej w art. 16 tej ustawy, to pozostawał w bezczynności i dlatego został mocą niniejszego wyroku (pkt. 1) zobowiązany do stosownego działania. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzona wyżej bezczynność (pkt. 2 wyroku) nie miała charakteru rażącego, albowiem odpowiedź, jakkolwiek wadliwa, została skarżącemu udzielona niezwłocznie, zaś wada organu tkwiła jedynie w błędnej ocenie stanu prawnego sprawy. Dlatego, mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 200, orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło