II SAB/Wa 526/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi M. U. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę W dniu [...] lipca 2024 r. M. U. skierował do Prezydenta [...] W. wniosek o ponowne rozpatrzenie jego skarg w sprawie realizacji wybranego 30 222 głosami mieszkańców W. w 2019 r. zadania budżetu obywatelskiego, projekt nr [... ] znak: [...] We wniosku, powołując się na ustawę z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, wskazał, że w związku z uzyskaną od Wojewody M. informacją z dnia [...] czerwca 2024 r. znak [...] prosi o ponowne i rzetelne rozpatrzenie jego skarg, które w 2023 r. kierował do Prezydenta [...] W. Zaznaczył, że oczekuje podjęcia stosownych kroków w tej sprawne i poinformowania o ich rezultacie. M. U. pismem z dnia 15 maja 2025 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku z dnia [...] lipca 2024 r. Wskutek bezczynności organu zarzucił naruszenie: art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. Wobec powyższego wniósł o: stwierdzenie, że organ dopuścił się celowej i zamierzonej bezczynności, zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący, powołując się na art. 227 k.p.a. wskazał, że przedmiotem jego skargi jest zaniedbanie i nienależyte wykonywanie zadań przez Prezydenta Miasta Warszawy polegające na braku nadzoru nad działaniami pracowników Urzędu Miasta, którzy przez nierozpatrzenie jego wniosku z dnia [...] lipca 2024 r., naruszają praworządność oraz jego interes prawny. Stwierdził, że jego wniosek został przyjęty, a następnie zignorowany i bezprawnie pozostawiony bez rozpoznania, przy czym nie otrzymał zawiadomienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Zaznaczył, że wielokrotnie telefonicznie próbował uzyskać w Urzędzie Miasta informacje w tej sprawie. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta Miasta W. do zgodnego z przepisami prawa traktowania go jako petenta i udzielenie mu pisemnej odpowiedzi na jego wniosek z dnia [...] lipca 2024 r. albo o pisemną informację o prawnych przyczynach pozostawienia tegoż wniosku bez rozpoznania. Podał, że w dniu 15 sierpnia 2024 r. wysłał ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., dalej: "SKO w W.", za pośrednictwem Prezydenta Miasta W. Na odpowiedź z SKO w W. czekał kilka miesięcy, przy czym ponaglenie rozpatrzono negatywnie, ze stronniczym i nieakceptowalnym uzasadnieniem. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] stwierdził, że brak jest merytorycznych i formalnych podstaw dla zastosowania art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.). Odnosząc się do zarzutu braku odpowiedzi na pismo z dnia [...] lipca 2024 r. wyjaśnił, że ww. pismo zgodnie z procedurą wewnętrzną zostało zakwalifikowane jako dalsza korespondencja pozostająca w związku z rozpatrywaną skargą ([...]), pozostającą w związku z zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi [...]. Odpowiedź na pismo z dnia [...] lipca 2024 r. skarżący otrzymał pismem z dnia [...] lipca 2024 r., znak: [...], którego odbiór potwierdził na poczcie w dniu 8 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), które to przepisy stanowią, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902) dalej: "u.d.i.p"., będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych, wskazuje w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Przepisy u.d.i.p. stanowią, że realizacja prawa do informacji publicznej w przewidzianych ustawą formach (art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1-3) jest uzależniona od jednoczesnego, kumulatywnego spełnienia trzech przesłanek. Po pierwsze: przedmiotem żądania informacji musi być informacja publiczna w rozumieniu art. 1 oraz art. 3 ust. 2, po drugie: adresatem żądania udostępnienia informacji publicznej, na zasadach tej ustawy, zgodnie z art. 4 ust. 1, mają być władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, ponadto (ust. 2) związki zawodowe i inne organizacje oraz partie polityczne, po trzecie: według art. 4 ust. 3, obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p., polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Wniosek zainteresowanego rodzi po stronie dysponenta informacji obowiązek jej udostępnienia w sytuacji, gdy owa informacja publiczna znajduje się w jego posiadaniu. W sytuacji zatem, gdy organ nie posiada żądanej informacji, nie można zobowiązać go do jej udzielenia. W przedmiotowej sprawie nie jest kwestią sporną, że Prezydent [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W ocenie Sądu, informacje, o których udostępnienie wnosił skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2024 r., nie stanowią informacji publicznej. Z akt sprawy nadesłanych przez organ, w tym z odpowiedzi udzielonej wnioskodawcy pismami z dnia 24 lipca oraz 2 sierpnia 2024 r., jak również z samej skargi na bezczynność wynika, że wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2024 r. dotyczy jego własnej sprawy (postępowania skargowego regulowanego Działem VIII k.p.a.). Zdaniem Sądu, żądane przez skarżącego w tym zakresie informacje nie mają waloru "sprawy publicznej", ważnej dla ogółu, czy szerszej grupy obywateli. Informacji o sprawie publicznej nie stanowią bowiem informacje dotyczące zindywidualizowanego postępowania skargowego, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1581/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 września 2018 r. sygn. akt I OSK 1359/18, oraz w wyroku z dnia 23 lutego 2024 r. sygn. akt II OSK 20/23 (orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którymi u.d.i.p. nie może być podstawą do otrzymywania informacji we własnej sprawie. Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. W świetle powyższego stwierdzić należy, że organ - na dzień wniesienia skargi z dnia 15 maja 2025 r. - nie pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2024 r. Z odpowiedzi udzielonych wnioskodawcy pismami z dnia 24 lipca i 2 sierpnia 2024 r. wynika, że organ podjął działania informacyjne, zwalniające z bezczynności. Organ co prawda nie wskazał, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, jednak również sam skarżący we wniosku z dnia [...] lipca 2024 r. nie powoływał jako podstawy swojego żądania - ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz k.p.a. W sytuacji, gdy żądanie nie dotyczy informacji o sprawie publicznej, organ nie miał też podstaw do wydania decyzji administracyjnej. Z tych względów, uznając skargę za niezasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak sentencji wyroku.