II SAB/Wa 530/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi F.S. na bezczynność Komendanta [...] Policji w przedmiocie rozpoznania punktu 1 i 5 wniosku o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Komendanta [...] Policji do rozpoznania wniosku F. S. z dnia [...] maja 2025 r., zawartego w pkt 1 i 5, o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Komendanta [...] Policji nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Komendanta [...] Policji na rzecz F. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia [...] maja 2025 r. F. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta [...] Policji polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej dotyczącej interwencji Policji w dniu [...] kwietnia 2025 r. ok. godz. 11:10 z udziałem radiowozu o nr bocznym [...]. Podał, że w dniu [...] maja 2025 r. zwrócił się do Komendanta o podanie informacji: 1. Którzy funkcjonariusze brali udział w interwencji – z podaniem imion i nazwisk oraz stopni i numerów służbowych, 2. Czy wobec z któregokolwiek z funkcjonariuszy zastosowano jakieś środki, wszczęto postępowanie lub czynności mające na celu wyjaśnienie tej sytuacji, 3. Czy w sprawie wpłynęły skargi lub wnioski, jeżeli tak to kiedy, 4. Czy zabezpieczono nagrania z wideorejestratora w radiowozie oraz kamer nasobnych funkcjonariuszy, czy też zostały one usunięte, 5. Czy w związku ze sprawą utworzono lub gromadzono jakiekolwiek dokumenty, jeżeli tak to konkretnie jakie, 6. Czy wobec czynów zabronionych wszczęto postępowanie wyjaśniające, jak zostało zakończone, czy w przypadku jakichkolwiek czynów widocznych na nagraniu trwa postępowanie wyjaśniające. Skarżący podał, że organ udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w pkt 2-4 oraz 6. W jego ocenie brak uwzględnienia całego wniosku prowadzi do naruszenia: - art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, co doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa do informacji, - art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepisy te stanowią podstawę do uzyskania informacji publicznej, - art. 10 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej u.i.d.p.) polegającej na niezrealizowaniu części wniosku o udostępnienie informacji. Podnosząc powyższe naruszenia wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej oddalenie podnosząc, że pismem z dnia [...] maja 2025 r. udzielił odpowiedzi na pytania wnioskodawcy. Odnosząc się do zapytania dotyczącego identyfikacji funkcjonariuszy Policji, przeprowadzających interwencję na materiale filmowym, pod załączonym linkiem (pkt 1 wniosku) organ wyjaśnił, iż identyfikacja policjantów na zdjęciu (filmie) nie pochodzącym wprost od organu nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wyjaśnił, że dane osobowe funkcjonariusza Policji nie podlegają udostępnieniu w tzw. przestrzeni publicznej tylko w związku z wykonywaniem konkretnych zadań Policji, o czym wprost stanowi art. 20a ustawy o Policji, gdyż takie zastrzeżenie przewiduje art. 5 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Upublicznienie informacji, takich jak dane konkretnych funkcjonariuszy podejmujących czynności służbowe może realnie wpływać na utratę przez organy Policji możliwości prawidłowego i skutecznego podejmowania działań w celu realizacji ustawowych obowiązków. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego odpowiedzi na pytanie nr 5 wniosku, [...] [...] Gabinetu K[...]P udzielił odpowiedzi zgodnie ze stanem faktycznym. Na dzień [...] maja 2025 r., zgodnie z pismem z Wydziału [...] do sprawy była gromadzona dokumentacja służbowa. W związku z powyższym sprawa pozostawała w toku i udzielenie wyczerpujących informacji, na temat tego, jaką dodatkową dokumentację, poza stanowiskiem [...] Wydziału [...] K[...]P dołączonym do dokumentacji dotyczącej złożonych skarg, będzie można udzielić po zakończeniu postępowania, kiedy wydział ten będzie w stanie wskazać konkretne dokumenty, jakie były wytworzone i zgromadzone w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności, mając na uwadze zarzuty podniesione w skardze a także ustalony stan faktyczny sprawy należy wyjaśnić, że Sąd przyjął, iż zarzucana bezczynność Komendanta [...] Policji dotyczyła nieudzielenia informacji publicznej w zakresie pkt 1 i 5 pisma z dnia [...] maja 2025 r., tj. braku informacji o tym którzy funkcjonariusze brali udział w interwencji w dniu [...] kwietnia 2025 r. ok. godz. 11:10 z udziałem radiowozu o nr bocznym [...] – z podaniem imion i nazwisk oraz stopni i numerów służbowych (pkt 1) oraz czy w związku z tą sprawą utworzono lub gromadzono jakiekolwiek dokumenty, jeżeli tak to konkretnie jakie (pkt 5). Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej niezbędne jest przede wszystkim ustalenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a następnie, czy adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielenia takiej informacji. