II SAB/Wa 53/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA - Przemysław Szustakiewicz, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Joanna Głowala, po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia - umorzyć postępowanie - K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Starosta wskazał, iż skarżący pismem z dnia 25 lutego 2009 r. wystąpił do organu o udzielenie informacji publicznej w sprawie budowy linii energetycznej we wsi [...] w gminie [...]. Organ podał, że pismem z dnia 3 marca 2009 r. poinformował skarżącego o konieczności uiszczenia opłaty za wykonanie kserokopii żądanych dokumentów. W dniu 30 marca 2009 r. K. S. wniósł skargę na bezczynność organu. W tej sytuacji organ ponownie poinformował skarżącego o konieczności wniesienia opłat. Organ podniósł ponadto, że w dniu 6 maja 2009 r., po otrzymaniu w dniu 5 maja 2009 r. pisma skarżącego, informującego o wniesieniu wymaganej opłaty, zostały przekazane skarżącemu żądane dokumenty. Na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego z uwagi na udzielenie skarżącemu żądanej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 powołanej ustawy). W przedmiotowej sprawie skarga na bezczynność organu została złożona w dniu 30 marca 2009 r. Organ natomiast udzielił skarżącemu żądanej informacji publicznej pismem z dnia 6 maja 2009 r. Należy stwierdzić, że celem skargi na bezczynność w sprawach dostępu do informacji publicznej jest zobowiązanie organu do rozpatrzenia złożonego w tym zakresie wniosku. Dlatego też udostępnienie informacji, poprzez wydanie żądanych dokumentów już po wniesieniu skargi do Sądu, spowodowało, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi bowiem wtedy, gdy po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe m.in. w sytuacji wydania przez organ administracji aktu lub dokonania czynności już po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Nie można zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności przez organ (vide: uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08). Należy podkreślić również, że zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), jeżeli podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej ma ponieść dodatkowe koszty związane ze sposobem jej udzielenia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. Podmiot ten, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powinien powiadomić wnioskodawcę o wysokości opłaty. Natomiast udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem powinno nastąpić po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek. Regulacja art. 15 ust. 2 ww. ustawy przewiduje więc realizację obowiązku udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem, także w przypadku braku odpowiedzi ze strony wnioskodawcy na zawiadomienie o wysokości opłaty związanej z udostępnieniem żądanej informacji, czyli bez wniesienia opłaty. Oznacza to, że z powodu braku wniesienia opłaty podmiot zobowiązany nie może ani odmówić udostępnienia informacji, ani też pozostawić sprawy bez rozpoznania. W niniejszej sprawie w dacie wniesienia skargi do Sądu organ niewątpliwie pozostawał w bezczynności i skarga była wtedy zasadna, tym bardziej, że organ nie mógł uzależnić udostępnienia informacji publicznej od dokonania wpłaty przez wnioskodawcę, jednak wobec udzielenia żądanej informacji publicznej, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.