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Informacją publiczną natomiast, zgodnie z art. 1 ust.1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, jest każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne i osoby pełniące funkcje publiczne lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Kryteria określające, że żądana informacja ma charakter publiczny zawarto w art. 6 u.d.i.p. Przepis ten jest rozwinięciem art. 1 u.d.i.p. łączącego pojęcie "informacja publiczna" z pojęciem "sprawa publiczna", a zatem przedmiotem informacji musi być sprawa publiczna związana z funkcjonowaniem Państwa (por. wyrok NSA z 9 lipca 2019 r., I OSK 2419/17). Należy wskazać, że udostępnianiu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o ich organizacji oraz o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i d u.d.i.p.). Nie ulega wątpliwości, że w świetle art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, Policja jest podmiotem, który wykonuje zadania publiczne w zakresie m.in. ochrony życia i zdrowia ludzi oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra, ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym zapewnienie spokoju w miejscach publicznych, wykrywania przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców. Jest zatem podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. W orzecznictwie zaś wskazuje się, że informacja o działaniach podjętych przez umundurowanych funkcjonariuszy Policji w toku prowadzenia czynności służbowych, do których zostali powołani, stanowi co do zasady informację publiczną. Jest to bowiem informacja o sposobie działania funkcjonariuszy Policji stanowiącej umundurowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. W związku z tym takie dane jak imię, nazwisko, stopień służbowy funkcjonariuszy, pełniących służbę we wskazanym przez wnioskodawcę dniu, stanowią informację publiczną, gdyż dotyczą informacji o osobach sprawujących funkcje w tym organie i związane są z pełnionymi przez te osoby czynnościami służbowymi (por. wyrok NSA z dnia 15 września 2022 r., sygn. III OSK 1680/21). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podzielił wskazane stanowisko uznając, że żądanie zawarte w pkt 1 wniosku stanowiło prawnie dopuszczalne żądanie informacji publicznej, której organ był zobowiązany do udostępnienia. Sąd oceniając powyższą kwestię wziął również pod uwagę, czy przepisy szczególne sprzeciwiały się żądaniu wnioskodawcy. Przepisy dotyczące ogólnie pojętego funkcjonowania Policji, zostały zawarte nie tylko w ustawie, ale również licznych rozporządzeniach wykonawczych. Przykładowo, zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 listopada 2023 r. w sprawie postępowania przy wykonywaniu niektórych uprawnień policjantów, policjant, podaje swój stopień, imię i nazwisko ale wobec której jest prowadzona czynność. Nie ma zatem obowiązku podawać tych danych osobom postronnym. Natomiast, z drugiej strony, zgodnie z § 24 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie umundurowania policjantów, policjanci na ubiorach umundurowania oraz na nakryciach głowy noszą dystynkcje. Stopnień służbowy funkcjonariusza umundurowanego jest zatem widoczny dla każdego. Natomiast stosownie do § 28 ust. 10 ww. rozporządzenia policjant na mundurze nosi znak identyfikacji indywidualnej albo znak identyfikacji imiennej. Wobec tego w sytuacji, gdy policjant nosi na mundurze znak identyfikacji imiennej (pierwsza litera imienia oraz nazwisko policjanta rozdzielone kropką) także osoba postronna jest w stanie ustalić przynajmniej nazwisko funkcjonariusza. Trudno zatem w tej sytuacji, uznać że imię i nazwisko umundurowanego funkcjonariusza, wykonującego zadania publiczne nie stanowiło informacji publicznej, skoro sam prawodawca określił, że umundurowany policjant co do zasady nie jest osobą anonimową. W ocenie Sądu również brak było podstaw do przyjęcia, że odpowiedź na pytanie 5 wniosku (tj. czy w związku ze sprawą utworzono lub gromadzono jakiekolwiek dokumenty, jeżeli tak to konkretnie jakie) nie mogła zostać udzielona. Należy bowiem mieć na uwadze, że skarżący nie żądał wglądu do akt postępowania w sprawie o ewentualne wykroczenie, ani też wypisu czy kopii ze zgromadzonych tam dokumentów, ale ubiegał się jedynie, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, o nieprzetworzoną informację, która wymagała w zasadzie odpowiedzi tak/nie. W przypadku odpowiedzi "tak" wskazania dokumentów, jednak bez ich ujawniania. Jak już bowiem wcześniej zauważono, informacje dotyczące działań policjanta jako funkcjonariusza publicznego, a zatem również dokumenty wytworzone w toku tych działań stanowią informację publiczną, o ile są to działania podejmowane w ramach obowiązków służbowych, mieszczących się w ustawowym zakresie działań Policji. Uznać zatem należało, że informacje zawarte w pkt 1 i 5 wniosku z dnia [...] maja 2025 r. również stanowiły informację publiczną. Wobec tego organ będący adresatem wniosku, żądaną informację posiada, winien udostępnić ją w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). O bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można mówić w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia tej informacji nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, a organ nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Dlatego też Sąd uznał, że Komendant [...] Policji nieudzielając informacji zawartej we wniosku skarżącego dopuścił się bezczynności, wobec tego należało zobowiązać ten organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2025 r. w pkt 1 i 5 (pkt 1 sentencji). Sąd uznał, że bezczynność Komendanta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem odpowiedział on na wniosek o udzielenie informacji publicznej w ustawowym terminie, zaś nieudzielenie informacji co do pkt 1 i 5 wniosku nie wynikało z opieszałości organu, lecz z innego sposobu interpretacji definicji informacji publicznej wynikającej z u.i.d.p. Dlatego też w pkt 1 i 2 sentencji wyroku orzeczono na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej P.p.s.a.). O kosztach postępowania, w pkt 3 sentencji, orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 P.p.s.a. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a.